خط تامیل

خط تامیل (به تامیل: தமிழ் அரிச்சுவடி، *Tamiḻ ariccuvaṭi* [tamiɻ ˈaɾitːɕuʋaɽi]) یک خط آبوگیدا است که توسط مردم تامیل و گویشوران تامیل در هند، سری‌لانکا، مالزی، سنگاپور و دیگر مناطق برای نوشتن زبان تامیل استفاده می‌شود. این خط یکی از خطوط رسمی جمهوری هند به‌شمار می‌رود.

برخی از زبان‌های اقلیت نیز از خط تامیل برای نوشتن استفاده می‌کنند، از جمله سوراشترا، باداگا، ایرولا و پانیا.

خط تامیل شامل ۱۲ مصوت (به تامیل: உயிரெழுத்து، *uyireḻuttu*، «حروف روح») و ۱۸ صامت (மெய்யெழுத்து، *meyyeḻuttu*، «حروف بدن») و یک کاراکتر ویژه به نام ஃ (ஆய்த எழுத்து، *āytha eḻuttu*) است. این کاراکتر که «அக்கு» (*akku*) نامیده می‌شود، در دستور نوشتاری تامیل نه صامت محسوب می‌شود و نه مصوت.[۷] با این حال، در انتهای مجموعه مصوت‌ها قرار دارد.

خط تامیل هجایی است و نه الفبایی، و نوشتار آن از چپ به راست انجام می‌شود.

• Griffiths, Arlo (2014). "Early Indic Inscriptions of Southeast Asia".
• Mahadevan, Iravatham (2003), Early Tamil Epigraphy from the Earliest Times to the Sixth Century A.D., Harvard Oriental Series, Volume 62, Cambridge: Harvard University Press, ISBN 0-674-01227-5
• Steever, Sanford B. (1996), "Tamil Writing", in Bright, William; Daniels, Peter T. (eds.), The World's Writing Systems, New York: Oxford University Press, pp. 426–430, ISBN 0-19-507993-0