دفترچه خاطرات من چاق دیوانه
| دفترچه خاطرات من چاق دیوانه | |
|---|---|
 | |
| ژانر | |
| بر پایهٔ | دفترچه خاطرات نوجوانانه چاق و دیوانه من اثر ری ارل |
| نویسنده |
|
| کارگردان |
|
| بازیگران |
|
| راوی | شارون رونی |
| کشور سازنده | بریتانیا |
| زبان اصلی | انگلیسی |
| شمار مجموعه‌ها | ۳ |
| شمار قسمت‌ها | ۱۶ |
| تولید | |
| تهیه‌کننده‌های اجرایی |
|
| تهیه‌کننده‌ها |
|
| مکان‌های تولید | استمفرد، لینکلن‌شر، انگلستان |
| فیلم‌برداری |
|
| تدوین‌گران |
|
| مدت | ۴۵ دقیقه |
| پخش اولیه | |
| انتشار | ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳ – ۶ ژوئیه ۲۰۱۵ |
دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه یک مجموعه تلویزیونی بریتانیایی در ژانر کمدی درام نوجوانانه و درام تاریخی است که در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳ در شبکه ئی۴ آغاز شد. این سریال بر اساس رمان «دفترچه خاطرات نوجوانانه چاق و دیوانه من» نوشته ری ارل ساخته شده است.[۱]
سری دوم در ۱۹ فوریه ۲۰۱۴ آغاز شد و در ۳۱ مارس ۲۰۱۴ به پایان رسید، در حالی که هر قسمت یک هفته پیش از پخش تلویزیونی در شبکهٔ فور-اودی قرار می‌گرفت. در نوامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که سری سوم و پایانی شامل سه قسمت ساخته خواهد شد که داستان آن در سال ۱۹۹۸ می‌گذرد.[۲][۳]
پس از سه سری و شانزده قسمت، «دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه» آخرین قسمت خود را در ۶ ژوئیه ۲۰۱۵ پخش کرد.
این سریال نامزد چندین جایزه بفتا شد و شارون رونی در سال ۲۰۱۵ جایزه بهترین بازیگر زن درام را از آن خود کرد.
طرح داستانی
ماجرا در شهر استمفرد، لینکلن‌شر و در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی روایت می‌شود؛ «دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه» داستان دختر ۱۶ ساله‌ای به نام ری ارل با وزن ۱۶ سنگ (۱۰۶ کیلوگرم؛ ۲۳۳ پوند) را دنبال می‌کند که به‌تازگی از یک بیمارستان روان‌پزشکی، جایی که چهار ماه را در آن سپری کرده، مرخص شده است.[۴] او تلاش می‌کند دوباره با بهترین دوستش، کلویی، ارتباط برقرار کند؛ کلویی که از مشکلات سلامت روان و تصویر بدنی ری بی‌خبر است، تصور می‌کند او چهار ماه گذشته را در فرانسه گذرانده است. ری می‌کوشد این موضوع را از او پنهان کند و در عین حال سعی دارد دوستان کلویی یعنی فین، آرچی، ایزی و چاپ را تحت تأثیر قرار دهد.[۵]
گزیدهٔ بازیگران
بازخورد منتقدان
دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه در طول دوره پخش خود مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، به‌ویژه برای تصویرسازی دقیق و صادقانه از بیماری روانی و بازی شارون رونی. سام ولاستون از روزنامه گاردین آن را «درامی دوست‌داشتنی - صادقانه و دردناک، واقعی و بسیار خنده‌دار» نامید و در ادامه گفت: «بازی شارون رونی در نقش اصلی، طبیعی، بی‌تکلف و کاملاً باورپذیر است؛ او باید برای این نقش برنده جایزه‌ای شود.»[۶] نشریه د استیج آن را «یک کمدی-درام که در واقع معیارهای هر دو ژانر را برآورده می‌کند» نامید و نوشت: «دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه دیدگاهی منحصربه‌فرد و سازش‌ناپذیر از اضطراب نوجوانی ارائه می‌دهد که به نوبه خود هم پریشان‌کننده و هم لذت‌بخش است. ترفندهای بصری - فلاش‌بک‌ها، فانتزی‌ها و خط‌خطی‌های متحرکی که از صفحه بیرون می‌پرند - به ندرت اما مؤثر استفاده شده‌اند و اجازه می‌دهند تمرکز بر روی ری و بازی مرکزی مقتدرانه و به شکل جذابی طبیعیِ رونی باقی بماند.»[۷] وب‌سایت آرت دسک بیان کرد که «قسمت اول این کمدی-درام شش قسمتی، تأثیرگذار، خنده‌دار و با انتخاب بازیگرانی بی‌نقص است.» کلر وب از ریدیو تایمز گفت که داستان «همان‌قدر که تکان‌دهنده است، روحیه‌بخش نیز هست، هرچند شوخی‌ها و ترفندها به مذاق همه خوش نخواهد آمد.»[۸]
این سریال همچنین برای به تصویر کشیدن صادقانه سلامت روان مورد ستایش قرار گرفت. برایان سمپل از روزنامه ایندیپندنت، سریال را «روایتی به‌طور غافلگیرکننده‌ای صادقانه، خنده‌دار و حتی تأثیرگذار از تجربه زندگی یک دختر نوجوان با مشکلات جدی سلامت روان، به دور از بسیاری از کلیشه‌هایی که اغلب نحوه نمایش بیماری روانی در تلویزیون را تحت تأثیر قرار می‌دهند» می‌نامد و در ادامه می‌گوید که ری «بیماری روانی دارد، اما این بیماری او را تعریف نمی‌کند. این فقط چیزی است که او باید هر روز با آن دست‌وپنجه نرم کند و سعی در مدیریتش داشته باشد، درست مثلِ از هر ده جوان در بریتانیا که یک نفرشان به بیماری روانی مبتلا است.» سمپل از «دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه» به عنوان «نسیمی تازه یاد می‌کند که کارهای زیادی برای تغییر طرز فکر جوانان دربارهٔ سلامت روان انجام خواهد داد.»[۹] خیریه سلامت روان «مایند» در جوایز رسانه‌ای سالانه خود، در سال ۲۰۱۴[۱۰] و ۲۰۱۶[۱۱][۱۲] از این سریال در بخش درام تقدیر کرد.
در نقدی که بیشتر آمیخته به نظرات مثبت و منفی بود، رابرت اپستین از ایندیپندنت از شبکه ئی۴ برای مرتبط کردن این برنامه با دیگر سریال‌های نوجوانانه‌اش انتقاد کرد: «اگر چنین مقایسه‌هایی ناعادلانه است، مقصرش ئی۴ است که گوینده اعلام برنامه‌اش اظهار داشت: «اگر از اسکینز، بینابینی‌ها و میس‌فیتس خوشتان می‌آید، از این هم خوشتان خواهد آمد.» خب، متأسفم، من آن سه سریال را دوست دارم، اما «دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه»، حتی با یک موسیقی متن عالی (کاش واقعاً مک بازمی‌گشت…) و تک‌جمله‌های زیبای گاه‌وبیگاه، از نظر نوآوری، جسارت یا طنز، با آن سه‌گانه فاصله زیادی دارد.»[۱۳]
ستاره سریال دفترچهٔ خاطراتِ منِ چاقِ دیوانه، شارون رونی، در سال ۲۰۱۳ به عنوان یکی از اولین گروه‌های «بریتانیایی‌های نوظهور» آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا انتخاب شد.[۱۴]
منابع
- ↑ Davies, Sophie (21 January 2013). "Rae Earl on My Mad Fat Diary". The Daily Telegraph. London. Retrieved 2013-01-23.
- ↑ @MyMadFatDiary (۲۶ نوامبر ۲۰۱۴). «It's true! My Mad Fat Diary will be...» (توییت) – به واسطهٔ توییتر.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "My Mad Fat diary is ending this summer". Independent.co.uk. 2 February 2015. Archived from the original on 18 June 2022.
- ↑ Epstein, Robert (20 January 2013). "TV Review: My Mad Fat Diary". The Independent. London. Retrieved 2013-01-22.
- ↑ "My Mad Fat Diary - Series 1 - Episode 1". Retrieved 2013-01-23.
- ↑ Sam Wollaston (14 January 2013). "The Guardian".
- ↑ "The Stage".
- ↑ "The Art Desk". 15 January 2013.
- ↑ Semple, Brian (14 January 2013). "My Mad Fat Diary is a breath of fresh air for mental illness on TV". The Independent. London. Archived from the original on 18 June 2022.
- ↑ "The full list of winners at the Mind Media Awards 2014". Mind. Archived from the original on 30 July 2019. Retrieved 5 October 2019.
- ↑ "Virgin Money Giving Mind Media Awards 2016 Winners". Mind. Archived from the original on 28 September 2017. Retrieved 5 October 2019.
- ↑ "Drama - Mind Media Awards 2016 Winner". Mind. Archived from the original on 28 September 2017. Retrieved 5 October 2019.
- ↑ Epstein, Robert (2013-01-20). "TV review: My Mad Fat Diary - Whoever said that fat was funny?". The Independent. London. Retrieved 2013-06-26.
- ↑ "Bafta unveils list of 'Breakthrough Brits'". BBC News. 25 September 2013.
پیوند به بیرون
- آثار واقعشده در بیمارستانهای روان‌پزشکی
- استمفرد (لینکلن‌شر)
- برنامههای تلویزیونی درباره سلامت روان
- مجموعههای تلویزیونی بریتانیایی آغازشده در ۲۰۱۳ (میلادی)
- مجموعههای تلویزیونی بریتانیایی پایانیافته در ۲۰۱۵ (میلادی)
- مجموعههای تلویزیونی درام نوجوانانه بریتانیایی
- مجموعههای تلویزیونی واقعشده در ۱۹۹۶ (میلادی)
- مجموعههای تلویزیونی واقعشده در ۱۹۹۸ (میلادی)
- نمایشهای تلویزیونی واقعشده در لینکلن‌شر