حمله به اتوبوس فجه

حمله به اتوبوس فجه
بخشی از جنگ داخلی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا (۱۹۴۸–۱۹۴۷)
یادبود کشته‌شدگان این حمله
موقعیتنزدیک فجه، فلسطین تحت قیمومت
تاریخ۳۰ نوامبر ۱۹۴۷
کشته‌ها۷
مرتکبانشبه‌نظامیان عرب

در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۷، یک اتوبوس اسرائیلی ایگد که از نتانیا به سمت اورشلیم در حرکت بود، مورد حمله شبه‌نظامیان عرب قرار گرفت و به دنبال آن به اتوبوس دیگری حمله شد که به کشته شدن هفت یهودی انجامید. این اولین حمله پس از تصویب طرح تقسیم سازمان ملل برای فلسطین توسط سازمان ملل بود که یک روز قبل انجام شده بود.[۱]

رویدادها

اولین اتوبوس، اتوبوس ایگد شماره ۲۰۹۴ به اورشلیم بود که حدود ساعت ۷:۳۰ صبح با ۲۱ مسافر از نتانیا خارج شده بود.[۲] اتوبوس در حال عبور از روستای خالی از سکنه فجه بود که توسط سه عرب که راننده اتوبوس تصور می‌کرد هیچ‌هایکر هستند، با دست تکان دادن آن را متوقف کردند. هنگامی که او سرعت خودرو را کاهش داد، با شلیک گلوله مواجه و اتوبوس از جاده خارج شد.[۳]

مهاجمان به اتوبوس هجوم بردند و چندین نفر را تیرباران کردند. پنج یهودی کشته شدند از جمله یک زن ۲۲ ساله در راه عروسی‌اش و مردی که در تلاش برای محافظت از جان همسرش، کشته شد.[۳]

بیست و پنج دقیقه بعد، اتوبوس دومی که به حدره می‌رفت،[۳] با حمله مشابهی مواجه شد. دو مسافر نیز در این اتوبوس کشته شدند.[۴]

مردخای اولمرت، پدر نخست‌وزیر آینده ایهود اولمرت یکی از افرادی بود که از حمله دوم جان سالم به در برد.[۵]

پیامدها و زمینه تاریخی

این حمله یک روز پس از رای سازمان ملل به ایجاد طرح تقسیم فلسطین رخ داد که شامل تقسیم منطقه تحت مدیریت بریتانیا به دو کشور بود: یک کشور عربی و یک کشور یهودی[۲] یک اعتصاب عمومی عربی آغاز شد و به بحران دامن زد.[۶] این حمله همچنین اولین حمله در طول جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت بود.[۷]

آژانس خبری تلگراف یهودی این حملات را در بحبوحه خشونت اعراب علیه یهودیان در ۳۰ نوامبر، مانند قتل موشه گلدمن در تظاهرات ضد تقسیم در حیفا، تحت عنوان «کشته شدن شش یهودی در واکنش اعراب به تقسیم؛ کمیته عالی فراخوان اعتصاب عمومی داد» گزارش کرد.[۸] با این حال، بنی موریس، مورخ نوین، این روایت را به چالش کشید و استدلال کرد که دلایل آن نامشخص است و این نظریه را به‌طور بالقوه انتقامی برای ترور خانواده شوبکی، کشتن پنج عرب فلسطینی توسط لیحی در نزدیکی هرزلیا، ده روز قبل از حادثه (که به نوبه خود انتقام می‌گرفتند، به خاطر اینکه یکی از اعضای خانواده انگلیسی‌ها را در جریان فعالیت‌های لیحی قرار داده بود) بود. به گفته موریس، نظر اکثریت سرویس اطلاعاتی هاگانا این بود که انگیزه اصلی مهاجمان، انتقام از قتل شوباکی بوده است.[۹]

به گفته صالح عبدالجواد مورخ فلسطینی، مورخان جنگ ۱۹۴۸ از جمله بسیاری از مورخان عرب قبول دارند که جنگ در ۳۰ نوامبر آغاز شد. با این حال، او همچنین بیان می‌کند که گویاست که اسرائیلی‌ها و شبکه همدستان عرب آنها اطلاعاتی در مورد هویت یا انگیزه باند فلسطینی که ظاهراً مسئول این حمله هستند ارائه نمی‌دهند. وی همچنین بیان می‌کند که برخی منابع اسرائیلی حتی می‌گویند که این حملات ممکن است ارتباطی با طرح تقسیم نداشته باشد.[۱۰]

به گفته رونن برگمان، روزنامه‌نگار تحقیقی اسرائیلی، این حمله توسط نیروهای وفادار به شورشیان فلسطینی حسن سلامه انجام شد.[۱۱]

منابع

  1. ↑ "This Day in Jewish History / Civil War Breaks Out in Palestine". Haaretz (به انگلیسی). Retrieved 2022-04-17.
  2. 1 2 "Another tack: Transcending all other considerations". The Jerusalem Post | JPost.com (به انگلیسی). 27 November 2014. Retrieved 2022-04-17.
  3. 1 2 3 "Another Tack: Forget the 30th of November". The Jerusalem Post | JPost.com (به انگلیسی). 29 November 2007. Retrieved 2022-04-17."Another Tack: Forget the 30th of November". The Jerusalem Post | JPost.com. 29 November 2007. Retrieved 2022-04-17.
  4. ↑ Times, Sam Pope Brewerspecial To the New York (1947-12-01). "PALESTINE'S ARABS KILL SEVEN JEWS, CALL 3-DAY STRIKE; Buses Fired On From Ambush -- Higher Committee Adopts Plans Against Partition MOSLEM WORLD INDIGNANT Flag Torn Down as Mob Attacks U.S. Legation in Damascus -- Holy War Threatened PALESTINE'S ARABS KILL SEVEN JEWS TROUBLE ERUPTS IN PALESTINE AND SYRIA". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2022-04-17.
  5. ↑ שגב, תום (2007-12-04). "החלל הראשון". Haaretz (به عبری). Retrieved 2022-04-17.
  6. ↑ "Lashing Back - Israel's 1947-1948 Civil War". World History Group (به انگلیسی). 2009-02-17. Retrieved 2022-04-17.
  7. ↑ Morris, Benny (1999). Righteous Victims: A History of the Zionist-Arab Conflict, 1881-1999 (به انگلیسی). Knopf. ISBN 978-0-679-74475-7. On the morning of November 30 a band of Arabs ambushed a bus near Kfar Syrkin, killing five Jews and wounding several others. Twenty-five minutes later they let loose at a second bus, killing two more people. It is unclear whether the ambushes were triggered by the passage of the UN resolution or by a desire to avenge an earlier LHI raid, which had left five Arabs dead. Another Jew was murdered on November 30 by Arabs on the border between Jaffa and Tel Aviv. These were the first casualties of the first Arab-Israeli war.
  8. ↑ "Six Jews Killed As Arabs React to Partition; Higher Committee Calls General Strike". No. 273. Jewish Telegraph Agency. December 1, 1947. Retrieved 18 June 2024.
  9. ↑ Morris, B. (2009). 1948: A History of the First Arab-Israeli War. Yale University Press. p. 76. ISBN 978-0-300-15112-1. Retrieved 2022-04-17. …the majority view in the HIS—supported by an anonymous Arab flyer posted almost immediately on walls in Jaffa—was that the attackers were driven primarily by a desire to avenge an LHI raid ten days before on a house near Raganana belonging to the Abu Kishk bedouin tribe.
  10. ↑ Abd al-Jawad, Saleh (2006). "The Arab and Palestinian Narratives of the 1948 War". In Rotberg, Robert I. (ed.). Israeli and Palestinian Narratives of Conflict: History's Double Helix (به انگلیسی). Indiana University Press. ISBN 978-0-253-21857-5.
  11. ↑ Bergman, Ronen (2019-07-09). Rise and Kill First: The Secret History of Israel's Targeted Assassinations (به انگلیسی). Random House Publishing Group. p. 21. ISBN 978-0-8129-8211-4.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.