جبعون (شهر باستانی)

پس از نابودی اریحا و عای مردم حوی‌ها جبعون سفیران فرستادند تا یوشع بن نون و بنی‌اسرائیل را فریب دهند تا با آنها پیمان ببندند. طبق منبع دی سفر تثنیه (تثنیه ۷:۱–۲؛ 20:16-20)، به بنی اسرائیل دستور داده شد که تمامی کنعانیان غیر اسرائیلی را در این سرزمین بکشند. جبعونیان خود را به عنوان سفیران سرزمینی دوردست و قدرتمند معرفی کردند. بنی اسرائیل بدون مشورت با خدا (یوشع ۹:۱۴)، با جبعونیان میثاق (کتاب مقدس) یا پیمان صلح منعقد کردند. بنی‌اسرائیل خیلی زود فهمیدند که جبعونیان در واقع همسایه‌های آنها هستند - و در فاصله سه روز پیاده‌روی از آنها زندگی می‌کنند (یوشع باب ۹ آیه ۱۷) - و یوشع بن نون متوجه شد که فریب خورده است. با این حال، او به عهد خود با جبعونیان پایبند ماند تا در ازای بردگی آنها، به آنها اجازه زندگی بدهد: آنها به عنوان هیزم‌شکن و آب‌رسان منصوب شدند و محکوم (یا "نفرین شده") شدند تا برای همیشه در این حرفه‌ها کار کنند (یوشع ۹:۳–۲۷). متکلم جان گیل (متخصص الهیات) می‌گوید که این نفرین نمونه خاصی از نفرین نوح بر کنعان بود.^[۲]

به تلافی اتحاد با بنی اسرائیل، شهر بعداً توسط ائتلافی متشکل از پنج پادشاه آموری دیگر به رهبری Adonizedek، پادشاه اورشلیم، همراه با Hoham از الخلیل، Piram از Jarmuth, Japhia از تل لاچیش، و Debir از Eglon محاصره شد. جبعونیان به یوشع متوسل شدند که پیروزی بعدی بر آموری‌ها را در میان شرایط معجزه آسا، از جمله تگرگ‌های مرگبار و تعلیق حرکت خورشید و ماه، رهبری کرد تا اینکه آموری‌ها کاملاً شکست خوردند (یوشع 10:1–15).