جورجو آرمانی

جورجو آرمانی
آرمانی در سال ۱۹۹۷
زادهٔ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴
پیاچنتسا، پادشاهی ایتالیا
درگذشت۴ سپتامبر ۲۰۲۵ (۹۱ سال)
میلان، ایتالیا
محل تحصیلدانشگاه میلان
پیشهطراح لباس
جوایزجایزه شورای طراحان مد آمریکا (۱۹۸۳)

جورجو آرمانی (ایتالیایی: Giorgio Armani؛ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ – ۴ سپتامبر ۲۰۲۵) طراح لباس ایتالیایی بود که خانهٔ مد لوکس آرمانی را پایه‌گذاری کرد.[۱] او در آغاز به خاطر همکاری با خانه مد سروتی ۱۸۸۱ به شهرت رسید. وی در سال ۱۹۷۵ خانه مد آرمانی را تأسیس کرد که بعدها فعالیت‌های خود را به حوزه‌های موسیقی، ورزش و هتل‌های لوکس گسترش داد. آرمانی تا سال ۲۰۰۱ به عنوان موفق‌ترین طراح مد با منشأ ایتالیایی شناخته شد و به‌طور گسترده‌ای به خاطر پیشگامی در مد فرش قرمز مورد تحسین قرار گرفت.[۲][۳] آرمانی با سبک‌های مینیمالیستی و ساده‌سازی شده در دهه ۱۹۷۰ به ویژه با کت‌های نرم و کت‌ و شلوارهای غیرساختاریافته‌اش، انقلابی در دنیای مد به پا کرد.[۴][۵][۶][۷] گفته می‌شود که او توانست ظرافت مردانه و زنانه را به شکلی معاصر، ساده و در عین حال شیک تبدیل کند.[۸] تأثیر او به ویژه در پوشش ستارگان در فرش قرمز بسیار برجسته بود.[۹] در سال ۲۰۰۰ مجله فوربز، آرمانی را به عنوان موفق‌ترین طراح جهان معرفی کرد. در سال ۲۰۰۱ این مجله او را در فهرست اعضای جدید مد و در ردیف نوزدهم قرار داد.[۱۰]

آرمانی در دانشگاه میلان تحصیل در رشته پزشکی را آغاز کرد. اما پس از مدتی آن را رها کرد تا در ارتش ایتالیا خدمت کند. پس از پایان خدمت نظامی، آرمانی کار خود را در دنیای مد به عنوان ویترین‌آرای و فروشنده در فروشگاه لا ریناشنته میلان شروع کرد. سپس برای نینو چروتی لباس مردانه طراحی کرد و به صورت آزاد برای چندین تولیدکننده کار کرد. در سال ۱۹۷۳ با سرجیو گالئوتی همکاری کرد و یک دفتر طراحی تأسیس نمود. آنها در سال ۱۹۷۵ شرکت جورجیو آرمانی را بنیان گذاشتند و مجموعه‌های لباس مردانه و زنانه آماده به پوشیدن خود را عرضه کردند. آرمانی برند خود را جهانی کرد و خطوط متعددی را معرفی نمود. او همچنین در زمینه‌های آرایشی، عطر و دکوراسیون داخلی نیز فعالیت داشت. طراحی لباس بیش از ۱۰۰ فیلم، از جمله فیلم ژیگولوی آمریکایی (۱۹۸۰) به شهرت بین‌المللی او کمک زیادی کرد.

اوایل زندگی

جورجو آرمانی در ۱۱ ژوئیه ۱۹۳۴ در پیاچنتسا زاده شد. پدرش، اوگو آرمانی، حسابدار یک شرکت حمل‌ونقل بود و مادرش ماریا رایموندی نام داشت. او دوران کودکی خود را در کنار برادر بزرگ‌ترش سرجیو و خواهر کوچک‌ترش روزانا سپری کرد.[۱۱][۱۲] در جریان جنگ جهانی دوم، خانواده‌اش در فقر زندگی می‌کردند و آرمانی در کودکی هنگام بازی با یک خمپاره منفجرنشده، دچار سوختگی شدید شد.[۱۳]

او دوران دبیرستان را در مدرسه علمی لئوناردو داوینچی در میلان گذراند و پس از خواندن رمان دژ اثر ای. جی. کرونین، به پزشکی علاقه‌مند شد. آرمانی در رشته پزشکی دانشگاه میلان ثبت‌نام کرد،[۱۴] اما پس از سه سال تحصیل، در سال ۱۹۵۳ دانشگاه را ترک کرد و به نیروی زمینی ایتالیا پیوست. او به‌دلیل پیش‌زمینه تحصیلی در پزشکی، در بیمارستان نظامی شهر ورونا مشغول به کار شد و در همان دوران به تماشای اجراها در تماشاخانه ورونا می‌رفت. این تجربه‌ها در نهایت او را به سمت مسیر حرفه‌ای متفاوتی سوق داد.[۱۵]

زندگی حرفه‌ای

آرمانی پس از فعالیت مختصری در پزشکی و عکاسی، تنها بر حسب اتفاق وارد صنعت مد شد. او پس از خدمت نظام وظیفه، در فروشگاه بزرگ لاریناسکنت در میلان آغاز به‌کار کرد. آرمانی در سال۱۹۶۴ به عنوان طراح در شرکت پوشاک مردانه نینو کروتی هیتمن استخدام شد. او در سال ۱۹۷۴ نخستین مارک لباس مردانه و یک سال بعد اولین مجموعه لباس زنانه‌اش را معرفی کرد.

پس از آن در سال ۱۹۷۵ دیگر تولیدات مربوط به صنعت طراحی لباس با برند «جورجو آرمانی» را عرضه کرد.

اما تا سال ۱۹۸۰ تقریباً در آمریکا ناشناخته بود. در همین سال ریچارد گی‌یر در فیلم ژیگولوی آمریکایی لباس طراحی شده توسط جورجو آرمانی را پوشید. پس از آن رفته‌رفته نگاه‌ها به سمت برند آرمانی جلب شد. آرمانی همچنین تهیهٔ لباس سریال جنایتکاران میامی (میامی وایس) را عهده‌دار شد. در سال ۱۹۸۱ نخستین سری فروشگاه‌های فروش ارزانتر و بازار بزرگ آرمانی شروع به کار کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ آرمانی بیش از ۲۰۰ فروشگاه در سراسر جهان و در سال ۲۰۰۰ بخش لوازم آرایشی برند خود را راه‌اندازی کرد.[۱۶] امروزه شرکت آرمانی شامل ۲۰۰۰ مرکز فروش جهانی با فروش سالیانه بیشتر از یک میلیارد دلار است. شرکت آرمانی برای تبلیغات خود از افراد بسیار معروف در زمینهٔ هنر و ورزش استفاده می‌کند که از جمله آن‌ها می‌توان به دیوید بکهام، کریستیانو رونالدو و مگان فاکس اشاره کرد.[۱۰]

او در سال ۲۰۱۰ نخستین هتل خود واقع در برج خلیفه در دبی را با ۱۶۰ اتاق افتتاح کرد.[۱۷]

زندگی شخصی و مرگ

آرمانی درباره زندگی شخصی خود، محتاط بود.[۱۸] اما در مصاحبه‌ای با مجله ونتی فر اعلام کرد که روابطی با هر دو جنس مرد و زن داشته است.[۱۹] او رابطه‌ای دیرینه و نزدیک با شریک تجاری‌اش، سرجیو گالئوتی که معمار، طراح مد و بازرگان بود، داشت. گالئوتی در سال ۱۹۸۵ به دلیل عوارض ناشی از بیماری ایدز درگذشت.[۲۰] آرمانی گالئوتی را کسی می‌دانست که به او قدرت و انگیزه داد تا وارد دنیای تجارت شود. در سال ۲۰۱۵ آرمانی دربارهٔ گالئوتی گفت: «وقتی سفر می‌کنم، عکس او را همراه خود می‌برم. چیزی باقی می‌ماند؛ روحش هنوز حضور دارد. مطمئناً او زنده است. من همه جا سرجیو را می‌بینم و مطمئنم او هم مرا می‌بیند. و امیدوارم هر کاری که کرده‌ام، او از آن مطلع باشد.»[۲۱] آرمانی از ناتوانی خود در جلوگیری از مرگ گالئوتی به‌عنوان بزرگ‌ترین شکست حرفه‌ای‌اش یاد کرده بود.[۱۳]

بر پایه گفته‌های خانواده آرمانی، او بخش زیادی از زمان خود را در قایق تفریحی‌اش می‌گذراند و عاشق دریانوردی بود.[۲۲][۲۳][۲۴]

گزارش‌ها حاکی از آن بود که آرمانی در ماه‌های منتهی به درگذشت، از سلامت ضعیفی برخوردار بوده و در هفته مد میلان در ژوئن ۲۰۲۵ غایب بود. این نخستین باری بود که در نمایش‌های مد خودش شرکت نمی‌کرد.[۲۵] او در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ در خانه‌اش در میلان و در سن ۹۱ سالگی درگذشت.[۲۶] در زمان مرگش، فوربز ارزش خالص دارایی‌های او را حدود ۱۲٫۱ میلیارد دلار آمریکا برآورد کرده بود.[۲۷]

میراث

در طول دوران حرفه‌ای‌اش، مسیر جورجو آرمانی با تأثیر عمیق او بر صنعت مد، به‌ویژه در بازآفرینی سبک کت‌وشلوار برای زنان تعریف شد.[۱۳] پس از درگذشت او، بی‌بی‌سی آرمانی را کسی توصیف کرد که «انقلابی در مد» ایجاد کرد و هیچ طراح مدی از زمان کوکو شنل چنین تغییر ماندگاری در شیوه لباس پوشیدن مردم رقم نزده بود.[۱۳] روزنامه لو موند نیز او را «یکی از آخرین بزرگان مد مدرن» نامید.[۲۸]

آرمانی به‌خاطر رها کردن قالب‌های خشک و رسمی کت‌وشلوار، شناخته شد. کاری که هم به مردان حس شیک‌پوشی بخشید و هم زنان را در محیط‌های رسمی مانند محل کار توانمند ساخت.[۱۳] نیویورک تایمز او را «استاد کت‌قدرت در دنیای مد» نامید و به نقش او در مد افراد مشهور و لباس‌های فرش قرمز اشاره کرد.[۱۴]

در سال ۲۰۰۱ مجله وگ آرمانی را «موفق‌ترین طراح مد با اصالت ایتالیایی» معرفی کرد.[۲۹] همان سال، مجله تایم نوشت که او «برای همیشه نگاه مردم به لباس را تغییر داد» —دستاوردی که کمتر طراح مدی به آن دست یافته است.[۳۰]

آرمانی همچنین نخستین طراح مد بود که پس از مرگ مدل آنا کارولینا رستون در سال ۲۰۰۶ بر اثر بی‌اشتهایی عصبی، مدل‌های بسیار لاغر را از صحنهٔ مد کنار گذاشت.[۳۱]

نخست‌وزیر ایتالیا، جورجا ملونی، آرمانی را «نماد بهترین‌های ایتالیا» خواند و بازرگان فرانسوی، برنار آرنو از او بابت خلق «سبکی منحصربه‌فرد» و گسترش «ظرافت ایتالیایی در سطح جهانی» تقدیر کرد.[۳۲]

در بزرگداشت از خدمات و تأثیر او بر صنعت مد، آرمانی در سال ۲۰۰۸ نشان افسر لژیون دونور فرانسه و در سال ۲۰۲۱ نشان صلیب بزرگ شایستگی جمهوری ایتالیا را دریافت کرد.[۳۳]

منابع

  1. ↑ «جورجو آرمانی، طراح مشهور لباس، درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۰۲۵-۰۹-۰۴.
  2. ↑ Giorgio Armani, biography بایگانی‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine (وبگاه ووگ)
  3. ↑ Freixes، Josep (۲۰۲۵-۰۹-۰۴). «Fashion Legend Giorgio Armani Dies at 91». Colombia One: News from Colombia and the World (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۴.
  4. ↑ "Giorgio Armani, the minimalist, perfectionist fashion icon – DW – 09/04/2025". dw.com (به انگلیسی). Retrieved 4 September 2025.
  5. ↑ WW, FashionNetwork com (16 January 2023). "Giorgio Armani: Ever green and ever inventive". FashionNetwork.com (به انگلیسی). Retrieved 4 September 2025.
  6. ↑ "Giorgio Armani, Fashion's Paterfamilias, Dies Aged 91". ELLE (به انگلیسی). 4 September 2025. Retrieved 4 September 2025.
  7. ↑ Folio, Men's (30 April 2015). "40 years of Giorgio Armani: A tribute to the "unconstructed" jacket". Men's Folio (به انگلیسی). Retrieved 4 September 2025.
  8. ↑ Stella Bruzzi (1997). Undressing Cinema: Clothing and identity in the movies. Routledge. pp. 1–17, 79–87. ISBN 978-0-415-13957-1.
  9. ↑ "Giorgio Armani: the man who invented red-carpet dressing". The Daily Telegraph. 22 September 2014. Archived from the original on 27 April 2015. Retrieved 20 April 2015.
  10. 1 2 جورجیو آرمانی کیست؟ (وبگاه دوخت)
  11. ↑ "Giorgio Armani: "La scoperta dell'amore, il dolore per Sergio, la mancanza dei figli: racconto ciò di cui non ho mai parlato»". Corriere della Sera (به ایتالیایی). 12 October 2024. Retrieved 14 October 2024.
  12. ↑ "Biografia di Giorgio Armani" (به ایتالیایی). 5 September 2018. Retrieved 14 March 2024.
  13. 1 2 3 4 5 "How style guru Giorgio Armani revolutionised fashion" (به انگلیسی). 4 September 2025. Retrieved 4 September 2025.
  14. 1 2 "Giorgio Armani, Fashion's Master of the Power Suit, Dies at 91". The New York Times. 4 September 2025. Retrieved 4 September 2025.
  15. ↑ Molho 2007, pp. 28–29.
  16. ↑ «بیوگرافی جورجو آرمانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۷.
  17. ↑ "Armani hotel opens in Dubai's Khalifa tower". Jpost.com. Associated Press. 15 May 2012. Archived from the original on 1 May 2010. Retrieved 15 February 2013.
  18. ↑ Iredale, Jessica (2025-09-04). "Giorgio Armani, Fashion Paragon of Sophistication and Success, Dead at 91". Vanity Fair (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-05.
  19. ↑ Bachrach, Judy (2000-10-01). "Armani in Full". Vanity Fair (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-05.
  20. ↑ "Giorgio Armani Remembers Sergio Galeotti: A Bond Beyond Business". Il Messaggero (به انگلیسی). October 2015. Retrieved 2025-09-04.
  21. ↑ Hainey, Michael (June 2015). "Giorgio Armani: The Icon GQ+A". GQ (به انگلیسی). Retrieved 2020-02-27.
  22. ↑ "Armani, Giorgio (b. 1934)". glbtq.com. Archived from the original on 27 February 2015. Retrieved 24 April 2015.
  23. ↑ "Giorgio Armani, the Last Designer". New York Magazine (به انگلیسی). 2008-07-24. Retrieved 2025-10-05.
  24. ↑ Giorgio Armani and Sergio Galeotti: A Love Story; بایگانی‌شده در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine LuxeMag, 21 July 2010. Retrieved 24 April 2015.
  25. ↑ Raiken, Amber (5 September 2025). "Giorgio Armani Shared His 'Only Regret in Life' Days Before His Death". The Independent. Retrieved 5 September 2025.
  26. ↑ "Legendary fashion designer Giorgio Armani dies". Sky News. 4 September 2025. Retrieved 4 September 2025.
  27. ↑ "Forbes Profile: Giorgio Armani". Forbes. 2025-09-04. Archived from the original on 4 September 2025. Retrieved 2025-09-05.
  28. ↑ "Giorgio Armani, one of the makers of modern fashion, is dead". Le Monde. 4 September 2025. Retrieved 4 September 2025.
  29. ↑ Craven, Jo (11 May 2011). "Giorgio Armani biography". Vogue. Archived from the original on 1 January 2011. Retrieved 11 July 2012.
  30. ↑ "Armani Mania: Happy Twenty-Fifth". Time. 18 December 2000. Retrieved 4 September 2025.
  31. ↑ "Legendary Italian designer Giorgio Armani dies". www.bbc.com (به انگلیسی). 2025-09-04. Retrieved 2025-09-05.
  32. ↑ "'The world has lost a giant': tributes to Giorgio Armani". Reuters. 4 September 2025. Retrieved 4 September 2025.
  33. ↑ "Giorgio Armani Receives Knight Grand Cross, Italy's Highest Civilian Honor". People. 27 November 2021. Retrieved 4 September 2025.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.