خرده‌فرهنگ ایمو

پیت ونتز عضو فال اوت بوی با پوشش ایمو: شلوار لوله‌تفنگی، خط چشم، و موی صاف، مشکی پرکلاغی با چتری‌های بلند که روی صورت افتاده.

ایمو (به انگلیسی: Emo) که شرکت‌کنندگان آن به نام‌های ایمو کیدز یا ایموها شناخته می‌شوند، یک خرده‌فرهنگ می‌باشد که در دههٔ ۱۹۹۰ در ایالات متحده به‌وجود آمد.[۱] این خرده‌فرهنگ حول و حوش موسیقی ایمو ایجاد شد و در صحنهٔ موسیقی اواسط دههٔ ۱۹۹۰ سن دیگو شکل گرفت، شرکت‌کنندگان این خرده‌فرهنگ در آن زمان به دلیل مدل موی صاف و مشکیشان که آن‌ها را از دیگران متمایز می‌ساخت، به‌طور تمسخرآمیز به نام اسپاک راک شناخته می‌شدند، این خرده‌فرهنگ در دههٔ ۲۰۰۰ وارد فرهنگ عامه شد و با شبکه‌های اجتماعی مانند مای‌اسپیس، بازنت و های۵ مرتبط گردید. ایمو در دوران محبوبیت با واکنش‌های منفی نیز روبه‌رو شد، از حملات خشن به نوجوانان ایمو در مکزیک و عراق گرفته تا طرح قوانینی در روسیه علیه این خرده‌فرهنگ، از آنجا که آن را خطرناک می‌دانستند و معتقد بودند باعث رواج افسردگی، رفتار ضداجتماعی و حتی خودکشی می‌شود. تا سال ۲۰۰۹، این توجه عمومی تا حد زیادی کاهش یافت و خرده‌فرهنگ ایمو عمدتاً به‌صورت زیرزمینی در وبگاه‌هایی نظیر تامبلر و از طریق گروه‌های ایمو ریوایول ادامه یافت.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Poretta, JP (مارس 3, 2007). "Cheer up Emo Kid, It's a Brand New Day". The Fairfield Mirror. Archived from the original on March 12, 2007. Retrieved March 8, 2007.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.