حبیب‌الله عین‌الملک

حبیب‌الله خان عین‌الملک، فرزند آقا محمد رضا شیرازی (معروف به قناد)، از چهره‌های برجسته دوران قاجار و پهلوی بود. وی که از نزدیکان بهاء‌الله به شمار می‌رفت، پس از مرسوم شدن نام خانوادگی، ابتدا نام «آل رضا» را برگزید.^[۱] حبیب‌الله آل‌رضا، پس از ترک اسلام و گرویدن به بهائیت، نام خانوادگی «هویدا» را برای خود برگزید.^[۲]

حبیب‌الله که از طرف مادر تبریزى بود در سال ۱۲۹۷ ش، دخترى از خاندان قاجار ( خانواده امیر سرداری ) را که افسرالملوک نام داشت، به همسرى گرفت.^{[۳] [۴]}

خسرو معتضد می گوید چون زبان می‌دانست، وارد دستگاه علیقلی خان بختیاری، گردید. حبیب‌الله خان تا آن زمان آل‌رضا خوانده می‌شد، اما در دستگاه سردار اسعد، لقب عین‌الملک برای او از دربار اخذ شد و پس از آن به گروه مترجمان و نویسندگان روزنامه یومیه رعد ملحق گردید.^[۵]

حبیب‌الله عین‌الملک پدر امیرعباس هویدا یکی از نخست‌وزیران ایران در زمان حکومت محمدرضا پهلوی، و فریدون هویدا، «نویسنده، سیاست‌مدار و نقاش ایرانی» بود.

حبیب‌الله عین‌الملک سال‌ها سفیر ایران در لبنان و عربستان و دیگر کشورهای عربی بود که در حجاز(عربستان)، لبنان و اردن می‌زیست و زمانی سرپرست محفل بهاییان بود.^[۶]

حبیب‌الله عین‌الملک، افزون بر فعالیت‌های سیاسی و دیپلماتیک، از چهره‌های برجسته فرهنگی و ادبی عصر خویش به شمار می‌رفت. وی از مترجمان چیره‌دست و توانمند بود و مدتی نیز در هیئت تحریریه روزنامه‌های «رعد» و «برق» عضویت داشت. مقالات متعددی از او در این روزنامه‌ها به چاپ رسید. از جمله آثار وی می‌توان به «مهر فرزندی»، «یوسف و لیلی» و «آدم جدید» اشاره کرد. او در نخستین کنگره نویسندگان ایران (تیر ۱۳۲۵) به عنوان یکی از دو مترجم برجسته قرن اخیر ایران شناخته شد. این فعالیت‌ها بیانگر نقش مهم او در توسعه فرهنگ و ادبیات ایران در آن دوران است.^[۷]

• مسعود بهنود س ۶۹۲ کشته شدگان بر سر قدرت شابک ‎۹۶۴−۴۰۵−۰۵۵-X