جنبش شاهزادگان آزاد

جنبش شاهزادگان آزاد
بنیان‌گذاری۱۹۵۸
انحلال و برچینش۱۹۶۴
مرام سیاسیپادشاهی مشروطه
مردم‌سالاری شدن
لیبرال دموکراسی

جنبش شاهزادگان آزاد (به عربی: حرکة الأمراء الأحرار؛ حرکتة الامراة الاحرار) یک جنبش سیاسی لیبرال سعودی بود که از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴ وجود داشت. اعضای آن با نام‌های نجد جوان (نجد الفتاح به عربی)، شاهزادگان آزاد و شاهزادگان لیبرال شناخته می‌شدند.[۱]

تأسیس

این جنبش توسط طلال بن عبدالعزیز آل سعود به دلیل تنش‌های بین شاهزاده فیصل و ملک سعود تأسیس شد. این جنبش به شدت حول شخصیت نمادین جمال عبدالناصر و ناسیونالیسم پان‌عرب او شکل گرفته بود. این جنبش خواستار اصلاحات سیاسی و قانون اساسی بود.

این جنبش از طبقه متوسط ​​نسبتاً لیبرال (و در آن زمان، نسبتاً کوچک) سعودی حمایت می‌شد، اما عموماً پایگاه حمایتی بزرگی در میان جمعیت وسیع‌تر نداشت. این جنبش توسط برادران طلال، نواف بن عبدالعزیز، فواز بن عبدالعزیز، ماجد بن عبدالعزیز و بدر بن عبدالعزیز، حمایت می‌شد. برادر دیگر، شاهزاده عبدالمحسن، آشکارا از این جنبش حمایت کرد و پیشنهاد پادشاهی مشروطه را داد. علاوه بر این، این جنبش توسط شاهزادگان جوان‌تر از شاخه‌های دانشجویی آل سعود نیز حمایت می‌شد. یکی دیگر از متحدان مهم، وزیر نفت وقت، عبدالله طریقی بود. فیصل بن عبدالعزیز ولیعهد عربستان، بسیاری از اعضای آن را به لبنان تبعید کرد و بعداً وقتی پادشاه شد، آنها را عفو کرد.

منابع

  1. ↑ "Free Princes Movement". Wikipedia (به انگلیسی). 2024-11-03.