دان‌میل

دانمیل
درگذشت	۱ ژانویهٔ ۰۹۴۵

دانمیل (انگلیسی: Dunmail; پادشاهی افسانه‌ای در کامبریا است که با دان‌میل ریز پیوند خورده است. طبق سنت‌ها، دان‌میل آخرین پادشاه کامبریا بود و پس از آنکه توسط انگلیسی‌ها کشته شد، در زیر تپهٔ سنگی (cairn) در دان‌میل ریز دفن گردید. دان‌میل ریز که به معنای «تپهٔ سنگی دیفن‌وال» است، احتمالاً نام خود را از شخصیت تاریخی Dyfnwal ab Owain، پادشاه Strathclyde گرفته باشد.

افسانه

بر اساس افسانه‌های محلی، دان‌میل، پادشاه کامبریا، مورد حملهٔ نیروهای متحد ادموند یکم و مالکوم قرار گرفت و به قلب لیک دیستریکت عقب‌نشینی کرد. دان‌میل در نبردی در گذرگاهی که گراسمیر را از Thirlmere جدا می‌کند با پادشاهان روبرو شد اما شکست خورد و در جنگ کشته شد (گفته می‌شود به دست خود ادموند) و پسرانش متعاقباً توسط فاتحان نابینا شدند. به برخی از بازماندگان کامبریایی که توسط ادموند اسیر شده بودند، دستور داده شد تا سنگ‌هایی را برای پشته کردن روی جسد دان‌میل جمع‌آوری کنند که تپه‌ای سنگی را تشکیل داد که تا به امروز باقی مانده و نام مدرن این گذرگاه، یعنی دان‌میل ریز، از آن گرفته شده است. سایر جنگجویان دان‌میل با تاج کامبریا گریختند و از کوه‌ها به سمت Grisedale Tarn رفتند و آن را به اعماق آب انداختند تا تا زمانی که دان‌میل دوباره برای رهبری آن‌ها بازگردد، در امان بماند. گفته می‌شود هر سال ارواح جنگجویان به این برکه بازمی‌گردند، تاج را بازیابی می‌کنند و آن را تا تپه سنگی در دان‌میل ریز حمل می‌کنند. در آنجا آن‌ها با نیزه‌های خود به تپه سنگ ضربه می‌زنند و صدایی از اعماق سنگ‌ها شنیده می‌شود که می‌گوید: «هنوز نه، هنوز نه؛ اندکی صبر کنید، جنگجویان من.»

دان‌میل به عنوان یک شخصیت در داستان کلاسیک وایکینگ‌ها در لِیکلند با نام «Thorstein of the Mere» اثر W. G. Collingwood حضور دارد (و مرگ او نیز در آن شرح داده شده است). همچنین در کتاب «Cue for Treason» اثر جفری تریز، مختصراً به او اشاره شده است.

در تاریخی زودتر، این داستان توسط ویلیام وردزورث در بند اول شعر «The Waggoner»، سطرهای ۲۰۹–۲۱۴ به نظم درآمد؛ این اثر در سال ۱۸۰۵ سروده و در ۱۸۱۹ منتشر شد:

جستارهای وابسته

• پادشاه خفته در کوه

منابع

الگو:مونارک-خرد