درویش پاشا

درویش پاشا (درویش پاشا بایزید آگیچ) متولد موستار در بوسنی و هرزگوین، اواسط قرن دهم هـ .ق در دوره سلطان سلیم دوم به دربار عثمانی راه یافت. شاگرد احمد سودی بوده است.[۱] از دیوانیان بلندمرتبه عثمانی مقتول به ۱۰۱۲ و اشعار فارسی دارد. در شهر موستار به دنیا آمد و در نزدیک بوداپست کشته شد. دور مهر او این بیت حک شده بود:

یارب کرم تو بحر مواج درویش و غنی به توست محتاج.

وی به دست سلطان احمد کشته شد.

در آخرین لحظات زندگی در محاصره، این بیت سعدی را خوانده است:

قضا دگر نشود گر هزار ناله و آه

ز روی شکر و شکایت برآید از دهنی[۲]


پانویس

  1. ↑ زبان و ادبیات فارسی در بوسنی و هرزگوین، احمد صفار مقدم، ص ۱۴۳
  2. ↑ زبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی، ص ۲۳۶

منابع

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.