جوزپه دآگاتا
جوزپه دآگاتا | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۲۷ |
| درگذشت | ۲۹ مارس ۲۰۱۱ (۸۴ سال) بولونیا، ایتالیا |
| ملیت | ایتالیایی |
| پیشه | نویسنده |
جوزپه دآگاتا (ایتالیایی: Giuseppe D'Agata؛ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۲۷ – ۲۹ مارس ۲۰۱۱) نویسنده اهل ایتالیا بود.
زندگینامه
او فرزند یک زوج اهل مولیزه از شهر گولیونزی بود که به بولونیا مهاجرت کرده بودند، جایی که پدرش چاپگر بود. در سن پانزدهسالگی، به لطف دو کتابی که پدرش در یک قرعهکشی محلی برنده شده بود—که یکی از آنها گفتوگو در سیسیل نوشته الیو ویتورینی بود—او کشف کرد که در کنار نویسندگان برنامه درسی مدارس مانند دانونتسیو، جوسوئه کاردوچی و جووانی پاسکولی، ادبیات معاصر نیز وجود دارد. در سال ۱۹۴۳ دیپلم حسابداری تجاری گرفت و سال بعد، در سن هفدهسالگی، به تیپ پارتیزانی ماتئوتی اسایپی پیوست و وارد حزب سوسیالیست ایتالیا شد.[۱] پس از جنگ، تحصیل را از سر گرفت: موسیقی آموخت و بهعنوان نوازنده درام در ارکستر یک باشگاه دانشجویی فعالیت کرد، حرفهای که به مدت دو سال بهطور حرفهای دنبال کرد. در سال ۱۹۴۷ نخستین داستانهای کوتاه خود را نوشت، که خودشان را تجربههایی میدانست که شایستگی چاپ نداشتند. همچنین در سال ۱۹۴۹ تجربهای کوتاه در زمینه نقاشی به سبک فراطبیعی داشت.
در سال ۱۹۵۲، به همراه دیگر جوانان اهل بولونیا، مجله ادبی استیله را تأسیس کرد؛ در سال ۱۹۵۳ یکی از رمانهای جدید خود را برای الیو ویتورینی فرستاد، اما با تغییرات پیشنهادی او مخالفت کرد و در نتیجه اثر منتشر نشد. در سال ۱۹۵۵ از دانشکده پزشکی فارغالتحصیل شد و شروع به طبابت کرد. او به نوشتن ادامه داد و داستان کوتاه گنج سنت آدام برنده جایزه لوئیجی روسو پوتسالِه شد.[۲] رمان کوتاه بیکس و بزی، داستانی درباره کشف آنتیفاشیسم توسط جوانان از طریق موسیقی جَز، برای انتشار در مجموعهای از انتشارات سانسونی به رومانو بیلنکی ارسال شد، اما این مجموعه هرگز منتشر نشد. در سال ۱۹۵۸ شروع به نگارش رمان ارتش اسکیپیون کرد که دو سال بعد توسط انتشارات گالیله در بولونیا منتشر شد و موفق به کسب جایزهای فرعی در جایزه ویارجو شد.[۳] یک سال بعد، در ۱۹۶۱، نوبت به محفل اوتس رسید، «ابزار رواییای» که تجربهای فراداستانی بود و پیشگام آثار نئوآوانگارد شد، اما از سوی ناشران پذیرفته نشد.
از فیلمهایی که وی در آنها نقش داشته است، میتوان به پزشک بیمه سلامت، کلافه و ملول از محبت خانواده و ژنرال ایستاده میخوابد اشاره نمود.
منابع
- ↑ "Omaggio a Giuseppe D'Agata". beniculturali.it.
- ↑ "1956 Il tesoro di Sant'Adamo". premiopozzale.it.
- ↑ "Premio letterario Viareggio-Rèpaci". premioletterarioviareggiorepaci.it.
پیوند به بیرون