خویشتن‌اندیشی

A lady seated by herself
این آخرین صحنه از طومار پندها، بانوی قصری را نشان می‌دهد که به آرامی در حال تأمل نشسته‌است و احتمالاً از توصیه‌های موجود در خطوطی که در ادامه آمده پیروی می‌کند:[۱] «بنابراین می‌گویم: در هر کاری که انجام می‌دهید محتاط و محافظه کار باشید، و از این طریق عاقبت به خیری به وجود خواهد آمد. آرام و محترمانه به اعمال خود بیندیشید و افتخار و شهرت در انتظار شما خواهد بود.»

خویشتن‌اندیشی (به انگلیسی Self-reflection)، توانایی مشاهده و ارزیابی فرآیندهای شناختی، عاطفی و رفتاری خودمان است. در روان‌شناسی، سایر اصطلاحات مورد استفاده برای این خویش‌تن‌آگاهی عبارتند از «آگاهی اندیشی» (به انگلیسی 'reflective awareness') و «هوشیاری اندیشی» (به انگلیسی 'reflective awareness') که از کار ویلیام جیمز سرچشمه می‌گیرد.[۲][۳]

خویشتن اندیشی به طیفی از کارکردها از جمله درون‌نگری و فراشناخت بستگی دارد که از دوران کودکی تا نوجوانی رشد می‌کند و بر نحوه تعامل افراد با دیگران و تصمیم‌گیری تأثیر می‌گذارد.[۴]

خویشتن اندیشی با فلسفه هوشیاری، موضوع آگاهی، خودآگاهی به‌طور کلی و فلسفه ذهن مرتبط است.

مفهوم خویشتن اندیشی قدیمی است. به عنوان مثال، بیش از ۳۰۰۰ سال پیش، «خودت را بشناس»، یک قاعدهٔ وخشگر دلفی پیتیا که بر روی یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های مذهبی شناخته شده در یونان باستان حک شده بود.

منابع

  1. ↑ McCausland, Shane (2003), First Masterpiece of Chinese Painting: The Admonitions Scroll, British Museum Press, p. 78, ISBN 978-0-7141-2417-9
  2. ↑ James, W. (1981/1890).The principles of psychology (Vol. 1). New York: Dover.
  3. ↑ Farthing, G. W. (1992).The psychology of consciousness. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  4. ↑ "Self-Reflection | Encyclopedia of Adolescence - Credo Reference". search.credoreference.com. Retrieved 2020-12-17.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.