ددان (کتاب مقدس)

ددان (انگلیسی: Dedan)؛ در کتاب مقدس عبری معانی مختلفی دارد. لحیان (اکنون بخشی از العلا، عربستان سعودی) واحه و شهر-دولت در شمال غربی شبه‌جزیره عربستان بود. مردم ددان را «ددانیم» یا «ددانیت» می‌نامند. ددان نیز نام پسر رامه (شخصیت کتاب مقدس) و پسر جوکشان است.

در کتاب مقدس عبری، نام ددان به دو مرد مختلف نسبت داده شده است:

• پسری از رامه (شخصیت کتاب مقدس) (سفر پیدایش ۱۰:۷). اولاد او در اشعیا ۲۱:۱۳، حزقیال ۲۵:۱۳ و حزقیال ۲۷:۱۵ ذکر شده است. آنها احتمالاً در میان پسران کوش بن حام در ساحل شمال غربی کنونی خلیج فارس ساکن شدند.
• پسر جوکشان، پسر ابراهیم و کنیزش قطوره (پیدایش ۲۵:۳، کتاب‌های تواریخ ۱:۳۲). اولاد او در مرزهای سوریه حدود قلمرو پادشاهی ادوم ساکن شدند. آنها احتمالاً زندگی چوپانی داشته‌اند.

نام «ددان» احتمالاً از اسم عبری (דד,dd) به معنی سینه یا نوک پستان، یا فعل عبری (dada) به معنی آهسته حرکت کن، آهسته رهبری کن (مزمور ۴۲:۵، اشعیا ۳۸:۱۵) گرفته شده است.^[۱]