خودت انجام بده مستر بین

مستر بین که هیجان‌زده است، دو دوست خود، روپرت و هوبرت را برای یک مهمانی در شب سال نو ۱۹۹۳ به آپارتمان خود دعوت کرده و در حال انجام آخرین کارهای تزیینات است. تزیینات او شامل یک دایره از صندلی‌ها در اتاق نشیمن و چند بادکنک آویزان از در ورودی است. روپرت و هوبرت از راه می‌رسند، اما متوجه می‌شوند که این مهمانی آن چیزی نیست که انتظارش را داشتند: بین به مهمانان خود کلاه‌های مهمانی ساخته شده از روزنامه می‌دهد، صندلی‌های مشخصی را به آن‌ها اختصاص می‌دهد و تنها سرگرمی موجود یک دستگاه پخش موسیقی است. سپس بین برای آماده کردن خوراکی‌ها به آشپزخانه می‌رود. اما متوجه می‌شود که تویگلت‌ها را تمام کرده است، بنابراین ابتکار به خرج می‌دهد و شاخه‌ای از درخت بیرون پنجره آشپزخانه را با ساطور خرد می‌کند و چوب‌های کوچک را در مارمیت فرو می‌برد تا شبیه تویگلت به نظر برسند. سپس یک بطری شامپاین باز می‌کند، اما می‌بیند که فقط به اندازه نصف یک لیوان در آن باقی مانده است. بین دوباره ابتکار به خرج می‌دهد و با استفاده از یک بطری سرکه و افزودن شکر، آن را شیرین می‌کند.

هرچه از شب می‌گذرد، آشکار می‌شود که روپرت و هوبرت اصلاً خوش نمی‌گذرانند. آن‌ها متوجه می‌شوند که «غذایی» که به آن‌ها داده شده واقعی نیست و از خوردن آن خودداری می‌کنند، هرچند بین غذای خودش را می‌خورد و وانمود می‌کند که از سرکه لذت می‌برد. سپس بین دوباره به آشپزخانه می‌رود و مقداری بادام زمینی از ظرف غذای پرنده‌ها برمی‌دارد و آن‌ها را در بشقابی می‌ریزد. در همین حین، روپرت و هوبرت ساعت اتاق نشیمن را کمی جلو می‌کشند تا به نیمه‌شب برسد. وقتی بین برمی‌گردد، ساعت زنگ نیمه‌شب را می‌نوازد. آن‌ها دست‌های یکدیگر را می‌گیرند و برای جشن گرفتن «از گذشته‌های دور» را می‌خوانند. سپس روپرت و هوبرت وانمود به خمیازه کشیدن می‌کنند و ادعا می‌کنند که خسته هستند. بنابراین بین دستگیره در را که به دلایلی آن را برداشته و در یک کاسه میوه گذاشته بود (این یک شوخی تکراری در طول این قسمت است)، دوباره سر جایش می‌گذارد و به آن‌ها شب‌به‌خیر می‌گوید. درست بیرون در، روپرت و هوبرت با دو زن روبرو می‌شوند که به کلاه‌های کاغذی آن‌ها می‌خندند و سپس وارد آپارتمان همسایه می‌شوند؛ جایی که یک مهمانی پرشور سال نو در جریان است. آن‌ها سپس فکر می‌کنند که آیا بروند یا به مهمانی وارد شوند، و در نهایت دومی را انتخاب می‌کنند.

در همین حال، بین در تختخواب است و تدی را کنار خود می‌گذارد، سپس چراغ را خاموش کرده و به خواب می‌رود. با این حال، صدای شمارش معکوس مهمانی آپارتمان روبرو و همچنین صدای آواز خواندن «از گذشته‌های دور» توسط آن‌ها را می‌شنود، که نشان می‌دهد سال نو واقعی فرا رسیده است. بین که گیج شده است، دوباره چراغ را روشن می‌کند و یک ساعت زنگ‌دار از کشوی خود بیرون می‌آورد که نشان می‌دهد کمی از نیمه‌شب گذشته است (در این لحظه، ساعت اتاق نشیمن ۱:۴۰ را نشان می‌دهد). او از اینکه می‌فهمد روپرت و هوبرت او را فریب داده و به مهمانی بزرگ‌تر در همسایگی‌اش رفته‌اند، عصبانی می‌شود و دوباره چراغ را خاموش کرده و به خواب برمی‌گردد.

در روز سال نو، بین برای استفاده کامل از تخفیف‌های ژانویه، به فروشگاه بزرگ آردینگ و هابز می‌رود. بین با فاش کردن اینکه «فرد» جلوی صف یک مانکن بوده که قبلاً خودش آن را آنجا گذاشته بود، موفق می‌شود صف را رد کند. بین وسایل زیادی از جمله یک صندلی راحتی که در ویترین بود، خریداری می‌کند.

چون بین نمی‌توانست تمام خریدهایش را به همراه خودش در مینی جای دهد، تصمیم می‌گیرد از روی صندلی راحتی که روی سقف خودرو است، آن را براند. او از طناب برای کنترل فرمان و از یک جارو برای فشردن پدال‌ها استفاده می‌کند. همه چیز خوب پیش می‌رود تا اینکه بین وارد یک خیابان سرازیری تند می‌شود. وقتی قسمت بالایی جارو را که با آن ترمز می‌گرفت، از دست می‌دهد، مجبور می‌شود مینی را به عقب یک کامیون حمل تشک بکوبد.^[۲]

در آپارتمان، بین با وسایل جدیدی که خریده بود، شروع به بازسازی می‌کند. نخست متوجه می‌شود که جابه‌جا کردن میز از جلوی سوراخ دیوار آشپزخانه غیرعملی است، چون دیگر نمی‌تواند وقتی در آشپزخانه است، وسایل را از طریق سوراخ روی میز بگذارد. راه حل او: فقط سوراخ را جابه‌جا کند. بعد از اینکه با استفاده از سه مداد (یکی در دهانش و یکی در هر دست) اندازه‌گیری‌های دقیقی انجام می‌دهد، با اره‌ عمودبر یک قسمت از دیوار را می‌برد و آن را به جای سوراخ قبلی منتقل می‌کند. اما او بی‌خبر است از اینکه در سمت دیگر دیوار چه چیزی قرار دارد و در حین کار، یک کابل تلفن و چندین عکس را پاره می‌کند.

سپس او شروع به رنگ‌آمیزی کل اتاق نشیمن می‌کند، اما متوجه می‌شود که موهای قلم‌مویش کاملاً خشک و سفت شده‌اند و به زودی داخل سطل رنگ می‌افتند. او به طرز بی‌رحمانه‌ای ابتکار به خرج می‌دهد و دسته قلم‌مو را در قسمت پشتی تدی فرو می‌کند و از سر آن برای رنگ کردن دیوارها استفاده می‌کند. اما تنها چند خط رنگ می‌زند که به طور تصادفی مقداری رنگ روی وسایل خانه‌اش می‌ریزد. سپس بین نقشه‌ای دیگر می‌کشد. او با دقت تمام وسایل اتاق نشیمن و آشپزخانه را با روزنامه می‌پوشاند و وقتی روزنامه برای پوشاندن ساعتش کم می‌آورد، از کلاهی که هوبرت جا گذاشته بود استفاده می‌کند. سپس یک فشفشه بزرگ را داخل سطل رنگ می‌گذارد تا آن را منفجر کند. فتیله را روشن می‌کند و از آپارتمان خارج می‌شود. در همان لحظه، هوبرت خسته و پشیمان از آپارتمان همسایه بیرون می‌آید و متوجه می‌شود کلاهش را در آپارتمان بین جا گذاشته و برای برداشتن آن وارد می‌شود، درست در لحظه‌ای که فشفشه منفجر می‌شود. بین به آپارتمانش برمی‌گردد و از اینکه توانسته دیوار را با موفقیت رنگ کند، راضی است. اما با دیدن ردپاهای سفید هوبرت از در ورودی و یک سایه از او که در حال برداشتن کلاهش است، روی قسمتی از دیوار که تنها نقطه رنگ‌نشده است، شوکه می‌شود.

یک صحنه اضافه، که در نسخه اصلی پخش‌شده از این قسمت وجود نداشت، در نسخه‌های آمریکایی پخش‌شده از اچ‌بی‌او و همچنین در برخی نسخه‌های خانگی گنجانده شده بود.

بین در حال خرید در فروشگاه بزرگ است که چشمانش به صندلی‌ای می‌افتد که قصد خرید آن را دارد. وقتی به صندلی راحتی نزدیک می‌شود، متوجه می‌شود که یک فروشنده در حال نمایش امکانات آن به یک زوج مسن است. بین که می‌فهمد آن زوج قصد خرید صندلی را دارند، راه‌هایی برای فریب دادن آن‌ها پیدا می‌کند تا فکر کنند صندلی خراب است: ابتدا آن را از برق می‌کشد که بلافاصله توسط فروشنده متوجه می‌شود. در حالی که زن مسن با لذت روی صندلی نشسته است، بین مخفیانه به جعبه کنترل روی دسته‌ صندلی نزدیک می‌شود و سیم‌های داخل آن را دستکاری می‌کند، بدون اینکه زن متوجه شود. این بار که زن سعی می‌کند از قابلیت خواباندن صندلی استفاده کند، صندلی روی او خم می‌شود و او را در میان خود فشرده می‌کند؛ او با صدای بلند از همسر کم‌شنوای خود که تنها چند متر آن طرف‌تر است، کمک می‌خواهد، اما صدایش شنیده نمی‌شود. علاوه بر این، بین صدای موسیقی پخش‌شده از بلندگوهای فروشگاه را زیاد می‌کند تا شنیدن صدای زن سخت‌تر شود. در نهایت، زن به پشت می‌افتد.

صحنه‌ای که بین سر عکس پرنسس دایانا را از بدنش جدا می‌کند، پس از مرگ او در یک تصادف رانندگی در پاریس در سال ۱۹۹۷، از پخش‌های بعدی حذف شد. با این حال، برخی کشورها این صحنه را پس از مرگ دایانا نیز نمایش دادند.