حملات شیمیایی عراق به ایران
در طول جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷)، عراق، در موارد متعدد، از جمله بیش از ۳۰ حمله هدفمند به غیرنظامیان ایرانی، درگیر جنگ شیمیایی علیه ایران شد. ایران نیز در طول جنگ، در چندین مورد از جنگ شیمیایی خود علیه عراق، استفاده کرد.[۱] برنامه سلاح‌های شیمیایی عراق که از دهه ۱۹۷۰، فعال بود، با هدف استفاده تهاجمی، منظم انجام می‌شد، همان‌طور که در حملات شیمیایی علیه کردهای عراق، به عنوان بخشی از عملیات انفال در اواخر دهه ۱۹۸۰، مشهود بود. عراقی‌ها همچنین از سلاح‌های شیمیایی علیه بیمارستان‌ها و مراکز درمانی ایران، استفاده کرده بودند.[۲] طبق مقاله‌ای در سال ۲۰۰۲، در روزنامه آمریکایی استار لدگر، ۲۰٬۰۰۰ سرباز و پزشک نظامی ایرانی در محل، توسط گاز اعصاب، کشته شدند. تا سال ۲۰۰۲، ۵٬۰۰۰ نفر از ۸۰٬۰۰۰ بازمانده، همچنان به طور منظم به دنبال درمان پزشکی بودند، در حالی که ۱٬۰۰۰ نفر، در بیمارستان بستری بودند.[۳] اگرچه استفاده از سلاح‌های شیمیایی در درگیری‌های مسلحانه بین‌المللی طبق پروتکل ژنو، ممنوع شده بود، اما بخش عمده‌ای از جامعه بین‌المللی، نسبت به این حملات، بی‌تفاوت ماند و لشکرکشی نظامی عراق به ایران، توسط ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی، حمایت شد، که هر دو پس از انقلاب ۱۳۵۷، به دنبال مهار نفوذ ایران بودند.[۴]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Peck, Michael. "Iran has likely developed fentanyl-based chemical weapons". Business Insider.
- ↑ "Long Legacy" (PDF). cbrneworld. Archived from the original (PDF) on 2017-05-10. Retrieved 2016-02-26.
- ↑ Fassihi, Farnaz (27 October 2002). "In Iran, grim reminders of Saddam's arsenal". New Jersey Star-Ledger. Archived from the original on 2009-02-15.
- ↑ Kessler, Glenn. "History lesson: When the United States looked the other way on chemical weapons". Washington Post.
پیوند به بیرون
- سلاح‌های شیمیایی و جنگ ایران و عراق: مطالعه موردی در مورد عدم پایبندی؛ جاوید علی، مرکز مطالعات عدم اشاعه جیمز مارتین (مؤسسه مطالعات بین‌المللی میدلبری در مونتری).