حواله ارزی
حواله ارزی (به انگلیسی: Payment order) عبارت است از نوعی دستور پرداخت، که به موجب آن، یک بانک یا مؤسسه مالی به تقاضای مشتری یا دارنده یک حساب بانکی، به یکی از از بانکهای کارگزار خود در خارج از کشور، حوالهای را صادر میکند. و از آن مؤسسه میخواهد مبلغ حواله را به ذینفع آن، پرداخت نماید.[۱]
حوالههای ارزی از طریق حساب واسترو و نوسترو، از طریق بانک پوشش دهنده، پرداخت میشود. حوالههای ارزی به دو گروه حوالههای صادره و وارده تقسیم میشوند. امروزه حوالههای ارزی از طریق شبکه جهانی سوئیفت انجام میشود.[۲][۳][۴][۵]
تاریخچه
سیستمهای مشابه حوالههای پولی مدرن را میتوان به قرنها قبل نسبت داد. اسناد کاغذی معروف به «پول نقد در حال پرواز» از دهه ۸۰۰ میلادی در چین مورد استفاده قرار میگرفتند، در حالی که روش حواله برای حوالههای مالی غیررسمی از طریق سیستم گسترده دلالان را میتوان در دهه ۱۳۰۰ میلادی در هند ردیابی کرد و همچنان در بخشهایی از آسیا و آفریقا رایج است.
سیستم حواله پولی مدرن غربی توسط یک شرکت خصوصی در بریتانیای کبیر در سال ۱۷۶۲ تأسیس شد، اگرچه به دلیل هزینههای بالا چندان موفق نبود. حدود سال ۱۸۳۶ به یک شرکت خصوصی دیگر فروخته شد که هزینهها را کاهش داد و محبوبیت و استفاده از سیستم را بهطور قابل توجهی افزایش داد. اداره پست متوجه موفقیت و سودآوری شد و در سال ۱۸۳۸ این سیستم را به دست گرفت. هزینهها بیشتر کاهش یافت و استفاده از آن بیشتر افزایش یافت و سیستم حواله پولی را بهطور معقولی سودآور کرد. تنها ایراد آن نیاز به ارسال پیشپرداخت به اداره پست پرداختکننده قبل از پرداخت به گیرنده سفارش بود. این نقص احتمالاً انگیزه اصلی برای ایجاد سیستم حواله پستی در ۱ ژانویه ۱۸۸۱ بود.
نحوه استفاده
حواله پولی به مبلغ مورد نظر خریداری میشود. از این نظر شبیه چک صندوقدار است. تفاوت اصلی این است که حوالههای پولی معمولاً از نظر حداکثر ارزش اسمی به رقم مشخصی محدود میشوند. به عنوان مثال، از آوریل ۲۰۲۵، خدمات پستی ایالات متحده حوالههای پولی پستی داخلی را به ۱۰۰۰ دلار آمریکا محدود میکند در حالی که چکهای صندوقدار محدودیت مشخصی ندارند. حوالههای پولی معمولاً از دو بخش تشکیل میشوند: چک قابل معامله برای حواله به گیرنده (گیرنده) و رسید یا ته چک که مشتری برای ثبت نگه میدارد. مبلغ توسط دستگاه یا چکنویس روی هر دو بخش چاپ میشود و اسناد مشابه، یا به صورت نسخه چاپی سوم یا به صورت الکترونیکی و در محل صادرکننده و نماینده نگهداری میشود.
معایب
حوالههای پولی به دلیل نگرانی در مورد پولشویی، پذیرش محدودی در صنعت بیمه و کارگزاری دارند. به دلیل مفاد قانون میهنپرستی ایالات متحده و قانون رازداری بانکی، حوالههای پولی الزامات پردازش نظارتی بسیار بیشتری نسبت به چکهای شخصی، چکهای صندوقدار یا چکهای تأیید شده دارند.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "BusinessDictionary.com". Archived from the original on 31 July 2014. Retrieved 29 July 2014.
- ↑ "Financial Risk: Definition". Investopedia. Retrieved October 2011.
{{cite web}}: Check date values in:|accessdate=(help) - ↑ "In Wall Street Words". Credo Reference. 2003. Retrieved October 2011.
{{cite web}}: Check date values in:|accessdate=(help) - ↑ McNeil, Alexander J.; Frey, Rüdiger; Embrechts, Paul (2005). Quantitative risk management: concepts, techniques and tools. Princeton University Press. pp. 2–3. ISBN 978-0-691-12255-7.
- ↑ Horcher, Karen A. (2005). Essentials of financial risk management. John Wiley and Sons. pp. 1–3. ISBN 978-0-471-70616-8.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Payment order». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ مارس ۲۰۱۳.