خاندان ماتسودایرا
| خاندان ماتسودایرا | |
|---|---|
 علامت خاندان ماتسودایرا | |
| استان بومی | ولایت میکاوا |
| خاندان مادر | خاندان میناموتو |
| القاب | گوناگون |
| بنیانگذار | ماتسودایرا چیکائوجی |
| آخرین حاکم | توکوگاوا یوشینوبو |
| رئیس خاندان | توکوگاوا تسونهناری |
| سال بنیانگذاری | قرن چهاردهم |
| انحلال | هنوز ادامه دارد |
| پایان حکومت | ۱۸۷۳ (لغو سیستم هان) |
| شاخهها | متنوع |
خاندان ماتسودایرا (به ژاپنی: 松平氏 Matsudaira-shi)، یکی از خاندانهای سامورایی ژاپنی بود که ادعا میشود از تبار خاندان میناموتو هستند. در ولایت میکاوا امروزی استان آیچی از روستای ماتسودایرا سرچشمه گرفته و نام خود را گرفته است. در طول دوره سنگوکو، رئیس خط اصلی قبیله ماتسودایرا، توکوگاوا ایهیاسو به یک دایمیو قدرتمند منطقهای تحت اودا نوبوناگا و تویوتومی هیدهیوشی تبدیل شد و نام خود را به توکوگاوا ایهیاسو تغییر داد. او متعاقباً قدرت را به عنوان اولین شوگون از شوگونسالاری توکوگاوا که در طول دوره ادو تا نوسازی میجی سال ۱۸۶۸ بر ژاپن حکومت میکردند، به دست گرفت. تحت حکومت شوگونسالاری توکوگاوا، بسیاری از شاخههای کادت این خاندان پس از نام خانوادگی ماتسودایرا، شاخههای جدید ماتسودایرا را حفظ کردند. برخی از آن شعب نیز وضعیت «دایمیو» داشتند.
پس از نوسازی میجی و لغو سیستم هان، طایفههای توکوگاوا و ماتسودایرا بخشی از کازوکو شدند.[۱]
منشأ
قبیله ماتسودایرا در ولایت میکاوا سرچشمه گرفت.[۲] منشأ آن نامشخص است، اما در عصر سنگوکو، این خاندان ادعا میکرد که از شاخه قرون وسطایی خاندان سیوا گنجی از خاندان میناموتو تبار دارد. بر اساس این ادعا، بنیانگذار خط ماتسودایرا ماتسودایرا چیکائوجی بود که در قرن چهاردهم زندگی میکرد و خود را در ولایت میکاوا در روستای ماتسودایرا مستقر کرد.
نگارخانه
ماتسودایرا شیچیروما، توکوگاوا یوشینوبو آینده
ماتسودایرا موچیآکی، آخرین ارباب قلمرو فوکویی
ماتسودایرا سادایاسو، آخرین ارباب ماتسوئه
ماتسودایرا هاروتو (فومای)، استاد چای ارباب ماتسوئه،
ماتسودایرا یوریتوشی ، آخرین ارباب قلمرو تاکاماتسو
ماتسودایرا تاداناری، آخرین ارباب اوئه دا
ناگای نائویوکی پسر ارباب ماتسودایرا نوریتادا
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ Papinot, Jacques Edmond Joseph. (1906). Dictionnaire d’histoire et de géographie du Japon; Papinot, (2003). "Matsudaira" at Nobiliare du Japon, p. 29 بایگانیشده در ۲۰۱۶-۰۴-۰۴ توسط Wayback Machine; retrieved 2013-7-11.
- ↑ Thornton, Charisma and Community Formation in Medieval Japan, p. 148.
منابع
- Thornton, Sybil A. (1999). Charisma and Community Formation in Medieval Japan. Charlottesville: University of Virginia Press.
پیوند به بیرون
