حزب سبز (نروژ)

حزب سبز

Miljøpartiet De Grønne
کوته‌نوشتMDG
رهبرآریل هرمستاد
معاون رهبرلان ماری برگ
بنیان‌گذاری۲۹ اکتبر ۱۹۸۸ (۱۹۸۸-10-۲۹)
ستاداسلو
شاخه جوانانسبزهای جوان نروژ
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۲۴)کاهش ۹٬۹۰۳[۱]
مرام سیاسیسیاست سبز
اروپاگرایی
طیف سیاسیچپ میانه
وابستگی اروپاییحزب سبز اروپا
وابستگی بین‌المللیسبزهای جهانی
رنگ رسمی  سبز
استورتینگ
۳ از ۱۶۹
شوراهای شهرستان
۳۶ از ۵۷۴
شوراهای شهری
۱۵۷ از ۹٬۳۴۴
وبگاه

حزب سبز (بوکمل: Miljøpartiet De Grønne، نروژی نو: Miljøpartiet Dei Grøne، ت.ت. 'حزب محیط زیست سبزها'، MDG؛ سامی شمالی: Birasbellodat Ruonát) یک چپ میانه[۲][۳] حزب سیاسی سبز[۴] در نروژ است. این حزب سه کرسی در پارلمان نروژ دارد (با کسب ۳٫۹٪ آرا در انتخابات ۲۰۲۱) و همچنین در شوراهای شهری و استانی نمایندگی دارد (با کسب ۴٫۱٪ آرا در انتخابات ۲۰۲۳).

مشابه الگوی آلمانی خود اتحاد ۹۰/سبزها، حزب MDG نمایندهٔ سیاست سبز با ویژگی‌های لیبرالیسم اجتماعی است. دانشگاهیان و رأی‌دهندگان آن را در دستهٔ چپ میانه توصیف کرده‌اند.[۵][۶] این حزب ریشه‌های تاریخی خود را تا حدی در چپ نو دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و تا حدی در جنبش گستردهٔ زیست‌محیطی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ دارد؛ جنبشی متنوع که حمایت هم از چپ نو و هم از لیبرال‌ها و محافظه‌کارانِ دغدغه‌مند دربارهٔ محیط زیست جذب کرد. در طول زمان، حزب به‌سوی گرایش میانه‌رو و لیبرال اجتماعی حرکت کرده است. حزب سبز در سنتی پیشرو قرار دارد و خود را یک حزب فمینیستی تلاقی‌گرا نیز معرفی می‌کند.[۷][۸] این حزب فاصلهٔ خود را از دو بلوک سیاسی اصلی راست و چپ که مشترکاً «بلوک فسیلی» نامیده می‌شوند، اعلام کرده است.[۹] حزب به‌تدریج به بین‌المللی‌گرایی لیبرال نزدیک‌تر شده و استفاده از نیروی نظامی را در شرایطی که بتواند صلح و حقوق بشر را تقویت کند، مجاز می‌داند. این حزب از عضویت نروژ در اتحادیه اروپا[۱۰] و عضویت در ناتو حمایت می‌کند، در حالی‌که بر کنترل تسلیحات و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مناقشات نیز تأکید دارد. رأی‌دهندگان حزب سبز از حامیان اصلی اتحادیهٔ اروپا به شمار می‌روند و این حزب به‌عنوان حزبی برای «دانشگاهیان شهری، لیبرال و نسبتاً چپ‌گرا» توصیف شده است.[۱۱]

حزب سبز عضو حزب سبز اروپا و سبزهای جهانی است و با الگوگیری از سبزهای آلمان تأسیس شد.[۱۲] این حزب روابط نزدیکی با سایر احزاب سبز، از جمله سبزهای آلمان و سبزهای سوئد دارد. رهبر کنونی آن آریل هرمستاد است.[۱۳]

تاریخچه

فرایند شکل‌گیری یک حزب ملی سبز در نروژ در دسامبر ۱۹۸۴ آغاز شد و به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۸ راه‌اندازی گردید.[۱۴] از پیشگامان این حرکت می‌توان به فیلسوف فقید آرنه نس،[۱۵] پژوهشگر صلح یوهان گالتونگ،[۱۶] و فیلسوف سیگموند کوالوی سترنگ اشاره کرد.

در انتخابات محلی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹، حزب سبز در هر دوره شش تا هشت نماینده انتخاب‌شده داشت. با این حال، در انتخابات ملی، هیچ‌گاه حمایت حزب از ۰٫۵٪ فراتر نرفت.

از سال ۲۰۰۵، تعداد اعضای حزب به‌طور چشمگیری افزایش یافت و اعضای جدید از طیف گسترده‌ای از احزاب دیگر، از جمله هفت حزب پارلمانی موجود، به حزب پیوستند.[۱۷]

در انتخابات شهری ۲۰۱۱، حزب برای نخستین بار موفقیتی محلی به‌دست آورد و نزدیک به ۲۲٬۰۰۰ رأی در سطح ملی به‌دست آورد. دو سال بعد، در کارزار انتخابات عمومی ۲۰۱۳، حمایت از حزب در نظرسنجی‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافت و انتظار می‌رفت که به‌نوعی وارد پارلمان شود.[۱۸] در این انتخابات، حزب بیش از ۷۹٬۰۰۰ رأی به‌دست آورد و هشتمین حزب بزرگ کشور شد. این میزان معادل ۲٫۸ درصد آرا بود. راسموس هانسون، نامزد اصلی حزب از اسلو، به پارلمان راه یافت و نخستین نمایندهٔ سبز در تاریخ نروژ شد.[۱۹]

در انتخابات محلی ۲۰۱۵، حزب سبز برای نخستین بار در تاریخ خود از مرز ۴٪ در سطح ملی گذشت و در اسلو به مقام سوم رسید.

این حزب اعلام کرده است که از تشکیل دولت با احزابی که به حفاری برای نفت دریای شمال ادامه دهند، خودداری خواهد کرد.[۲۰]

ایدئولوژی

حزب سبز یکی از احزاب و جنبش‌های سیاسی بوم‌گرا و زیست‌محیطی در سطح جهانی است.[۲۱] به‌عنوان عضوی از حزب سبز اروپا، سبزهای نروژ به ترقی‌خواهی اجتماعی[الف] و عدالت اجتماعی پایبند هستند.[۲۲][۲۳] تمرکز اصلی حزب حفاظت از محیط زیست و پایداری بوم‌شناختی است. این حزب به دنبال وضع مالیات بر مصرف اسراف‌آمیز و باز سازمان‌دهی صنعت غذا است. سبزها همچنین متعهد به حمایت از اصلاحات در بخش کشاورزی‌اند، از جمله افزایش تولید محصولات ارگانیک و تقویت بخش کشاورزی دوستدار محیط زیست.[۲۴]

حزب سبز خواهان کاهش استخراج نفت و گاز نروژ به‌منظور مقابله با تغییرات اقلیمی جدی است. این پیشنهاد شامل توقف کامل استخراج تا سال ۲۰۴۰ می‌شود.

پانویس

  1. ↑ ترقی‌خواهی اجتماعی به‌طور خلاصه به جریانی در اندیشه و سیاست گفته می‌شود که بر اصلاحات اجتماعی برای بهبود برابری، عدالت و آزادی‌های فردی تأکید دارد. این رویکرد معمولاً شامل حمایت از حقوق مدنی، برابری جنسیتی، رفع تبعیض، گسترش آموزش و بهداشت عمومی، و حفاظت از محیط زیست است. ترقی‌خواهی اجتماعی در برابر محافظه‌کاری اجتماعی قرار می‌گیرد و بیشتر بر پیشرفت تدریجی جامعه بر پایه ارزش‌های انسانی و دموکراتیک تکیه دارد.

منابع

  1. ↑ Jakobsen, Anna (2025-01-17). "Arbeiderpartiet mistet over 5000 medlemmer i fjor: – For dårlig". Nettavisen (به نروژی). Retrieved 2025-07-11.
  2. ↑ Jupskås, Anders Ravik (14 September 2011). "En mild grønn vind i norske byer: MDGs lokale gjennombrudd" (به نروژی). UiO: Institutt for statsvitenskap (ISV): Det samfunnsvitenskapelige fakultet. I mine undersøkelser av partienes landsmøtedelegater (de som vedtar partiets politikk) kommer det frem at partiet i all hovedsak plasserer seg på «venstresiden» i norsk politikk.
  3. ↑ Arnesen, Sveinung (9 March 2015). "Ligger Miljøpartiet De Grønne i sentrum eller til venstre?". Vox Publica (به نروژی). Data fra Norsk medborgerpanel viser at velgerne plasserer partiet til venstre for sentrum.
  4. ↑ Nordsieck, Wolfram (2017). "Norway". Parties and Elections in Europe. Retrieved 13 August 2018.
  5. ↑ Jupskås, Anders Ravik (14 September 2011). "En mild grønn vind i norske byer: MDGs lokale gjennombrudd" (به نروژی). UiO: Institutt for statsvitenskap (ISV): Det samfunnsvitenskapelige fakultet. I mine undersøkelser av partienes landsmøtedelegater (de som vedtar partiets politikk) kommer det frem at partiet i all hovedsak plasserer seg på «venstresiden» i norsk politikk.
  6. ↑ Arnesen, Sveinung (9 March 2015). "Ligger Miljøpartiet De Grønne i sentrum eller til venstre?". Vox Publica (به نروژی). Data fra Norsk medborgerpanel viser at velgerne plasserer partiet til venstre for sentrum.
  7. ↑ Ordførerkandidat (MDG) jubler over «historisk» vedtak
  8. ↑ MDG har vedtatt at de er et interseksjonelt feministisk parti
  9. ↑ Av Miljøpartiet De Grønne (21 May 2013). "Verken rød eller blå, men grønn" (به نروژی). Miljøpartiet De Grønne. Archived from the original on 16 October 2014. Retrieved 2013-11-21.
  10. ↑ MDG vil forhandle om norsk EU-medlemskap – Vedum er bekymret
  11. ↑ Grønn og Gal ja til EU
  12. ↑ "De Grønne banker på - Preik". bt.no. Retrieved 15 October 2016.
  13. ↑ "Elected The Green's First Party Leader: Draws Inspiration from the Corona Crisis" (به نروژی). 25 April 2020. Retrieved 25 April 2020.
  14. ↑ "Miljøpartiet Dei Grøne" (به نروژی). Allkunne. Retrieved 2013-11-21.
  15. ↑ Schwarz, Walter (15 January 2009). "Obituary: Arne Næss". The Guardian.
  16. ↑ "Nordlys : Johan Galtung mottok æresmedlemskap" (به نروژی). Nordlyspuls.no. Archived from the original on 2012-07-12. Retrieved 2013-11-21.
  17. ↑ "De Grønnes historie - Siste nytt - innenriks, utenriks" (به نروژی). Tv2.no. 2013-05-24. Retrieved 2013-11-21.
  18. ↑ Tom Hetland (2013-08-16). "Blir Dei Grøne årets sensasjon?" (به نروژی). TV 2. Archived from the original on 2013-11-09. Retrieved 2013-11-21.
  19. ↑ MP.http://www.nettavisen.no/politikk/article3675551.ece
  20. ↑ Rognli, Trine; Tomter, Line (14 August 2021). "Halve Norge vil lete etter olje – Berg er ikke sjokkert" [Half of Norway wants to continue drilling for oil - Berg is unsurprised]. NRK Nyheter (به نروژی). Archived from the original on 15 August 2021.
  21. ↑ "Om oss" (به نروژی). Miljøpartiet De Grønne. Retrieved 2013-11-21.
  22. ↑ "Velferd og arbeidsliv" (به نروژی). Miljøpartiet De Grønne. Archived from the original on 2013-11-09. Retrieved 2013-11-21.
  23. ↑ "Utvikling og bistand" (به نروژی). Miljøpartiet De Grønne. Archived from the original on 2013-11-09. Retrieved 2013-11-21.
  24. ↑ "Livskvalitet | Miljøpartiet De Grønne". Mdg.no. Archived from the original on 2013-11-09. Retrieved 2013-11-21.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.