جهت

سه پاره خط با جهت یکسان

جهت (انگلیسی: Direction)در هندسه ، جهت ، که با نام‌های جهت فضایی ، جهت برداری یا جهت نسبی نیز شناخته می‌شود، ویژگی مشترک همهٔ پرتوها است که هنگام انتقال به یک نقطهٔ پایانی مشترک، بر هم منطبق می‌شوند؛ به طور معادل، جهت، ویژگی مشترک بردارها (مانند موقعیت نسبی بین یک جفت نقطه) است که می‌توان آن را با مقیاس‌بندی (توسط یک ضریب اسکالر مثبت) برابر کرد.[۱]

دو بردار که جهت یکسانی دارند ، هم جهت یا هم جهت نامیده می‌شوند. تمام پاره خط‌های هم‌جهت که اندازه (طول) یکسانی دارند ، هم‌قطر نامیده می‌شوند. دو پاره خط هم‌قطر لزوماً بر هم منطبق نیستند؛ برای مثال، یک جهت معین را می‌توان در موقعیت‌های شروع مختلف ارزیابی کرد و پاره خط‌های واحد جهت‌دار مختلفی را تعریف کرد (به عنوان یک بردار مقید به جای یک بردار آزاد ). دو پرتو هم‌خط یا دو پاره خط جهت‌دار (که خط اتکای یکسانی را به اشتراک می‌گذارند) لزوماً هم‌جهت نیستند و برعکس.

دو جهت را در صورتی متضاد گویند که بردارهای واحد نشان دهنده آنها معکوس‌های جمع‌شونده باشند، یا اگر نقاط روی کره‌ای که آنها را نشان می‌دهد، در دو انتهای مخالف یک قطر مشترک، در خلاف جهت یکدیگر باشند. ترکیب یک جهت معین و جهت مخالف متناظر آن، یک «خط» بدون جهت تشکیل می‌دهد که گاهی اوقات خط جهت یا یک جهت‌گیری نامیده می‌شود، [الف] ، مثلاً جهت‌گیری شرق-غرب که هم جهت شرق و هم جهت غرب را پشتیبانی می‌کند. [۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Harris, John W.; Stöcker, Horst (1998). Handbook of mathematics and computational science. Birkhäuser. Chapter 6, p. 332.
  2. ↑ Burigo, Michele; Schultheis, Holger (2018). "The effects of direction and orientation of located objects on spatial language comprehension". Language and Cognition. 10 (2): 298–328. doi:10.1017/langcog.2018.3. ISSN 1866-9808. Retrieved 2026-03-12.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جهت موجود است.
  1. ↑ Not strictly a line, as the direction "line" or "orientation" (not to be confused with an attitude) is a free vector.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.