جولیو پروجی
جولیو پروجی | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۱۴ ژوئن ۱۸۸۶ ویتربو |
| درگذشته | ۲۳ فوریهٔ ۱۹۴۹ (۶۲ سال) رم |
| وفاداری | _crowned.svg.png){kind=small} پادشاهی ایتالیا |
| شاخه نظامی | .svg.png){kind=small} ارتش پادشاهی ایتالیا |
| درجه | سرلشکر |
| فرماندهی | لشکر ۳۶ فورلی |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | |
| نشان‌ها | نشان برنز شجاعت نظامی نشان نظامی ایتالیا |
جولیو پروجی (انگلیسی: Giulio Perugi; ۱۴ ژوئن ۱۸۸۶ – ۲۳ فوریهٔ ۱۹۴۹) ژنرال ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. پس از جنگ، او عضو مجلس مؤسسان ایتالیا شد.
زندگی‌نامه
او در ۱۴ ژوئن ۱۸۸۶ در ویتربو زاده شد. پس از ثبت نام در ارتش سلطنتی ایتالیا، در سال‌های ۱۹۰۵–۱۹۰۷ به عنوان دانشجوی دانشکده نظامی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره نظام مودنا مشغول به کار شد و پس از آن به عنوان ستوان دوم پیاده‌نظام منصوب شد و به هنگ ۵۹ پیاده «کالابریا» اعزام شد. او در جنگ ایتالیا و ترکیه در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ با هنگ ۶۰ پیاده‌نظام شرکت کرد و مدال برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد. پس از جنگ، او در مدرسه جنگ ارتش در تورین پذیرفته شد و تا سپتامبر ۱۹۲۲ در آنجا ماند، زمانی که به خدمت با هنگ ۶۰ پیاده‌نظام بازگشت.
بین دو جنگ جهانی، او فرمانده هنگ ۱۵۷ پیاده‌نظام «لیگوریا» بود. او در جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی به عنوان رئیس دفتر حمل و نقل ارتش شرکت کرد و سپس در ۱ ژوئیه ۱۹۳۷ به دلیل شایستگی جنگی به سرتیپ ارتقا یافت. سپس فرمانده تیپ پیاده‌نظام «فوسالتا» و سپس سرتیپ ستاد ارتش دوم شد. از ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ فرمانده لشکر ۳۶ فورلی شد و در ۱ ژانویه ۱۹۴۰ به درجه سرلشکر ارتقا یافت.
پس از ورود پادشاهی ایتالیا به جنگ جهانی دوم، در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، او در عملیات علیه فرانسه در آلپ غربی در رأس لشکر فورلی شرکت کرد. در ۱ اکتبر ۱۹۴۰ او به وزارت جنگ منتقل شد و از ۹ دسامبر به فرماندهی لشکر ۵۱ پیاده‌نظام سینا منصوب شد و تا ژانویه ۱۹۴۱ در جنگ یونان و ایتالیا شرکت داشت. در طول ضدحمله یونان در اواخر ۱۹۴۰، لشکر او تلفات سنگینی متحمل شد و تصمیم پروگی برای عقب‌نشینی از هیمارا به شدت توسط مافوقش اوبالدو سودو مورد انتقاد قرار گرفت. سپس او به وطن بازگردانده شد و از ۱ اوت ۱۹۴۱ به فرماندهی لشکر ۲۶ پیاده‌نظام آسیتا (مستقر در سیسیل) منصوب شد، پستی که تا ۳۰ آوریل ۱۹۴۲ در اختیار داشت، زمانی که ژنرال پیترو زاگلیو جایگزین او شد.
در همان تاریخ، او به فرماندهی دفاع منطقه‌ای پالرمو منصوب شد و تا ۱ ژوئیه ۱۹۴۳ در این سمت باقی ماند. از ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۳، او فرمانده دفاع منطقه‌ای اودین شد؛ پس از آتش‌بس کاسیبیل، او درخواست‌های ضدفاشیست‌های محلی برای سازماندهی مقاومت علیه آلمانی‌ها را رد کرد و به آنها اجازه داد تا وارد پادگان‌ها و انبارهای ایتالیا شوند و بی‌سروصدا کنترل اودین را به دست بگیرند. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳، او دستگیر و در زندان اوفلاگ در شوکن، لهستان، زندانی شد و تا ۹ اکتبر ۱۹۴۵ در آنجا ماند.
پس از آزادی و بازگشت به ایتالیا، او متعاقباً به مجلس نمایندگان در صفوف جبهه مردم عادی انتخاب شد و در مجلس مؤسسان خدمت کرد، جایی که عضو کمیسیونی بود که وظیفه تهیه پیش‌نویس قانون اساسی ایتالیا را بر عهده داشت. او در ۲۳ فوریه ۱۹۴۹ در رم درگذشت.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Giulio Perugi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۵.