خطوط هوایی فلسطین

هواپیمای خطوط هوایی فلسطین
بلیت هواپیمایی فلسطین، ۱۹۳۷

پلستاین ایرویز (عبری: נתיבי אוויר ארץ ישראל‎، آوانگاری: Netivei Avir Eretz Yisrael, عربی: شرکة الطرق الجویة بفلسطین) یک شرکت هواپیمایی بود که توسط صهیونیست پیناس روتنبرگ در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا و در ارتباط با هیستادروت و آژانس یهودی تأسیس شد.[۱][۲] در سال ۱۹۳۷ این خط هوایی توسط وزارت نیروی هوایی دولت بریتانیا مصادره شد.[۳] بین ژوئیه ۱۹۳۷ و اوت ۱۹۴۰، تحت حمایت شرکت بریتانیایی امپریال ایرویز فعالیت می‌کرد.[۴][۵] در طول این سال‌ها، پلستاین ایرویز هزاران مسافر را جابجا کرد که بهترین سال آن سال ۱۹۳۸ با ۶٫۴۰۰ مسافر بود.[۶]

تاریخ

این شرکت هواپیمایی در ۱۸ دسامبر ۱۹۳۴ به عنوان یک شرکت هوانوردی خصوصی با کمک امپریال ایرویز که خدمه آن خلبانی و سرویس هواپیما را بر عهده داشتند و بررسی مسافران را انجام می‌دادند، ثبت شد.[۷] در ۱۱ اوت ۱۹۳۷ در حیفا ۳ بار در هفته پروازهای تجاری را به لد آغاز کرد. این خط هوایی برای چندین ماه کار کرد، اما با تشدید تنش با اعراب متوقف شد و خطر برای جابجایی مسافرانی که از تل آویو، مرکز اصلی جمعیت یهودیان، از طریق سرزمین اکثریت عرب از طریق زمین به فرودگاه لد سفر می‌کردند، بسیار زیاد شد.[۸][۹][۱۰] در سال ۱۹۳۸ شرکت هواپیمایی فلسطین پایگاه اصلی خود را به فرودگاه نوساز تل‌آویو (در سال ۱۹۴۰ به سد دوم تغییر نام داد) منتقل کرد و عملیات خود را در مسیر تل‌آویو به حیفا آغاز کرد.[۱۱] از سپتامبر ۱۹۳۸، این مسیر از حیفا به بیروت گسترش یافت.[۱۲]

شرکت هواپیمایی فلسطین در اوت ۱۹۴۰ هنگامی که هواپیماهای آن توسط نیروی هوایی بریتانیا برای استفاده در تلاش‌های جنگی به عنوان هواپیماهای حمل و نقل و ارتباطی مصادره شد، فعالیت خود را متوقف کرد.[۱۳]

هواپیما

در ابتدا در ژوئیه ۱۹۳۷، این شرکت هواپیمایی با دو هواپیمای تک‌موتوره، پنج سرنشینه پرواز کرد. در سال ۱۹۳۸ دو هواپیمای دیگر خریداری شد: یک هواپیمای هشت نفره د هویلند دراگون راپید و یک نسخه هواپیما با ده صندلی از هواپیمای شناور.[۱۴] هواپیماهای بزرگتر برای خدمات رسانی به لارناکا و پروازهای کرایه‌ای در مصر مورد استفاده قرار گرفتند.[۱۵]

پوستر تبلیغاتی

منابع

  1. ↑ Dagan, Peretz (1955). Pillars of Israel Economy. I. Lipschitz. p. 306.
  2. ↑ "Jewish Airline". Israel Air Force. Retrieved 19 November 2014.
  3. ↑ "Palestine Airways Expects to Resume Service Shortly Throughout Middle East". July 27, 1945.
  4. ↑ Edelheit, Hershel (2000). History of Zionism. Westview Press. p. 571. ISBN 0-8133-2981-7.
  5. ↑ "Israel: The American Institute of Aeronautics and Astronautics". Archived from the original on 2017-08-29. Retrieved 2014-11-20.
  6. ↑ Katz (2020). "The Disappearance of "Palestine Airways" from the Historical Narrative". Israel Studies. 25 (2): 49–71. doi:10.2979/israelstudies.25.2.03. JSTOR 10.2979/israelstudies.25.2.03. S2CID 216394093.
  7. ↑ Diklaa Rivlin Katz (2020). "The Disappearance of "Palestine Airways" from the Historical Narrative". Israel Studies. 25: 49–71. doi:10.2979/israelstudies.25.2.03. JSTOR 10.2979/israelstudies.25.2.03.
  8. ↑ Jacobs, Andrea (3 April 2009). "Book Review: The history of El Al and marketing strategy secrets". Intermountain Jewish News. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 19 November 2014.
  9. ↑ "Gaza airport and Palestinian Airlines". Jewish American Heritage Month. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 19 November 2014.
  10. ↑ "History of Flight Around the World - Israel". Archived from the original on 2017-08-29. Retrieved 2014-11-20.
  11. ↑ "The Israeli Air Force".
  12. ↑ "Palestine Airways". www.timetableimages.com.
  13. ↑ "GAZA AIRPORT - HISTORY". www.gazaairport.com.
  14. ↑ "Civil Aircraft Register - Palestine". www.airhistory.org.uk.
  15. ↑ "Chapter 1 – from Flying Camels to Flying Stars: Israel Reborn (1917-1948) | Israel Airline Museum".
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.