حکیم داوود
حکیم داود | |
|---|---|
| زادهٔ | |
| درگذشت | ۱۶۶۲/۶۳ |
| پیشه |
|
| شناختهشده برای | ساخت مسجد حکیم |
| خویشاوندان | میرزا محمود خان بروجردی و ابراهیم حکیمی (نوادگان) |
محمد داوود اصفهانی (درگذشتهٔ ۱۶۶۲/۱۶۶۳) مشهور به حکیم داوود و ملقب به تقرب خان،[۱] پزشک ساکن در ایران صفوی و امپراتوری گورکانی بود.
پدر و مادر او در دربار صفوی و در زمان شاه عباس یکم و شاه صفی یکم بهعنوان پزشک خدمت میکردند.[۲] حکیم داوود خود پزشک شاه عباس دوم بود.[۳] او که از جایگاه خود در ایران رضایت نداشت، به هند مهاجرت کرد و پس از درمان موفقیتآمیز دختر شاه جهان، امپراتور گورکانی، از سوختگی، به مقام بالاتری دست یافت.[۲]
در سال ۱۶۵۶، در حالی که همچنان در هند بهسر میبرد، هزینهٔ ساخت مسجد حکیم در اصفهان را تأمین کرد. این مسجد در سال ۱۶۶۳ تکمیل شد،[۴] اما داوود پیش از پایان ساخت درگذشت.[۲]
از نوادگان او میتوان به پزشکان و سیاستمداران دربار ایران، میرزا محمود خان بروجردی و ابراهیم حکیمی اشاره کرد.[۵]
منابع
- ↑ «وقتی آوازه مسجد حکیم اصفهان بهخاطر سوختنش شهرت میگیرد/ حفاظت از بناهای تاریخی، نوشدارو پس از مرگ سهراب». ۱۶ خرداد ۱۳۹۵. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۴.
- 1 2 3 Newman 2008, p. 217 (note 49).
- ↑ Newman 2008, p. 87.
- ↑ Newman 2008, pp. 87–88, 217 (note 49).
- ↑ Milani 2003.
منابع چاپی
- Newman, Andrew J. (2008). Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire. I.B.Tauris. ISBN 978-0-85771-661-3.
- Milani, Abbas (2003). "Ḥakimi, Ebrāhim". In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Online Edition. Encyclopædia Iranica Foundation.