حاجیآباد سالار
حاجیآباد سالار | |
|---|---|
روستا | |
محل | |
![]() حاجیآباد سالار | |
| مختصات: ۳۵°۲۲′۲۹″ شمالی ۵۱°۳۸′۲۹″ شرقی / ۳۵٫۳۷۴۷۲°شمالی ۵۱٫۶۴۱۳۹°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | تهران |
| شهرستان | ورامین |
| بخش | بخش جوادآباد |
| دهستان | بهنام وسط جنوبی |
| جمعیت | ۶۸ نفر |
حاجیآباد سالار، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که در فاصلهٔ حدود ۱۶ کیلومتری جنوب شهر ورامین قرار دارد.[۲]
جمعیت و طوایف
این روستا در دهستان بهنام وسط جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۷خانوار) بودهاست. اقوام ساکن در روستای حاجیآباد سالار شامل طوایفی چون بوربور، مهابادی، تاجیک و جمالی هستند که در شکلگیری بافت اجتماعی و فرهنگی روستا نقش داشتهاند.
موقعیت جغرافیایی
روستای حاجیآباد سالار در عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۱۲ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۳۴ دقیقه شرقی واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۸۴۵ متر است.[۳] این روستا در دشتی وسیع قرار گرفته و از نظر جغرافیایی در مسیر جادهٔ دیرگچین و راههای قدیمی منطقهٔ ورامین واقع بوده است.
اقتصاد و معیشت
اقتصاد روستای حاجیآباد سالار بر پایهٔ کشاورزی و دامپروری استوار بوده است. از محصولات عمدهٔ این روستا میتوان به پنبه، غلات، صیفیجات، سبزیجات و علوفهٔ دامی اشاره کرد. همچنین دامپروری و مرغداری از فعالیتهای مهم معیشتی ساکنان روستا بهشمار میرفته است.
آثار تاریخی و بناها
در روستای حاجیآباد سالار آثار تاریخی متعددی وجود دارد که برخی از آنها به دورهٔ قاجار بازمیگردد. از جملهٔ این آثار میتوان به مسجد قدیمی، حمام، آبانبار، باغها، خانهٔ اربابی نظام معاف و تپهٔ وزیری اشاره کرد. بنای باغ و آبانبار ارباب میرزا تقیخان معاف، برادر نظامالسلطنه از سران دورهٔ قاجاریه، از جمله بناهای شاخص روستا محسوب میشود. بانی بسیاری از این بناها نظامالسلطنه بوده و کدخدای روستا در آن دوره نوروز محمد تاجیک ذکر شده است.
تپه یا قلعهٔ شکاری نیز در اراضی متعلق به میرزا تقیخان، در محدودهٔ روستای نوطاس، قرار داشته که بهعنوان یکی از نشانههای تاریخی منطقه شناخته میشود.
آبانبار حاجیآباد سالار
آبانبار روستای حاجیآباد سالار از بناهای تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ قاجار است که تا سالهای اخیر مورد استفادهٔ اهالی قرار میگرفته است. این آبانبار از نوع بناهای گنبدی بزرگ بوده و دارای دو بادگیر برای خنک نگهداشتن آب شرب است. مصالح بهکاررفته در ساخت آن شامل آجر، ملات و ساروج بوده و بانی ساخت آن ارباب نظام معاف معرفی شده است.
اماکن مذهبی
امامزاده شهید
امامزاده شهید در کنار جادهٔ روستای حاجیآباد سالار قرار دارد و مورد احترام مردم ورامین و مناطق اطراف است. دربارهٔ هویت، شجرهنامه و شرح زندگی این امامزاده اطلاعات مستند و مکتوبی در دست نیست. بر اساس نقلهای شفاهی و روایتهای سینهبهسینهٔ اهالی، گفته میشود کاروانی که از خراسان به قصد زیارت امام علی(ع)، امام حسین(ع) و امام رضا(ع) از مسیر جادهٔ دیرگچین (ورامین) عبور میکرده، در این محل توقف داشته و این شخصیت در همانجا وفات یافته و دفن شده است. بهدلیل انتساب وی به زائران ائمه، بعدها مقبره و سپس بنایی کوچک برای او ساخته شده است.
در نزدیکی این مکان، زادگاه عالم نامدار اسلامی امام فخرالدین رازی قرار داشته که آرامگاه وی در مزداخان هرات (افغانستان کنونی) واقع است.
دسترسی
دسترسی به روستای حاجیآباد سالار از طریق جادهٔ چرمشهر امکانپذیر است. این روستا در کیلومتر ۲۰ جنوب شهر ورامین و پس از روستای فخرآباد قرار دارد.
منابع
- ↑ کمیته تخصصی نامنگاری و یکسانسازی نامهای جغرافیایی ایران، سازمان نقشهبرداری کشور
- ↑ تاجیک، علیرضا؛ عطری، سیده زهرا. آثار تاریخی ورامین باستان (ویراست چاپ اول، پاییز ۱۳۸۴). انتشارات مهر امیرالمؤمنین (ع). صص. ۸۲، ۸۳. شابک ۹۶۴-۸۱۷۳-۸۳-۴.
- ↑ پاپلی (بهمن ۱۳۶۷). فرهنگ آبادی ها و مکان های مذهبی کشور. قدس رضوی مشهد. ص. ۱۹۷.
- «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانیشده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافتشده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.
