جوآن بوفرت، کنتس وستمورلند
جوآن بوفرت | |
|---|---|
| کنتس وستمورلند | |
 تصویر کنتس وستمورلند در کتاب دعای ساعات نویل | |
| زاده | ح. ۱۳۷۹ |
| درگذشت | ۱۳ نوامبر ۱۴۴۰ (۶۰−۶۱ سال) هودن، یورک‌شر، پادشاهی انگلستان |
| خاکسپاری | کلیسای جامع لینکلن، لینکلن‌شر، انگلستان |
| همسر(ها) |
|
فرزندان بیشتر... |
|
| پدر | جان گونت |
| مادر | کاترین سوینفورد |
جوآن بوفرت (ح. ۱۳۷۹ – ۱۳ نوامبر ۱۴۴۰) کوچک‌ترین فرزند از چهار فرزند مشروعیت‌یافته و تنها دختر جان گونت (سومین پسر بازمانده پادشاه ادوارد سوم) از معشوقه و بعدها همسر سومش، کاترین سوینفورد بود.[۱] جوآن با رالف نویل، نخستین ارل وستمورلند ازدواج کرد و در دوران بیوگی خود به عنوان کنتس وستمورلند به زمین‌داری قدرتمند در انگلستان شمالی تبدیل شد. جوآن از طریق دخترش سیسیلی نویل، دوشس یورک، مادربزرگ پادشاهان ادوارد چهارم و ریچارد سوم و نیاکان پادشاه هنری هشتم به‌شمار می‌رفت.
اوایل زندگی
سال و محل دقیق تولد جوآن مشخص نیست. او ممکن است در کتل‌ثورپ، لینکلن‌شر در لینکلن‌شر (اقامتگاه خاندان سوینفورد) یا در پلشی در اسکس (خانه جوآن فیتزآلان، کنتس هرفورد) زاده شده باشد.[۲] تاریخ معمول برای تولد جوآن سال ۱۳۷۹ ذکر می‌شود؛ زیرا در آن سال جان گونت دستور داد شراب با بیشترین سرعت ممکن به کتل‌ثورپ فرستاده شود و او چند سند را در همان زمان از کتل‌ثورپ تاریخ‌گذاری کرد. از این رو، احتمال دارد پدر جوآن در زمان تولد او حضور داشته یا اندکی پس از آن به آنجا رسیده باشد. با این حال، آلیسون ویر بر این باور است که سال ۱۳۷۷ ممکن است دقیق‌تر باشد.[۲][۳] جوآن ممکن است به افتخار جوآن کنت (که در زمان تولد او شاهدخت بیوه ولز بود) نام‌گذاری شده باشد.[۲] در سپتامبر ۱۳۹۶، او به همراه خواهر و برادرانش (فرزندان جان گونت و کاترین سوینفورد) با یک فرمان پاپ مشروعیت یافتند.[۱]
ازدواج‌ها و فرزندان
ازدواج نخست
پدر جوآن در سال ۱۳۸۶ ترتیب نامزدی او با رابرت فررز، پنجمین بارون بوتلر وم[۱] (درگذشته حدود ۱۳۹۵) را داد. این ازدواج در سال ۱۳۹۱ یا ۱۳۹۲ در بوفورت-ان-والی واقع در آنژو صورت گرفت و این زوج در دربار پدر جوآن باقی ماندند.[۲] فررز تنها سه سال پس از ازدواج درگذشت، در حالی که صاحب دو دختر از جوآن شده بود:[۱]
- الیزابت فررز، ششمین بارونس بوتلر وم (۱۳۹۳–۱۴۷۴)؛[۴] او در ۲۸ اکتبر ۱۴۰۷ در قلعه گریستوک واقع در گریستوک (کامبریا) در کامبرلند با جان د گریستوک، چهارمین بارون گریستوک (۱۳۸۹–۱۴۳۶) ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. او در کلیسای بلک فرایرز در یورک به خاک سپرده شده است.
- ماری یا مارجری (۱۳۹۴ – ۲۵ ژانویه ۱۴۵۷/۱۴۵۸)؛ او پیش از سال ۱۴۱۱ در اوورسلی واقع در واریک‌شر با برادر ناتنی‌اش، سر رالف نویل (پسر رالف نویل، نخستین ارل وستمورلند) ازدواج کرد و صاحب فرزند شد.
ازدواج دوم
جوآن در نوامبر ۱۳۹۶ در دومین ازدواج خود با رالف نویل، نخستین ارل وستمورلند (درگذشته ۱۴۲۵) که به تازگی همسرش را از دست داده بود، پیمان زناشویی بست.[۲] رالف از همسر اولش دوازده فرزند داشت و از جوآن نیز صاحب چهارده فرزند دیگر شد.[۲] به مناسبت این ازدواج، پدر جوآن مستمری سالانه‌ای به ارزش ۲۰۶ پوند و ۱۳ شیلینگ و ۴ پنس برای تمام عمر به این زوج اختصاص داد.[۲] اقامتگاه اصلی این زوج، مقر کهن خاندان نویل یعنی قلعه ربی در کانتی دورام بود.[۵] جوآن بوفرت و رالف نویل صاحب ۱۴ فرزند زیر شدند:[۶]
- بانو کاترین نویل (حدود ۱۳۹۷ – حدود ۱۴۸۳)؛[۱] او نخست در ۱۲ ژانویه ۱۴۱۱ با جان موبری، دومین دوک نورفک ازدواج کرد؛ در ازدواج دوم با سر توماس استرنگ‌ویز، در ازدواج سوم با جان بومونت، نخستین ویسکونت بومونت و در چهارمین ازدواج با سر جان وودویل (درگذشته ۱۲ اوت ۱۴۶۹) پیمان زناشویی بست.
- بانو الینور نویل (حدود ۱۳۹۸ – ۱۴۷۲)؛ او نخست با ریچارد ل دسپنسر، چهارمین بارون برگهرش و در ازدواج دوم با هنری پرسی، دومین ارل نورث‌آمبرلند ازدواج کرد.[۱]
- ریچارد نویل (پنجمین ارل سالزبری) (۱۴۰۰–۱۴۶۰)؛ او با آلیس مونتاکوت، پنجمین کنتس سالزبری ازدواج کرد و صاحب فرزند شد.[۱]
- هنری نویل (حدود ۱۴۰۲)؛ در سنین نوزادی درگذشت.[۱]
- روبر نویل (۱۴۰۴–۱۴۵۷)؛ اسقف دورهام.[۱]
- ویلیام نویل، نخستین ارل کنت (حدود ۱۴۰۵ – ۱۴۶۳)؛ او با جوآن فاکونبرگ ازدواج کرد.[۱]
- جان نویل (حدود ۱۴۰۶)؛ در سنین نوزادی درگذشت.[۱]
- جرج نویل، نخستین بارون لاتیمر (حدود ۱۴۰۷ – ۱۴۶۹).[۱]
- بانو آن نویل (حدود ۱۴۰۸ – ۱۴۸۰)؛ او با هامفری استفورد، نخستین دوک باکینگهام ازدواج کرد.[۱]
- توماس نویل (حدود ۱۴۱۰)؛ در سنین کودکی درگذشت.[۱]
- کاثبرت نویل (حدود ۱۴۱۱)؛ در سنین نوزادی درگذشت.[۱]
- جوآن نویل (حدود ۱۴۱۲ – ۱۴۵۳)؛ راهبۀ فرقه سنت کلر شد.[۱]
- ادوارد نویل، سومین بارون برگاونی (حدود ۱۴۱۴ – ۱۴۷۶)؛ او با الیزابت بوچامپ ازدواج کرد.[۱]
- بانو سیسیلی نویل (۱۴۱۵–۱۴۹۵) (مشهور به سیسیلی مغرور)؛ او با ریچارد یورک (سومین دوک یورک) ازدواج کرد و مادر پادشاهان ادوارد چهارم و ریچارد سوم شد.[۱]
زندگی
جوآن در سال ۱۳۹۹ از سوی پادشاه ریچارد دوم به عنوان بانو عضو نشان بند جوراب (LG) برگزیده شد.[۷] اگرچه آن پادشاه رالف را به عنوان نخستین ارل وستمورلند منصوب کرده بود، اما رالف در جریان برکناری ریچارد در سال ۱۳۹۹، به حمایت از برادر ناتنی جوآن یعنی هنری بولینگبروک پرداخت که با نام پادشاه هنری چهارم بر تخت نشست.[۸][۹][۱۰] در دوران حکومت هنری چهارم، مناصب، املاک، حق سرپرستی‌ها و مستمری‌های متعددی به جوآن و رالف واگذار شد.[۹][۱۰] از جوآن در فرامین و بخشش‌های سلطنتی با عنوان «خواهر پادشاه» یاد می‌شد.[۵]
رالف و جوآن از رابطه نزدیک خود با هنری چهارم بهره بردند تا بهترین ازدواج‌ها را برای فرزندانشان ترتیب دهند؛ آن‌ها اغلب حق سرپرستی و ازدواج فرزندان یتیم‌شده در جریان شورش‌های اشرافی را خریداری می‌کردند.[۱] برای نمونه، رالف در سال ۱۴۲۳ حق سرپرستی ریچارد یورک (سومین دوک یورک) را خرید؛ ریچارد پس از آن با این خانواده در قلعه ربی زندگی کرد[۱۰] و مدتی بعد با سیسیلی نویل، یکی از دختران رالف و جوآن، ازدواج نمود. جی. آر. لندر این تدابیر و پیوندها را «شگفت‌انگیزترین مجموعۀ ازدواج کودکان در تاریخ انگلستان» نامیده است.[۱][۱۱] جوآن تا زمان درگذشتش، مادر یک ارل، سه بارون، یک کنتس، سه دوشس و یک اسقف بود.[۱۱]
در حدود سال ۱۴۱Code۳، جوآن از عارف مشهور، مارجری کمپ دعوت کرد تا به اقامتگاه خانوادگی آن‌ها بیاید[۱] و به احتمال زیاد در تامین مالی سفر زیارتی مارجری به اورشلیم نیز نقش داشت.[۱] در سال ۱۴۲۲، جوآن یک اجازه‌نامه پاپ دریافت کرد که به او اجازه می‌داد به همراه «هشت زن درستکار» در هر صومعه‌ای از راهبه‌ها اقامت داشته باشد.[۱]
اواخر زندگی و درگذشت
پس از مرگ رالف در سال ۱۴۲۵، عنوان ارل وستمورلند به بزرگ‌ترین نوه رالف از ازدواج نخستش رسید، اما بخش عمده‌ای از املاک خاندان نویل به پسر ارشد جوآن، یعنی ریچارد نویل (پنجمین ارل سالزبری) منتقل شد.[۹] این موضوع جرقه نزاع نویل-نویل را میان دو شاخه از نوادگان رالف زد که دامنه آن تا جنگ رزها نیز کشیده شد.
جوآن در دوران بیوگی خود به حمایت از ادبیات روی آورد.[۶] در حدود سال ۱۴۳۰، جوآن و خانواده‌اش توسط برادران لیمبورگ در کتاب دعای ساعات نویل به تصویر کشیده شدند.[۵] او در سال ۱۴۲۸ به یک سفر زیارتی مذهبی رفت و به انجمن خواهری صومعه سنت آلبنز پیوست.[۱] جوآن در مقاطعی از دوران بیوگی خود سوگند تجرد یاد کرد.[۱]
منابع
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Laynesmith, J. L. (2017-07-13). Cecily Duchess of York (in English). Bloomsbury Publishing. ISBN 9781474272261.
- 1 2 3 4 5 6 7 Weir, Alison (2009-10-06). Mistress of the Monarchy: The Life of Katherine Swynford, Duchess of Lancaster (in English). McClelland & Stewart. ISBN 9781551993201.
- ↑ Weir, Alison (2007). Katherine Swynford: The Story of John of Gaunt and his Scandalous Duchess. London: Jonathan Cape. p. 144. ISBN 978-0-224-06321-0.
- ↑ Kennedy, Maev; Team, Greyfriars Research; Foxhall, Lin (2015-04-27). The Bones of a King: Richard III Rediscovered (in English). John Wiley & Sons. ISBN 9781118783146.
- 1 2 3 Licence, Amy (2016-03-07). Red Roses: Blanche of Gaunt to Margaret Beaufort (in English). The History Press. ISBN 9780750968683.
- 1 2 McCash, June Hall (1996). The Cultural Patronage of Medieval Women (in English). University of Georgia Press. ISBN 9780820317021.
- ↑ Collins, Hugh E. L. (2000). The Order of the Garter, 1348-1461: Chivalry and Politics in Late Medieval England (in English). Clarendon Press. ISBN 9780198208174.
- ↑ Press, Cambridge University (2002-12-05). The Cambridge Companion to Shakespeare's History Plays (in English). Cambridge University Press. ISBN 9780521775397.
- 1 2 3 Fritze, Ronald H.; Robison, William Baxter (2002). Historical Dictionary of Late Medieval England, 1272-1485 (in English). Greenwood Publishing Group. ISBN 9780313291241.
- 1 2 3 Dean, Kristie (2016-03-15). On the Trail of the Yorks (in English). Amberley Publishing Limited. ISBN 9781445647142.
- 1 2 Clark, K. L. (2016-09-07). Nevills of Middleham: England's Most Powerful Family in the Wars of the Roses (in English). The History Press. ISBN 9780750969550.
پیوند به بیرون
- بانوان دارای نشان بند جوراب
- خاندان بوفرت
- خاندان نویل
- درگذشتگان ۱۴۴۰ (میلادی)
- زادگان دهه ۱۳۷۰ (میلادی)
- زنان سده ۱۴ (میلادی) اهل انگلستان