خزپوشی

گروه بزرگی از خزپوش‌ها در یک همایش در سال ۲۰۰۷.

خزپوشی یکی از خرده‌فرهنگ‌ها است.

تن‌پوش‌های خز (‏Fursuits‏) تن‌پوش‌های حیوانی انسان‌انگارانه‌ای هستند که به صورت سفارشی ساخته شده و توسط کازپلیرها و اعضای خرده‌فرهنگ خزپوش (فِری) که عموماً با نام خزپوش‌ها یا «فری‌ها» (‏furries‏) شناخته می‌شوند، پوشیده می‌شوند. به فرد فوری که این تن‌پوش را می‌پوشد، «خزپوش» (‏fursuiter‏) می‌گویند.[۱] تصور می‌شود این واژه در سال ۱۹۹۳ توسط رابرت کینگ (‏Robert King‏) ابداع شده باشد. برخلاف لباس‌های شگون‌آور که معمولاً وابسته به یک تیم یا سازمان هستند، تن‌پوش‌های خز اغلب معرف یک شخصیت ساخته شده توسط خودِ پوشنده هستند. این تن‌پوش‌ها معمولاً خوش‌دوخت‌تر و با جزئیات دقیق‌تر ساخته می‌شوند و ویژگی‌هایی مانند فک متحرک دارند.[۲] تن‌پوش‌های خز در سبک‌های مختلفی ساخته می‌شوند، از سبک‌های کارتونی گرفته تا بسیار واقع‌گرایانه.

تاریخچه

یکی از اولین تن‌پوش‌های خز که توسط رابرت هیل (‏Robert Hill‏)، تن‌پوش‌پوش سابق دیزنی (‏Disney‏)، بر اساس شخصیت زنانه «هیلدا د بومبوید» (‏Hilda the Bamboid‏) ساخته شده بود، در اولین همایش فیوری تاریخ یعنی کن‌فیورنس ۰ (‏ConFurence 0‏) در سال ۱۹۸۹ ظاهر شد. با این حال، اکثر فیوری‌های آن زمان صرفاً از گوش و دم استفاده می‌کردند که تحت تأثیر تداخل آن‌ها با طرفداران انیمه و مانگا و طرفداران داستان علمی-تخیلی بود.[۲] تن‌پوش‌های خز تا اواسط دهه ۱۹۹۰ و ظهور اینترنت که منجر به گسترش ایده‌های ساخت تن‌پوش شد، چندان شناخته شده نبودند.[۲]

بیشتر ساخت‌وسازهای اولیه تن‌پوش توسط خودِ مالک و با استفاده از راهنماهای منتشر شده توسط اعضای جامعه انجام می‌شد که یکی از برجسته‌ترین آن‌ها کتاب «لباس‌های جانوران» (‏Critter Costuming‏) بود که در سال ۲۰۰۴ توسط آدام ریگز (‏Adam Riggs‏) نوشته شد. با این حال، تا اواسط دهه ۲۰۰۰، تقاضا برای تن‌پوش‌های باکیفیت به قدری بالا رفت که ساخت تن‌پوش به یک کسب‌وکار سودآور تبدیل شد.[۲] فیوری‌ها شروع به سفارش طرح‌های اختصاصی یا درخواست‌های آزاد به سازندگان متخصص کردند. با احتساب تن‌پوش‌های دست‌دوم، این صنعت اکنون سالانه میلیون‌ها دلار فروش دارد و سازمان‌هایی مانند تیم‌های ورزشی به‌طور فزاینده‌ای برای شگون‌آورهای خود، تن‌پوش‌های خز سفارشی سفارش می‌دهند.[۲]

طبق گزارش فوربز (‏Forbes‏) در سال ۲۰۱۸، چند سازنده تن‌پوش در سال‌های اخیر با ساختن شگون‌آور برای سازمان‌های بزرگ، مخاطبان بیشتری پیدا کرده‌اند.[۳]

ساخت تن‌پوش

یک برگه طراحی شخصیت فیوری که به عنوان بخشی از فرایند طراحی و ساخت تن‌پوش استفاده می‌شود.

تن‌پوش‌های خز به دلیل نارضایتی از کیفیت لباس‌های شگون‌آور تولید انبوه پدید آمدند.[۴] ساخت تن‌پوش صنعتی رو به رشد است و هر هفته سازندگان جدیدی که تن‌پوش‌های دست‌ساز و سفارشی می‌سازند، وارد بازار می‌شوند.[۵] چند ده نفر از این سازندگان بسیار محترم هستند و برای یک تن‌پوش کامل قیمت‌هایی تا ۴٬۵۰۰ دلار یا بیشتر دریافت می‌کنند،[۲] در حالی که صدها نفر دیگر هستند که هزینه‌ای کمتر، معمولاً بین ۶۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دلار، می‌گیرند. با این حال، برخی از این‌ها فعالیت‌های کوتاه‌مدت دارند یا تن‌پوش‌هایی با کیفیت پایین می‌سازند که منجر به گسترش سایت‌های بررسی تن‌پوش برای شناسایی آن‌ها شده است.[۲] نرخ جابه‌جایی این سازندگان کوچک زیاد است و تنها یک‌سوم آن‌ها می‌توانند به فعالیت خود ادامه دهند؛ زیرا ساخت تن‌پوش بسیار پرزحمت است و به سبک منحصربه‌فرد و دنبال‌کننده نیاز دارد.[۲] همچنین برخی افراد گاهی اوقات به عنوان سرگرمی و بدون راه‌اندازی کسب‌وکار، خودشان از صفر تن‌پوش می‌سازند.[۶]

برای اینکه تن‌پوش به درستی اندازه باشد، بسیاری از سازندگان از مشتری می‌خواهند که یک «مانکن نوار چسبی» (‏duct tape mannequin‏) بسازد تا ابعاد بدن پوشنده را در طول فرایند ساخت نشان دهد.[۷] تن‌پوش‌ها اغلب با خز مصنوعی (‏faux fur‏) ساخته می‌شوند که ممکن است از مکان‌هایی مانند منطقه مد لس آنجلس (‏Los Angeles Fashion District‏) تهیه شود.[۵] ساخت یک تن‌پوش واحد می‌تواند بیش از ۲۰۰ ساعت زمان ببرد و به قیمت هزاران دلار فروخته شود.[۵][۸][۴]

تمیز کردن تن‌پوش‌های خز می‌تواند پرهزینه باشد،[۹] اگرچه بسیاری از تن‌پوش‌های امروزی قابل شستشو با ماشین لباسشویی هستند.[۵]

انواع تن‌پوش‌ها

علاوه بر تن‌پوش کامل بدن، «تن‌پوش ناقص» (‏partial suit‏) که در آن بدنه تن‌پوش با لباس‌های معمولی جایگزین می‌شود، یک نوع محبوب است. تن‌پوش‌های سه‌چهارم (‏Three-quarter suits‏) فقط بخشی از بدن مانند تنه یا پای انسان را شامل می‌شوند و شبیه به شخصیت‌های جانوران سخنگو در داستان‌ها به نظر می‌رسند.[۱] تن‌پوش‌های چهارپا (‏Quadsuits‏) یکی از چالش‌برانگیزترین و گران‌ترین انواع تن‌پوش‌ها برای ساخت هستند که در آن فرد با استفاده از اکستنشن‌های دست، به صورت چهارپایی حرکت می‌کند تا توهم یک حیوان واقعی را ایجاد کند.[۱۰] تن‌پوش پولیشی (‏plush suit‏) تن‌پوشی است که به گونه‌ای ساخته شده که شبیه به یک عروسک پارچه‌ای به نظر برسد. همچنین تن‌پوش‌هایی از مواد دیگر مانند اسپندکس (‏spandex‏) یا لاتکس (‏latex‏) ساخته می‌شوند.

تن‌پوش‌های خز می‌توانند از سبک کارتونی تا بسیار واقع‌گرایانه متغیر باشند.[۴] محبوب‌ترین حیواناتی که تن‌پوش‌ها بر اساس آن‌ها ساخته می‌شوند، سگ‌ها و گربه‌سانان بزرگ هستند.[۵] آن‌ها همچنین ممکن است بر اساس موجودات ترکیبی خیالی ساخته شوند.[۵] برخی از تن‌پوش‌ها ممکن است شامل فناوری‌های یکپارچه مانند چراغ‌های ال‌ئی‌دی (‏LED‏) و چشم‌های برنامه‌ریزی‌شده برای بیان احساسات باشند.[۵]

در فرهنگ

تن‌پوش‌های خز در نگاه عموم مردم به شدت با خرده‌فرهنگ فیوری گره خورده‌اند؛ این در حالی است که تنها حدود ۱۵ درصد از فیوری‌ها صاحب چنین تن‌پوش‌هایی هستند که دلیل اصلی آن قیمت بسیار گران‌قیمت این لباس‌هاست.[۶] این تن‌پوش‌ها همچنین ممکن است به دلیل پوشش خبری منفی در برنامه‌هایی مانند مجموعه‌های تلویزیونی همچون سی‌اس‌آی (‏CSI‏)، بیش از حد جنسی‌انگاری شده به نظر برسند، هرچند که معمولاً چنین نیست.[۲] با این حال، طبق مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۹، تنها ۸٫۸ درصد از فیوری‌ها به تن‌پوش‌های خز فتیش جنسی داشتند.[۱۱] کورتنی پلانت (‏Courtney Plante‏)، پژوهشگر، در سال ۲۰۱۵ بیان کرد که اکثریت قریب به اتفاق فیوری‌ها «نمی‌خواهند دربارهٔ مسائل جنسی در تن‌پوش‌های خز چیزی بشنوند، و اگرچه ممکن است شما را طرد نکنند، اما تمایلی به دانستن آن ندارند».[۱۲]

فیوری‌هایی که صاحب تن‌پوش هستند، اغلب آن را بر پایه یک «فرسونا» (‏fursona‏) طراحی می‌کنند؛ شخصیتی انسان‌انگارانه که نمادی از خودِ واقعی یا آرمانی آن‌هاست.[۴] تن‌پوش‌پوش‌های حرفه‌ای ممکن است تا ده-دوازده تن‌پوش بر اساس شخصیت‌های مختلف داشته باشند.[۲] با وجود اینکه بسیاری از افراد خارج از این خرده‌فرهنگ، آن‌ها را به عنوان «خانه‌نشینان منزوی» (‏basement dwellers‏) که هنوز در خانه با والدین خود زندگی می‌کنند کلیشه‌سازی می‌کنند، بسیاری از اعضای خرده‌فرهنگ فیوری تلاش می‌کنند تا جزو پردرآمدترین افراد جامعه باشند؛ بخشی از این انگیزه برای تأمین هزینه‌های بالای تن‌پوش‌های خز و آثار هنری مرتبط با آن است.[۱۳]

تن‌پوش‌های خز معمولاً در همایش‌های خزپوشی مانند میدوست فرفست (‏Midwest FurFest‏) و آنتروکون (‏Anthrocon‏) پوشیده می‌شوند.[۴] برخی از تن‌پوش‌های شخصیت‌های موجود نیز برای اهداف کازپلی ساخته شده و در همایش‌های انیمه یا بازی استفاده می‌شوند. این لباس‌ها در مکان‌های عمومی نیز پوشیده می‌شوند، هرچند این کار اغلب نیازمند یک همراه یا مراقب است تا از امنیت فرد در برابر مواردی چون افراد مزاحم، خستگی یا حوادث ناشی از دید محدود اطمینان حاصل شود.

سونیک‌فاکس (‏SonicFox‏)، قهرمان ورزش‌های الکترونیک، در جامعه بازی‌بازان به دلیل شرکت در مسابقات بازی‌های مبارزه‌ای و پیروزی در آن‌ها در حالی که تن‌پوش خز ناقصی از فیورسونای خود را (ساخته شده توسط تن‌پوش‌سازی به نام یامیشیزن) به تن داشت، مشهور شد. او بعداً دو تن‌پوش کامل جدید به همان سازنده سفارش داد.[۱۴]

منابع

  1. 1 2 Riggs, Adam (2004). Critter Costuming: Making Mascots and Fabricating Fursuits. Ibexa Press. ISBN 0-9678170-7-2.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Hay, Mark (July 27, 2017). "Who Makes Those Intricate, Expensive Furry Suits?". Vice (in American English). Archived from the original on April 21, 2020. Retrieved 2018-02-06.
  3. ↑ Hay, Mark. "Furry Suit Makers Go Mainstream Making Mascot Suits". Forbes (in English). Retrieved 2021-12-11.
  4. 1 2 3 4 5 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام brown وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Wall, Kim (February 4, 2016). "It's not about sex, it's about identity: why furries are unique among fan cultures". گاردین (in British English). ISSN 0261-3077. Retrieved 2017-07-17.
  6. 1 2 Tierney, Allison (December 12, 2016). "'It's Not a Fetish': An Interview with One of the World's Leading Furry Researchers". Vice (in Canadian English). Retrieved 2017-07-17.
  7. ↑ "Furries Tell Us How They Figured Out They Were Furries". Vice (in Canadian English). March 27, 2017. Retrieved 2017-07-17.
  8. ↑ "'Furries' Descend On Golden Triangle". WTAE-TV. June 16, 2006. Archived from the original on July 3, 2006. Retrieved 2006-06-30.
  9. ↑ Maass, Dave (October 7, 2007). "Fluff Piece". Santa Fe Reporter. Retrieved 2008-04-03.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  10. ↑ Parker, Sydney (July 9, 2015). "The Fursuit of Happiness: High Fashion in Furry Fandom". Racked. Archived from the original on 27 مارس 2021. Retrieved 2017-07-17.
  11. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام furscience وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  12. ↑ "Fur Real". North Coast Journal (in American English). Retrieved 2022-02-03.
  13. ↑ "The one fur cent: inside the lives of the world's richest furries". www.newstatesman.com (in English). February 14, 2019. Retrieved 2019-03-11.
  14. ↑ Ashcraft, Brian (May 4, 2020). "SonicFox Got Not One But Two New Fursuits". Kotaku Australia (in Australian English). Archived from the original on May 5, 2020. Retrieved 2021-03-06.

پیوند به بیرون