خدمتکار درباری

مری فیتون، ۱۵۹۵، ندیمه الیزابت اول.

خدمتکار درباری (انگلیسی: Maid of honour)، خدمتکار جزءِ ملکه در دربار سلطنتی است که رتبه‌ای پایین‌تر از ندیمه دارد. عنوان و منصب معادل آن از نظر تاریخی در بیشتر دربارهای سلطنتی اروپا مورد استفاده قرار گرفته است.

تودورها و استوارت‌ها

به‌طور سنتی، یک ملکه حاکم هشت خدمتکار داشت، در حالی که یک ملکه همسر چهار خدمتکار داشت. ملکه آن بولین هفت خدمتکار و یک مادر خدمتکار داشت.[۱]

خدمتکار درباری، دوشیزه‌ای بود، به این معنی که هرگز ازدواج نکرده بود (و بنابراین ظاهراً باکرگی بود) و معمولاً جوان و عضوی از اشراف بود. خدمتکارها معمولاً در سن شانزده سالگی یا بیشتر بودند، اگرچه جین گری در حدود سال‌های ۱۵۴۶–۱۵۴۸، زمانی که جین تنها حدود ده تا دوازده سال داشت، به عنوان خدمتکار ملکه کاترین پار خدمت می‌کرد.

در دوران ماری یکم، ملکه انگلستان و الیزابت یکم، خدمتکاران درباری به عنوان نوعی مدرسه تکمیلی در دربار بودند، با این امید که ازدواج خوبی داشته باشند. الیزابت نولیس در سن نه سالگی خدمتکار دربار شد. الیزابت به خدمتکارهای خود، از جمله خواهران الیزابت و آن نولیس، مارگارت، فیلادلفیا، و کاترین کری، و فرانسیس و الیزابت هاوارد، لباس هدیه داد.[۲]

منابع

  1. ↑ https://adventuresofatudornerd.com/tag/anne-boleyns-maids-of-honour/#:~:text=In%201533%2C%20Anne%20Boleyn%20had,Margaret%20Gamage%2C%20and%20Elizabeth%20Holland., Sylvia Barbara Soberton, 'Mary Zouche: One of Anne Boleyn's Maids of Honour', www.adventuresofatudornerd.com, August 07 2022
  2. ↑ Jane Arnold, Queen Elizabeth's Wardrobe Unlock'd (Leeds: Maney, 1988), p. 103.