حوزه‌های انتخابیه بریتانیا
.svg.png){kind=spacer}
حوزه‌های انتخابیه بریتانیا (به انگلیسی: United Kingdom constituencies) بخش‌های جغرافیایی‌اند که در بریتانیا برای انتخاب نمایندگان پارلمانی و نهادهای قانون‌گذاری به کار می‌روند. هر حوزه انتخابیه یک نماینده به مجلس عوام بریتانیا می‌فرستد و در مجموع ۶۵۰ حوزه انتخابیه در سرتاسر کشور وجود دارد.
در بریتانیا، پنج نهاد قانون‌گذاری اصلی اعضای خود را از طریق حوزه‌های انتخابیه برمی‌گزینند: مجلس عوام بریتانیا، مجلس اسکاتلند، مجلس شورای ملی ولز، مجلس آیرلند شمالی و شورای شهر لندن. در انتخابات حکومت محلی (به‌جز شورای شهر لندن)، بخش‌های انتخاباتی «بخش» (ward) یا «بخش انتخاباتی» (electoral division) نامیده می‌شوند، نه «حوزه انتخابیه».
حوزه‌های انتخابیه به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: «حوزه‌های شهرستانی» (county constituencies) که عمدتاً روستایی هستند و «حوزه‌های شهری» (borough constituencies) که عمدتاً شهری به‌شمار می‌آیند. پیش از برگزیت، بریتانیا نمایندگان خود را به پارلمان اروپا نیز از طریق حوزه‌های انتخابیه چندنفره برمی‌گزید.
حوزه‌های شهرستانی و شهری
حوزه‌های انتخابیه مجلس عوام، مجلس اسکاتلند، مجلس شورای ملی ولز و مجلس آیرلند شمالی به دو نوع «شهرستانی» یا «شهری» تقسیم می‌شوند، با این تفاوت که در اسکاتلند به‌جای «borough» اصطلاح «burgh» به کار می‌رود. از زمان برقراری حق رأی عمومی، تفاوت‌های این دو نوع حوزه اندک است.
حوزه‌های شهری عمدتاً شهری و حوزه‌های شهرستانی عمدتاً روستایی هستند. هیچ معیار قانونی قطعی‌ای برای این تمایز وجود ندارد؛ کمیسیون مرزبندی انگلستان اعلام کرده که «به‌عنوان یک اصل کلی، حوزه‌هایی که بیش از یک عنصر روستایی کوچک دارند باید معمولاً به‌عنوان حوزه شهرستانی تعیین شوند؛ در غیر این صورت باید حوزه شهری تلقی گردند.»[۱] در اسکاتلند، تمام حوزه‌های انتخابیه مجلس عوام از نوع شهرستانی هستند، مگر حوزه‌های شهرهای گلاسگو، ادینبرو، ابردین، داندی و سه ناحیه شهری لاناکشایر.[۲]
در انگلستان و ولز، مقام افسر بازگشت‌دهنده در حوزه‌های شهری به‌طور خودکار توسط شهردار یا رئیس شورای بوروف یا ناحیه، و در حوزه‌های شهرستانی توسط شریف عالی ایالت اشغال می‌شود.[۳] اجرای انتخابات بر عهده افسر بازگشت‌دهنده عاملی است که معمولاً مدیر عامل اجرایی شورای محلی[۴] یا رئیس خدمات حقوقی است. سقف هزینه‌های کارزار انتخاباتی در دو نوع حوزه متفاوت است، زیرا نامزدهای حوزه‌های شهرستانی معمولاً باید مسافت بیشتری را طی کنند.
| نهاد منتخب | نوع حوزه انتخابیه | |
|---|---|---|
| شهری/burgh | شهرستانی | |
| مجلس عوام[۵][۶] | ۱۱٬۳۹۰ پوند + ۸ پنی به ازای هر رأی‌دهنده | ۱۱٬۳۹۰ پوند + ۱۲ پنی به ازای هر رأی‌دهنده |
| مجلس آیرلند شمالی | ۵٬۴۸۳ پوند + ۴٫۶ پنی به ازای هر رأی‌دهنده | ۵٬۴۸۳ پوند + ۶٫۲ پنی به ازای هر رأی‌دهنده |
| مجلس اسکاتلند و مجلس شورای ملی ولز | ۵٬۷۶۱ پوند + ۴٫۸ پنی به ازای هر رأی‌دهنده | ۵٬۷۶۱ پوند + ۶٫۵ پنی به ازای هر رأی‌دهنده |
برای انتخابات میان‌دوره‌ای هر یک از این نهادها، سقف هزینه در تمام حوزه‌ها ۱۰۰٬۰۰۰ پوند است.[۵][۷]
پیشینه
در مجلس عوام انگلستان، هر ایالت انگلیسی دو «شوالیه‌ی شایر» انتخاب می‌کرد و هر بوروف دارای امتیاز نیز «بورجس» (معمولاً دو، گاه چهار و در موارد نادر یک‌نفر) می‌فرستاد.[۸] از سال ۱۵۳۵ میلادی، هر ایالت و بوروف تاریخی ولز نیز با یک شوالیه یا بورجس نمایندگی می‌شد.[۹] حق رأی در انواع مختلف حوزه‌ها متفاوت بود: در حوزه‌های شهرستانی، زمین‌داران با درآمد چهل شیلینگ می‌توانستند رأی دهند، در حالی که در بوروف‌ها این حق بسیار متغیر بود — از بوروف‌هایی با رأی‌دهندگان بسیار تا بوروف‌های فاسد با تقریباً هیچ رأی‌دهنده‌ای. تا سال ۱۹۵۰، حوزه‌های دانشگاهی نیز وجود داشتند که به فارغ‌التحصیلان نمایندگی اضافی می‌دادند.
پس از اتحاد ۱۷۰۷، بوروف‌های اسکاتلندی در نواحی بوروف‌ها در مجلس بریتانیای کبیر گردهم آمدند، به‌جز ادینبرو که حوزه انتخابیه مستقلی داشت. پس از مصوبه‌های اتحاد ۱۸۰۰، بوروف‌های کوچک‌تر ایرلندی از نمایندگی محروم شدند و اکثر بوروف‌های باقی‌مانده تنها یک نماینده به پارلمان بریتانیا می‌فرستادند.
قانون اصلاحات ۱۸۳۲ شمار بوروف‌های پارلمانی در انگلستان و ولز را با حذف بوروف‌های فاسد کاهش داد. قانون توزیع مجدد کرسی‌ها ۱۸۸۵ جمعیت حوزه‌ها را یکسان کرد: بوروف‌های بزرگ‌تر را به چند حوزه تک‌نفره تقسیم کرد، بوروف‌های کوچک‌تر را از دو کرسی به یک کرسی کاهش داد و حوزه‌های ایالتی دو و سه‌نفره را به حوزه‌های تک‌نفره تقسیم کرد.
قانون مجلس عوام (توزیع مجدد کرسی‌ها) ۱۹۵۸ سهمیه انتخاباتی مشترک پیشین برای کل بریتانیا را حذف کرد و آن را با چهار سهمیه ملی جداگانه جایگزین ساخت. این وضعیت بعداً با قانون اسکاتلند ۱۹۹۸ و قانون مجلس اسکاتلند (حوزه‌های انتخابیه) ۲۰۰۴ تا حدی اصلاح شد تا سهمیه انتخاباتی اسکاتلند با انگلستان هماهنگ گردد.
نام‌گذاری
قانون نظام رأی‌گیری پارلمانی و حوزه‌های انتخابیه ۲۰۱۱ به کمیسیون‌های مرزبندی انگلستان، ولز، اسکاتلند و آیرلند شمالی اختیار تعیین نام حوزه‌ها را داده‌است.
نام حوزه‌های انتخابیه جغرافیایی هستند و «باید معمولاً مراکز اصلی جمعیتی موجود در حوزه را بازتاب دهند». از جهت‌های اصلی برای تمایز حوزه‌ها از یکدیگر بهره گرفته می‌شود. به‌عنوان نمونه، تفاوت نام‌گذاری میان ساوث نورثمپتونشایر (حوزه شهرستانی) و نورثمپتون ساوث (حوزه شهری) از همین قاعده ناشی می‌شود: پیشوند جهت برای نام‌های ایالتی و پسوند جهت برای نام‌های مراکز جمعیتی به کار می‌رود.[۱۰]
حوزه‌های انتخابیه مجلس عوام
در انتخابات سراسری بریتانیا (۲۰۱۰)، شمار حوزه‌های انتخابیه مجلس عوام به ۶۵۰ رسید. هر حوزه یک عضو مجلس (بریتانیا) (MP) را با روش «رأی‌گیری نخست‌گزینی» انتخاب می‌کند.[۱۱]
مجلس عوام یکی از دو مجلس پارلمان دومجلسی بریتانیا است و مجلس دیگر مجلس اعیان بریتانیا می‌باشد.[۱۲]
حوزه‌های انتخابیه شورای شهر لندن
چهارده حوزه انتخابیه وجود دارد که لندن بزرگ را پوشش می‌دهند و هر حوزه یک عضو مجلس را با روش رأی‌گیری نخست‌گزینی انتخاب می‌کند. یازده عضو اضافی از کل لندن بزرگ انتخاب می‌شوند تا نوعی نمایندگی تناسبی ترکیبی ایجاد شود.[۱۳]
مرزها و نام‌های حوزه‌ها از نخستین انتخابات مجمع در سال ۲۰۰۰ تاکنون تغییری نکرده‌اند. مجمع بخشی از اداره لندن بزرگ است و انتخابات عمومی آن همزمان با انتخاب شهردار لندن برگزار می‌شود.
حوزه‌های انتخابیه مجلس آیرلند شمالی
هجده حوزه انتخابیه برای مجلس آیرلند شمالی وجود دارد: چهار حوزه شهری (برای بلفاست) و ۱۴ حوزه شهرستانی در سایر نقاط. هر حوزه پنج عضو مجلس قانون‌گذاری را با روش تک‌رأی انتقال‌پذیر انتخاب می‌کند و مجلس ۹۰ عضوی آیرلند شمالی را تشکیل می‌دهد. مرزهای حوزه‌های مجلس آیرلند شمالی با حوزه‌های مجلس عوام بریتانیا یکسان هستند.[۱۴]
این حوزه‌ها برای انتخاب اعضای ۱۱ شورای منطقه‌ای آیرلند شمالی به کار نمی‌روند.[۱۵]
حوزه‌های انتخابیه مجلس اسکاتلند
حوزه‌های انتخابیه مجلس اسکاتلند گاه «حوزه‌های هولیرود» نامیده می‌شوند — به نام منطقه هولیرود در ادینبرو که ساختمان مجلس اسکاتلند در آن قرار دارد — تا از «حوزه‌های وست‌مینستر» مجلس بریتانیا در کاخ وست‌مینستر در شهر وست‌مینستر متمایز شوند.[۱۶]
هفتادوسه حوزه هولیرود اسکاتلند را پوشش می‌دهند و هر یک یک عضو مجلس اسکاتلند را با روش رأی‌گیری نخست‌گزینی انتخاب می‌کند. همچنین این حوزه‌ها در هشت منطقه انتخاباتی گردهم آمده‌اند که هر منطقه هفت عضو اضافی انتخاب می‌کند تا نوعی نمایندگی تناسبی ترکیبی پدید آید.[۱۷]
حوزه‌های کنونی برای نخستین انتخابات عمومی مجلس اسکاتلند در سال ۱۹۹۹ ایجاد شدند. دو استثنا وجود داشت: حوزه هولیرود اورکنی که ناحیه شورایی اورکنی را در بر می‌گرفت و حوزه هولیرود شتلند که ناحیه شورایی جزایر شتلند را پوشش می‌داد. برای انتخابات وست‌مینستر، این دو ناحیه در حوزه انتخابیه اورکنی و شتلند گردهم آمده بودند.
در سال ۱۹۹۹، بر اساس قانون اسکاتلند ۱۹۹۸,[۱۸] انتظار می‌رفت پیوند دائمی میان مرزهای حوزه‌های هولیرود و وست‌مینستر برقرار بماند. اما قانون مجلس اسکاتلند (حوزه‌های انتخابیه) ۲۰۰۴[۱۹] این پیوند را گسست و امکان ایجاد مجموعه جدیدی از حوزه‌های وست‌مینستر بدون تغییر حوزه‌های هولیرود را فراهم کرد.
حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای ملی ولز
چهل حوزه انتخابیه ولز را پوشش می‌دهند و هر یک یک عضو مجلس شورای ملی ولز را با روش رأی‌گیری نخست‌گزینی انتخاب می‌کند. این حوزه‌ها در پنج منطقه انتخاباتی گردهم آمده‌اند که هر منطقه چهار عضو اضافی انتخاب می‌کند تا نوعی نمایندگی تناسبی ترکیبی پدید آید. مجموعه کنونی حوزه‌های مجلس شورای ملی ولز دومین مجموعه‌ای است که ایجاد شده؛ نخستین مجموعه برای اولین انتخابات عمومی مجلس ملی ولز در سال ۱۹۹۹ پدید آمد.
حوزه‌های انتخابیه پارلمان اروپا
پیش از خروج از اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۰، بریتانیا نمایندگان خود را در پارلمان اروپا از طریق دوازده حوزه انتخابیه چندنفره برمی‌گزید. یکی از این حوزه‌ها، آیرلند شمالی، از روش تک‌رأی انتقال‌پذیر بهره می‌برد، در حالی که یازده حوزه پوشش‌دهنده بریتانیای کبیر از روش دُنت برای نمایندگی تناسبی بر اساس فهرست حزبی استفاده می‌کردند.
در نخستین انتخابات پارلمان اروپا بریتانیا در سال ۱۹۷۹، بریتانیای کبیر به تعدادی حوزه تک‌نفره با روش رأی‌گیری نخست‌گزینی تقسیم شده بود. پس از آنکه تصمیم گرفته شد همه نمایندگان پارلمان اروپا با نوعی از نمایندگی تناسبی انتخاب شوند، دولت کارگری قانون انتخابات پارلمان اروپا ۱۹۹۹ را تصویب کرد که یازده حوزه در بریتانیای کبیر ایجاد کرد و نخستین بار در سال ۱۹۹۹ به کار رفت.[۲۰]
حوزه جنوب غرب انگلستان از انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۰۴ به بعد گسترش یافت تا جبل‌الطارق را نیز دربربگیرد، که تنها سرزمین فرادریایی بریتانیا بود که بخشی از اتحادیه اروپا به‌شمار می‌رفت.[۲۱][۲۲]
منابع
- ↑ Boundary Commission for England (2007), Fifth periodical report (PDF), Norwich: TSO (The Stationery Office), ISBN 978-0-10-170322-2, archived from the original (PDF) on July 26, 2011
- ↑ «Boundary Commission for Scotland - Maps - UK Parliament constituencies 2005 onwards». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|تاریخ بایگانی=و|archive-date=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|نشانی بایگانی=و|archive-url=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Representation of the People Act 1983, Section 24
- ↑ Somerset County Council Regulation Committee (۱ نوامبر ۲۰۱۲). «Appointment of County Returning Officer» (PDF). Somerset County Council. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۷ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|تاریخ بایگانی=و|archive-date=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - 1 2 "Representation of the People Act: بخش 76", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), 1983 c. 2 (بخش 76)
- ↑ "The Representation of the People (Variation of Election Expenses, Expenditure Limits and Donation etc. Thresholds) Order 2023", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), SI 2023/1235
- ↑ "Political Parties, Elections and Referendums Act 2000: بخش 135", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), 2000 c. 41 (بخش 135)
- ↑ Tomlins، Thomas Edlyne؛ Granger، Thomas Colpitts (۱۸۳۵). The Law-dictionary, Explaining the Rise Progress and Present State of the British Law. ج. II (ویراست ۴th). London. ص. ۱۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Historical Timeline of Welsh Law». Law Wales. Welsh Government. ۳ مارس ۲۰۱۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|تاریخ بایگانی=و|archive-date=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|نشانی بایگانی=و|archive-url=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Guide to the 2023 Review of Parliamentary constituencies» (PDF). Boundary Commission for England. ۱ مه ۲۰۲۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «First Past the Post». انجمن اصلاحات انتخاباتی (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "The two-House system". UK Parliament (in English). Retrieved 16 مه 2020.
- ↑ «The Electoral Office of Northern Ireland - EONI». www.eoni.org.uk. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «The Electoral Office of Northern Ireland - EONI». www.eoni.org.uk. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "Local councils in Northern Ireland". nidirect (in English). Retrieved 16 مه 2020.
- ↑ McGuire، Anne (۲۴ ژانویه ۲۰۰۵). «House of Commons Standing Cttee on Delegated Legislation (pt 1)». Hansard. دریافت‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Macnab, Scott (10 مه 2019). "Holyrood voting system 'hard to understand' says top official". The Scotsman (in English). Retrieved 16 مه 2020.
- ↑ "Scotland Act 1998", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), 1998 c. 46
- ↑ "Scottish Parliament (Constituencies) Act 2004", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), 2004 c. 13
- ↑ «The Voting System». European Parliament. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Gibraltar should join South West for elections to European Parliament». Electoral Commission. ۲۸ اوت ۲۰۰۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ دسامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite news}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بایگانی=و|archive-date=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|نشانی بایگانی=و|archive-url=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "The European Parliamentary Elections (Combined Region and Campaign Expenditure) (United Kingdom and Gibraltar) Order 2004". legislation.gov.uk. آرشیو ملی (بریتانیا). SI 2004/366.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United Kingdom constituencies». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Circonscriptions électorales du Royaume-Uni». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
- سیاست در بریتانیا
- گونههای تقسیمات کشوری در بریتانیا