خوآن رامون خیمنس

خُوآن رامُن خیمِنِس
Juan Ramón Jiménez
زادهJuan Ramón Jiménez Mantecón
۲۳ دسامبر ۱۸۸۱
موگر, اوئلوا، اندلس، اسپانیا
درگذشته۲۹ مهٔ ۱۹۵۸ (۷۶ سال)
سان خوآن، پورتوریکو
پیشهشاعر
ملیتاسپانیایی
سبک(های) نوشتاریشاعری
جوایز مهمجایزه نوبل ادبیات ۱۹۵۶[۱]
همسر(ها)زنوبیا کامپروبی (۱۹۵۸–۱۹۱۶)

خُوآن رامُن خیمِنِس (اسپانیایی: Juan Ramón Jiménez Mantecón‎؛ ‏۲۴ دسامبر ۱۸۸۱، اسپانیا - ۲۹ مه ۱۹۵۸، پورتوریکو)، شاعر اسپانیایی بود. او جایزه نوبل ادبیات را در سال ۱۹۵۶ دریافت کرد.

یکی از برجسته‌ترین خدمات وی به شعر مدرن، ایدهٔ «شعر ناب» بود.

آثار

  • ارواح بنفشه (۱۹۰۰)
  • نیلوفرها
  • آهنگ‌های غم‌انگیز
  • باغ‌های دوردست (۱۹۰۵)
  • مرثیه‌های ناب (۱۹۰۸)
  • من و پلاترو (۱۹۱۴)
  • مرثیه‌های رقت بار
  • انزوای پرطنین
  • یادداشت روزانه شاعری نوخانمان (۱۹۱۷)
  • جاودانگی
  • سنگ و آسمان (۱۹۱۹)
  • وحدت
  • من و خرک من

پانویس

  1. ↑ The Editors of Encyclopædia Britannica (1911). "Juan Ramón Jiménez". In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica (به انگلیسی) (11th ed.). Cambridge University Press. {{cite encyclopedia}}: |author= has generic name (help)

منابع

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خوآن رامون خیمنس موجود است.
در ویکی‌نبشته اسپانیایی  نوشته‌های مربوط به این مقاله وجود دارد.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.