جورج ولر
جورج ولر | |
|---|---|
| زاده | ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۰۷ بوستون |
| درگذشته | ۱۹ دسامبر ۲۰۰۲ (۹۵ سال) سان فلیچه چیرچئو |
| پیشه | [[
|
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| جوایز مهم | جایزه پولیتزر |
جورج ولر (انگلیسی: George Weller; ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۰۷ – ۱۹ دسامبر ۲۰۰۲) رمان‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پولیتزر شده است.
زندگی و حرفه
ولر در سال ۱۹۰۷ در بوستون متولد شد و در سال ۱۹۲۵ از مدرسه لاتین راکسبری فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۲۹، زمانی که دانشجوی دانشگاه هاروارد بود و از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد، رئیس تحریریه «هاروارد کریمسون» بود. در طول سال آخر دانشگاه، او این کتاب را نوشت و در نوشتن اشعار هشتاد و سومین دوره سالانه کمدی موزیکال باشگاه پودینگ سریع با عنوان «آتش‌نشان، فرزندم را نجات بده!» مشارکت داشت.
او به عنوان تنها عضو آمریکایی گروه تئاتر مکس راینهارت، بازیگری را در وین، اتریش آموخت. ولر به تیم گزارشگری بالکان «نیویورک تایمز» معرفی شد و در طول دهه ۱۹۳۰ دو رمان، داستان‌های کوتاه متعدد و روزنامه‌نگاری آزاد از سراسر اروپا منتشر کرد.[۱]
ولر دو بار ازدواج کرد، اولین بار در سال ۱۹۳۲ با هنرمند کاترین دوپری (۱۹۰۶–۱۹۸۴) اهل سینسیناتی، که از او یک دختر به نام آن داشت. آنها در سال ۱۹۴۴ طلاق گرفتند و در سال ۱۹۴۸ با خبرنگار شارلوت ابنر (۱۹۱۸–۱۹۹۰) ازدواج کرد: ازدواج آنها با مرگ شارلوت به پایان رسید.
در سال ۱۹۵۷، ولر صاحب فرزند دومی به نام آنتونی شد،[۲] از گلادیس لاسکی ولر، معلم باله و محقق بریتانیایی (۱۹۲۲–۱۹۸۸)، که با او بیش از سی سال رابطه داشت.[۳]
منابع
- ↑ Betty Wason, Miracle in Hellas: The Greeks Fight On. "Departure from Athens", 1943, pp.109–111.
- ↑ نیکولز، دارن علیه ولر، آنتونی [1997] NSWRT 212، دادگاه مسکونی نیو ساوت ولز.
- ↑ یک پرونده دادگاه در سال ۲۰۰۶ نشان می‌دهد که اگرچه گلادیس لاسکی با ولر ازدواج نکرد، اما نام ولر را طبق یک نظرسنجی از دولت بریتانیا برای خود برگزید.