دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب

دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب
نوعدولتی
بنیانگذاری شده۱۳۶۷
وابستگیدانشگاه شیراز
اعضای هیئت علمی۱۶ نفر
دانشجویانحدود ۲۳۰ نفر
موقعیتداراب
وبگاه

دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب یکی از واحدهای آموزشی دانشگاه شیراز است که در شهرستان داراب، استان فارس، ایران واقع شده است. این دانشکده با هدف ارتقاء دانش کشاورزی، تربیت نیروی متخصص، و توسعه پایدار منابع طبیعی در جنوب ایران فعالیت می‌کند.

تاریخچه

این دانشکده در سال ۱۳۶۷ با پذیرش ۱۴ دانشجو در رشته امور زراعی آغاز به کار کرد. محل دانشکده در کیلومتر ۷ جاده قدیم داراب – فسا قرار دارد و از امکانات آموزشی و پژوهشی مناسبی برخوردار است.[۱]

گروه‌های آموزشی

دانشکده دارای پنج گروه آموزشی فعال است:

  • اگرواکولوژی
  • تولیدات گیاهی
  • مهندسی طبیعت
  • علوم و مهندسی خاک
  • علوم و مهندسی آب

در مقطع کارشناسی ارشد نیز رشته «علوم و مهندسی باغبانی – گرایش درختان میوه» ارائه می‌شود.[۲]

امکانات آموزشی و رفاهی

این دانشکده دارای خوابگاه‌های دانشجویی برای دختران و پسران، آزمایشگاه‌های تخصصی، کتابخانه علمی، و مزارع آموزشی جهت فعالیت‌های عملی دانشجویان است.[۳]

نقش منطقه‌ای

با توجه به موقعیت جغرافیایی داراب و ظرفیت‌های کشاورزی منطقه، این دانشکده نقش مهمی در آموزش کشاورزان، اجرای طرح‌های پژوهشی، و همکاری با نهادهای اجرایی ایفا کرده است. برای اطلاعات بیشتر، به مقاله دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز مراجعه شود.

رؤسای دانشکده

ردیفناممدرک تحصیلیرتبه علمی
۱محمد مهدی دادخواه آسمانفوق لیسانس زراعتمربی
۲سید محسن تقویفوق لیسانس گیاهپزشکیمربی
۳سید کمال الدین امامیفوق لیسانس گیاهشناسیمربی
۴مهروش فروهیدهفوق لیسانس اقتصاد کشاورزیمربی
۵علیمراد حسنلیدکترای آبیاری و زهکشیاستادیار
۶اسماعیل ثابت فرددکترای پزشک عمومی
۷غلامرضا مؤیدفوق لیسانس زراعتمربی
۸محمد جواد غلامیفوق لیسانس ریاضیمربی
۹صمد عرفانی فرفوق لیسانس مکانیک ماشین آلات کشاورزیمربی
۱۰رضا قاسمی فساییدکترای خاکشناسیاستادیار
۱۱احسان بیژن زادهدکترای زراعتاستادیار
۱۲مهدی نجفی قیریدکترای خاکشناسیاستادیار
۱۳حسین امیندکترای باغبانیاستادیار

«تاریخچه رؤسای دانشکده». دانشگاه شیراز - دانشکده داراب. دریافت‌شده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵.[۴][۵]

چشم‌انداز آینده

دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب در مسیر توسعه علمی و پژوهشی خود، برنامه‌هایی برای گسترش رشته‌های تحصیلات تکمیلی، افزایش همکاری‌های بین‌المللی، و ارتقاء سطح فناوری‌های نوین کشاورزی دارد.[۶]

منابع