خربت عربین

خربت عربین
خربة عربین
Iribbin, Khirbat
روستا
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
مجموعه‌ای از نقشه‌های تاریخی ناحیه پیرامون خربت عربین (دکمه‌ها را بزنید)
خربت عربین در قیمومت بریتانیا بر فلسطین واقع شده
خربت عربین
خربت عربین
مختصات: ۳۳°۰۴′۵۰″ شمالی ۳۵°۱۳′۴۱″ شرقی / ۳۳٫۰۸۰۵۶°شمالی ۳۵٫۲۲۸۰۶°شرقی / 33.08056; 35.22806
شبکه فلسطین۱۷۲/۲۷۶
نهاد سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشقضای عکا
تاریخ تخلیه جمعیت۳۱ اکتبر ۱۹۴۸
مساحت
[۱]
 • کل۱۱٬۴۶۳ دونوم (۱۱٫۴۶۳ کیلومتر مربع یا ۴٫۴۲۶ مایل مربع)
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۳۶۰[۲][۱]
علت تخلیهحمله نظامی نیروهای یه‌شو
شهرک‌های کنونیآدمیت،[۳] گورن[۳]

خربت عربین (خربة عربین) یا خوربت عروبین (به معنای «ویرانه عروبین») روستایی عرب فلسطینی در جلیل علیا بود که در ۲۳ کیلومتری شمال شرقی شهر عکا قرار داشت. این روستا در سال ۱۹۴۵ دارای زمین ساخته‌شده‌ای بیش از ۲۰۰۰ دونوم و جمعیتی ۳۶۰ نفره از مسلمانان عرب بود.

خربت عربین در کرانه شمالی وادی کرکره و در نزدیک به ۱ کیلومتری جنوب مرز لبنان جای داشت و چشم‌اندازی به سوی دریای مدیترانه در باختر فراهم می‌کرد. این روستا در ۳۱ اکتبر ۱۹۴۸ در جریان عملیات حیرام به دست تیپ ۹ عودید اشغال شد و ساکنانش آواره گشتند.

جایگاه

روستا بر کرانه شمالی وادی کرکره واقع بود و از جنوب با مرز لبنان در حدود ۱ کیلومتر فاصله داشت. از سوی باختر چشم‌اندازی به دریای مدیترانه فراهم می‌شد.[۴]

پیشینه

بقایای یک کلیسای سه‌ناوه‌ای بیزانسی (متعلق به سده ششم یا هفتم میلادی) در روستا وجود داشت که بعدها به عنوان خانه مسکونی بازکاربرد شده بود.[۵][۶]

دوره عثمانی

در سال ۱۸۷۵، ویکتور گرن از این مکان بازدید کرد و آن را چنین توصیف نمود: «ویرانه‌هایی با این نام بر دامنه‌ها و بلندای تپه‌ای پراکنده‌اند که از جنوب با دره ژرف وادی کرکره هم‌مرز است. تراس‌هایی که روزگاری دست انسان آنها را سامان داده بود و اکنون بوته‌زارهای انبوه آنها را فراگرفته، پیش‌تر با خانه‌های مسکونی پوشیده بوده‌اند و اینک ویرانه‌هایشان بر خاک افتاده‌است. پی بعضی از آنها هنوز پیداست. خانه‌ها کوچک اما نسبتاً خوش‌ساخت بودند و سنگ‌هایی منظم و به اندازه در آنها به کار رفته بود. بر یکی از درهای هنوزبرپا، صلیبی بازوبرابر در طاقچه‌ای نقش شده بود.» گرن همچنین بقایای ساختمانی را توصیف کرد که ۲۶ گام طول و ۲۰ گام پهنا داشت و از سنگ تراشیده بدون ملات ساخته شده بود. در خاور این بنا محرابی قرار داشت و در درون کلیسای باستانی ستون‌های یکپارچه‌ای به درازای ۲٫۵۰ متر و قطر ۳۵ سانتی‌متر نیمه‌پنهان در بوته‌زار وجود داشت. نعل درگاه نمای باختری بر زمین افتاده بود. او همچنین از انبار زیرزمینی سنگی قوس‌دار و آثار شهرکی بر بالای تپه یاد کرد.[۷]

دوره قیمومت بریتانیا

نام این روستا در سرشماری‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۳۱ قیمومت بریتانیا بر فلسطین دیده نمی‌شود.[۸] بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا (شامل عرب العرامشه، جردیه و خربت ادمث) ۳۶۰ نفر مسلمان بود.[۲] در مجموع ۲٬۶۳۷ دونوم از زمین‌های روستا به کشت غلات و ۱۶ دونوم به آبیاری یا باغ‌داری اختصاص داشت.[۴][۹] مساحت کل زمین‌های روستا ۱۱٬۴۶۳ دونوم (نزدیک به ۱۱٫۴ کیلومتر مربع) بود و زمین‌های ساخته‌شده بیش از ۲ کیلومتر مربع را دربرمی‌گرفت.[۱]

در سال ۱۹۴۸ جمعیت روستا به ۴۱۸ نفر رسیده بود.[۱۰]

جنگ ۱۹۴۸ و پیامدها

در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، روستا در ۳۱ اکتبر ۱۹۴۸ در چارچوب عملیات حیرام به دست تیپ ۹ عودید اسرائیل تصرف شد. ساکنان اخراج و ساختمان‌ها ویران گردیدند.[۱۱]

پس از جنگ، این ناحیه به خاک دولت اسرائیل پیوست. کیبوتص آدمیت در سال ۱۹۵۸ بر زمین‌های روستا و در باختر محل آن بنیاد نهاده شد.[۳] شهرک گورن نیز در سال ۱۹۵۰ در جنوب محل روستا تأسیس گردید.[۱۲]

مورخ فلسطینی ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ محل روستا را چنین توصیف کرد: «ویرانه‌های خانه‌ها محل را پوشانده‌اند. چندین چاه و غار نیز در آن وجود دارد. بقایای آغل‌های دام در نزدیک به ۱ کیلومتری و ویرانه‌های خانه‌هایی که عرب القلیطات از آنها بهره می‌بردند در نزدیک به ۴ کیلومتری خاور محل قرار دارند.»[۱۳]

اندرو پیترسن در سال ۱۹۹۱ از محل بازدید کرد و دریافت که بازمانده‌های روستا از چند خانه مستطیلی یک‌طبقه و بسیار پراکنده تشکیل شده بود. بیشتر خانه‌ها از سنگ‌های خام و بی‌ملات ساخته شده بودند اما ردپای سنگ‌چینی منظم‌تر و کهن‌تر نیز در برخی نقاط دیده می‌شد. بام‌ها تخت و از خاک بر روی شاخه‌های کوتاه بودند که بر قوس‌های عرضی تکیه داشتند.[۱۴]

جستارهای وابسته

  • فهرست روستاهای تخلیه‌شده فلسطینی در اسرائیل

منابع

  1. 1 2 3 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 41. Includes 'Arab al-'Aramisha, Jurdayh, and Khirbat Idmith
  2. 1 2 Government of Palestine, Department of Statistics, 1945, p. 5
  3. 1 2 3 Khalidi, 1992, pp. 17-18
  4. 1 2 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۱۷. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Pringle، D. (۱۹۹۳). The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem: A-K (excluding Acre and Jerusalem). انتشارات دانشگاه کمبریج. ص. ۲۵۰-۲۵۱. شابک ۰-۵۲۱-۳۹۰۳۶-۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ Pringle، D. (۱۹۹۷). Secular buildings in the Crusader Kingdom of Jerusalem: an archaeological Gazetter. انتشارات دانشگاه کمبریج. ص. ۵۱. شابک ۰۵۲۱-۴۶۰۱۰-۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Guérin، V. (۱۸۸۰). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale. ص. ۱۵۰-۱۵۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده); به نقل از Conder and Kitchener, 1881, SWP I, p. 171
  8. ↑ «Khirbat Iribbin». ویکی‌پدیای فرانسوی. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 82
  10. ↑ «Village Statistics». Palestine remembered. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. انتشارات دانشگاه کمبریج. ص. ۳۷۶. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «نبذة تاریخیة عن خربة عربین». Palestine Remembered. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۳۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۱۸. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Petersen، Andrew (۲۰۰۱). A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine. انتشارات دانشگاه آکسفورد. ص. ۱۵۵. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۷۲۷۰۱۱-۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

کتاب‌شناسی

  • Conder، C.R. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. Committee of the Palestine Exploration Fund.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Guérin، V. (۱۸۸۰). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Hütteroth، W. -D. (۱۹۷۷). Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late ۱۶th Century. Vorstand der Fränkischen Geographischen Gesellschaft. شابک ۳-۹۲۰۴۰۵-۴۱-۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. انتشارات دانشگاه کمبریج. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Petersen، Andrew (۲۰۰۱). A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine. انتشارات دانشگاه آکسفورد. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۷۲۷۰۱۱-۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Pringle، D. (۱۹۹۳). The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem: A-K. انتشارات دانشگاه کمبریج. شابک ۰-۵۲۱-۳۹۰۳۶-۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Pringle، D. (۱۹۹۷). Secular buildings in the Crusader Kingdom of Jerusalem. انتشارات دانشگاه کمبریج. شابک ۰۵۲۱-۴۶۰۱۰-۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.