خوشمزه (فیلم ۲۰۲۱)

خوشمزه
پوستر سینمایی
کارگردان	اریک بسنار
تهیه‌کننده	فیلیپ بوفار کریستوف روسینیون
نویسنده	اریک بسنار نیکلاس بوخریف
بازیگران	گرگوری گادبوا ایزابل کاره ژرمی لوپز گیوم دو تونکدک
موسیقی	کریستف ژولین
فیلم‌بردار	ژان-ماری دروژو
تدوینگر	لیدیا دکوبِر
تاریخ‌های انتشار	۸ سپتامبر ۲۰۲۱ (2021-09-08)
مدت زمان	۱۱۲ دقیقه
کشور	فرانسه بلژیک
زبان	فرانسوی
هزینهٔ فیلم	۵٫۴ میلیون دلار
فروش گیشه	۸٫۴ میلیون دلار

خوشمزه (انگلیسی: Delicious) یک فیلم کمدی-درام فرانسوی/بلژیکی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی اریک بسنار است. این فیلم در چهل‌وهفتمین دوره جوایز سزار در دو بخش، بهترین طراحی لباس و بهترین طراحی صحنه، نامزد دریافت جایزه شد.

داستان

داستان فیلم در سال ۱۷۸۹ و پیش از انقلاب فرانسه می‌گذرد. فیلم با شخصیت اصلی، پیر مانسرون (با بازی گرگوری گادبوا)، آغاز می‌شود که مشغول تهیه غذایی بسیار ظریف و هنرمندانه است؛ شیرینی کوچکی شور که با قارچ و سیب‌زمینی پر شده است. مانسرون آشپز ارشد یک اشراف‌زاده فرانسوی، دوک شامفور، است. امروز فرصت مانسرون است تا شایستگی خود را به دوک ثابت کند. اگر غذایی سرو کند که همه دوستان پاریسی دوک را خشنود کند، او شایسته رفتن به پاریس و آشپزی برای بهترین ذائقه‌های فرانسوی شناخته خواهد شد. در میان انبوهی از غذاهای کلاسیک که از پیش سفارش داده شده‌اند، او یکی از ابداعات خودش را نیز سرو می‌کند (همان شیرینی کوچکی که در صحنه آغازین دیده می‌شود و او نام «خوشمزه» را بر آن می‌گذارد). دوستان دوک ابتدا آشپزی او را تحسین می‌کنند، اما یکی از آنها متوجه می‌شود که در این شیرینی سیب‌زمینی به کار رفته است؛ غذایی که در آن زمان برای آنها خوراکی بیگانه محسوب می‌شود. آنها سرو غذایی را که زیر زمین رشد کرده، آن هم غذایی آلمانی، توهین تلقی می‌کنند. سپس اشراف مانسرون را تحقیر می‌کنند و دوک نیز به دلیل امتناع او از عذرخواهی، اخراجش می‌کند. او ناچار می‌شود به خانه پدری‌اش پناه ببرد؛ خانه‌ای که اکنون توسط شهروندان گرسنه‌ای که در جست‌وجوی غذا هستند غارت شده است. پسرش، بنژامن (لورنزو لفِبْور)، و دوست قدیمی‌اش ژاکوب (کریستیان بوی‌یِت) به او می‌پیوندند.

زنی به نام لوئیز (ایزابل کاره) به خانه آنها می‌آید و از مانسرون می‌خواهد که شاگردش شود. مانسرون ادعا می‌کند که دیگر با آشپزی کاری ندارد و او را رد می‌کند. حتی وقتی لوئیز پیشنهاد می‌کند در ازای آموزش به او پول بدهد، مانسرون می‌گوید آشپزی حرفه‌ای مردانه است. او حاضر نمی‌شود برود یا پناهی را که مانسرون پیشنهاد می‌کند بپذیرد. تمام شب زیر باران می‌نشیند و حاضر نمی‌شود داخل بیاید تا اینکه مانسرون نظرش را تغییر می‌دهد.

مانسرون با اکراه او را به شاگردی می‌پذیرد و متوجه می‌شود که او آشپزی بااستعداد است. مانسرون و لوئیز به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند و از طریق آشپزی‌شان پیوندی میان آنها شکل می‌گیرد. به‌زودی فرصتی برای مانسرون پیش می‌آید تا جایگاهش را نزد دوک شامفور پس بگیرد. همه آنها با جدیت مشغول آماده‌سازی می‌شوند، با وجود اینکه بنژامن، پسر مانسرون، اصرار دارد که بهتر است مهمانخانه‌ای راه بیندازند و برای مسافرانی که از آنجا عبور می‌کنند آشپزی کنند. بنژامن تا حدی کتاب‌خوان و انقلابی است. وقتی دوک و دوستانش در حالی که از کنار ضیافتی که برایشان آماده شده عبور می‌کنند، به آن می‌خندند و کالسکه‌شان را بدون حتی توقف کردن از آنجا می‌رانند، معلوم می‌شود که حق با او بوده است. دوک بار دیگر مانسرون را تحقیر کرده است. وقتی بنژامن سعی می‌کند یکی از شیرینی‌های «خوشمزه» را بخورد، لوئیز همه آنها را روی زمین می‌ریزد. مرغ‌ها شیرینی‌ها را می‌خورند و بلافاصله می‌میرند و نقشه لوئیز برای مسموم کردن دوک آشکار می‌شود. او اعتراف می‌کند که در واقع بیوه یک اشراف‌زاده است. در گذشته، دوک تلاش کرده بود او را اغوا کند، با اینکه او از قبل ازدواج کرده بود. وقتی لوئیز پیشنهادهای او را رد کرد، دوک تهدید کرد که زندگی او و همسرش را نابود خواهد کرد. او نه‌تنها زمین و عنوان اشرافی آنها را از آنها گرفت، بلکه شوهر لوئیز را نیز بیرون پنجره اتاق خواب او به دار آویخت. لوئیز که پولی ندارد و خانه‌ای برای بازگشت به آن ندارد، چیزی برای از دست دادن ندارد. او تصمیم گرفته بود برای مانسرون کار کند تا شاید فرصتی پیدا کند برای دوک آشپزی کند و او را با سم بکشد.

مانسرون از رد شدن توسط دوک و خیانت لوئیز به‌شدت دلسرد می‌شود. او به‌شدت مست می‌کند، از اسبش می‌افتد و به‌طور جدی زخمی می‌شود. لوئیز از او مراقبت می‌کند تا سلامتی‌اش را به دست آورد. وقتی سه روز بعد از خواب بیدار می‌شود، لوئیز مهمانخانه را به کسب‌وکاری پررونق تبدیل کرده است. او از خانه بیرون می‌آید و ده‌ها سرباز را می‌بیند که پشت میزها نشسته‌اند، غذا می‌خورند و خوش می‌گذرانند. لوئیز دختران جوانی را که از مهمانخانه نان می‌دزدیدند، به‌عنوان پیشخدمت استخدام کرده است. صدای سربازان شنیده می‌شود که درباره فراخوانده شدنشان برای دفاع از پادشاه صحبت می‌کنند؛ پادشاهی که انتظار وقوع یک قیام را دارد.

مانسرون هنوز از اینکه لوئیز به او دروغ گفته خشمگین است، اما همه آنها موافقت می‌کنند کسب‌وکاری راه بیندازند که هر کسی بتواند به آنجا بیاید و غذا بخورد و برای وعده‌های بزرگ یا کوچک غذا پول بپردازد. این کار در آن زمان انقلابی محسوب می‌شود، زیرا آشپزی لذیذ مختص اشراف و ثروتمندان است.

کسب‌وکار رونق می‌گیرد، اما لوئیز نمی‌تواند از میل خود به انتقام دست بکشد. او می‌ترسد که دوک بازگردد و نتواند در برابر وسوسه تلاش دوباره برای مسموم کردن او مقاومت کند. او به‌جای اینکه آبرو و جان دوستش را به خطر بیندازد، نیمه‌شب آنجا را ترک می‌کند. مانسرون بدون لوئیز به‌طور فزاینده‌ای افسرده می‌شود. بدون کمک او برای آشپزی و پذیرایی، مانسرون و بنژامن نمی‌توانند از عهده تقاضای مشتریان رستورانی که تازه راه انداخته‌اند برآیند. او می‌تواند شاگرد دیگری پیدا کند یا دوباره برخی از دزدان را استخدام کند، اما بدون لوئیز اشتیاقش به آشپزی از بین می‌رود و خیلی زود مردم دیگر برای غذا خوردن نمی‌آیند.

مانسرون درمی‌یابد که نمی‌خواهد بدون او ادامه دهد و نقشه‌ای برای بازگرداندنش طراحی می‌کند. ابتدا نزد دوک می‌رود و او را متقاعد می‌کند که برای امتحان کردن دستورهای جدیدش و دادن فرصتی دوباره برای جبران اشتباهش به مهمانخانه بیاید. سپس به صومعه‌ای می‌رود که لوئیز در آنجا پناه گرفته است. از او می‌خواهد بازگردد و به او می‌گوید که نقشه‌ای دارد.

دوک و بانوی همراهش به مهمانخانه می‌رسند و می‌بینند میزهای زیادی در بیرون چیده می‌شوند. مانسرون از او استقبال می‌کند و او را پشت میزی کوچک در داخل می‌نشاند. برخلاف ضیافت قبلی، هیچ تجملات یا تزئیناتی برپا نشده و همه خدمتکاران دوک مرخص شده‌اند. مانسرون می‌گوید می‌خواهد دوک تجربه کامل چیزی را که در اینجا خلق کرده است داشته باشد و حتی غذا را در بشقاب‌های حلبی برای او سرو می‌کند. هنگامی که دوک و بانوی همراهش اولین غذا («شیرینی خوشمزه») را امتحان می‌کنند، مهمانان دیگری شروع به آمدن می‌کنند. دوک بسیار خشمگین می‌شود و می‌گوید: «قرار بود این غذا فقط برای ما دو نفر باشد.» او از مانسرون می‌خواهد مهمانان دیگر را بیرون کند، اما افراد بیشتری از راه می‌رسند. مهمانان از همه طبقات اجتماعی هستند؛ برخی لباس‌های فاخر پوشیده‌اند و برخی بسیار فقیرانه لباس پوشیده‌اند. لوئیز خود را نشان می‌دهد و دوک او را می‌شناسد. او از ترس اینکه غذا مسموم باشد، آن را تف می‌کند. لوئیز می‌خندد و می‌گوید: «می‌توانستم تو را مسموم کنم، اما فکر نمی‌کنم دیگر نیازی به این کار داشته باشم.» آنها اعلامیه‌ای را نشان می‌دهند که روی آن نوشته شده است: «به مهمانخانه بیایید و با دوک شامفور یک وعده غذای رایگان بخورید.» دوک هم تحقیر شده و هم ترسیده است. او تهدید می‌کند که دستور خواهد داد آنها را به دار بیاویزند. او سعی می‌کند به لوئیز سیلی بزند، اما مانسرون دست دوک را می‌گیرد و از او می‌خواهد عذرخواهی کند. مردم اطراف آنها نیز به تکاپو می‌افتند و فریاد می‌زنند: «مرگ بر اشرافیت!» دوک وحشت‌زده می‌شود و به سمت کالسکه‌اش می‌دود و در عجله نزدیک است بانوی همراهش را جا بگذارد. مردم همچنان به رستوران می‌آیند. یکی از خدمتکاران دوک، فرار اربابش را تماشا می‌کند. خدمتکار تصمیم می‌گیرد در مهمانخانه برایش بهتر است؛ بنابراین کلاه‌گیسش را از سر درمی‌آورد و شروع می‌کند به نشاندن مهمانانی که از راه می‌رسند پشت میزها و با گرمی از آنها استقبال می‌کند. مانسرون و لوئیز به یکدیگر لبخند می‌زنند و همدیگر را می‌بوسند. دوربین عقب می‌رود و چشم‌انداز روستایی فرانسه را نشان می‌دهد و متنی روی صفحه ظاهر می‌شود: «دو روز بعد، باستیل سقوط کرد.»

گزیدهٔ بازیگران

• گرگوری گادبوا
• ایزابل کاره
• گیوم دو تونکدک
• ژرمی لوپز
• لوران باتو

تولید

مکان‌های فیلم‌برداری شامل برزون (کانتال)، کونک-آن-روئرگ (آویرون) و قلعه شامپلاترو در اپینه-شامپلاترو (وال-دوآز) بودند.

اکران

بازخورد

در وب‌سایت گردآوری نقدهای راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس نظرسنجی و هجده نقد منتقدان، امتیاز تأیید ۱۰۰٪ را در اختیار دارد.