دمتریوس خالکوکوندیلس

دمتریوس خالکوکوندیلس
Δημήτριος Χαλκοκονδύλης
خالکوکوندیلس، جزئی از تابلوی زکریا در معبد اثر دومنیکو گیرلاندایو. فرسک. سانتا ماریا نوولا، کاپلای تورنابوونی، فلورانس، ایتالیا. ۱۴۸۶–۱۴۹۰.
خالکوکوندیلس،[۶][۷][۸][۹][۱۰] جزئی از تابلوی زکریا در معبد اثر دومنیکو گیرلاندایو. فرسک. سانتا ماریا نوولا، کاپلای تورنابوونی، فلورانس، ایتالیا. ۱۴۸۶–۱۴۹۰.
زادهتاریخ درست نیست٫ سال باید ۴ رقم داشته باشد٫ (برای سال‌های پیش از هزار، صفر بیفزایید٫)٫
آتن، دوک‌نشین آتن
درگذشته۹ ژانویهٔ ۱۵۱۱ (۸۷ سال)
میلان، دوک‌نشین میلان
پیشهدانشور، سیاستمدار، دیپلمات، فیلسوف
ملیتیونانی[۱۱]
جنبش ادبیرنسانس
خویشاوندانلائونیکوس خالکوکوندیلس (پسرعمو)

دمتریوس خالکوکوندیلس (یونانی: Δημήτριος Χαλκοκονδύλης Dēmḗtrios Chalkokondýlēs)، که به شکل لاتین‌شدهٔ دمتریوس خالکوکوندیلس و به شکل‌های گوناگون دمتریکوکوندیلس، خالکوکوندیلاس یا خالکوندیلس نیز یافت می‌شود (۱۴۲۳ – ۹ ژانویهٔ ۱۵۱۱)،[۱۲] یکی از برجسته‌ترین دانشوران یونانی در غرب بود. او بیش از چهل سال در ایتالیا تدریس کرد؛ همکارانش در احیای علوم و ادبیات در جهان غرب شامل مارسیلیو فیچینو، پولیتسیانو، و تئودوروس گازا بودند، و خالکوکوندیلس آخرین نمایندهٔ انسان‌گرایی رنسانس یونانی بود که ادبیات یونانی را در دانشگاه‌های بزرگ رنسانس ایتالیا (دانشگاه پادوا، دانشگاه فلورانس، دانشگاه میلان) تدریس کرد. یکی از شاگردانش در فلورانس، یوهان ریشلین مشهور بود. خالکوکوندیلس نخستین چاپ‌های منتشرشدهٔ هومر (در سال ۱۴۸۸)، ایسوکراتس (در سال ۱۴۹۳)، و واژه‌نامهٔ سودا (کتاب) (در سال ۱۴۹۹) را منتشر کرد.[۱۳]

زندگی

دمتریوس خالکوکوندیلس در Academie des sciences et des arts، ۱۶۸۲

دمتریوس خالکوکوندیلس در سال ۱۴۲۳ در آتن[۱۱][۱۴][۱۵][۱۶] در خانواده‌ای از اشراف آتنی به دنیا آمد؛ او پسرعموی لائونیکوس خالکوکوندیلس، تاریخ‌نگار فتح قسطنطنیه، بود. او به‌زودی، همراه با خانوادهٔ آتنی‌اش که پس از آزار و اذیت آنان توسط دوک‌های فلورانس مهاجرت کرده بودند، به پلوپونز رفت. او در سال ۱۴۴۷ به ایتالیا مهاجرت کرد[۱۷] و در سال ۱۴۴۹ به رم رسید، جایی که کاردینال بسّاریون حامی او شد.[۱۸] او شاگرد تئودوروس گازا شد و بعدها حمایت لورنتسو د مدیچی را به دست آورد و به‌عنوان معلم خصوصی پسران او خدمت کرد. خالکوکوندیلس پس از آن، باقی عمر خود را در ایتالیا به‌عنوان معلم زبان یونانی و فلسفه گذراند. یکی از شاگردان ایتالیایی خالکوکوندیلس دربارهٔ درس‌های او در پروجا، جایی که در سال ۱۴۵۰ در آن تدریس می‌کرد، چنین نوشت:

یک یونانی به‌تازگی وارد شده، که با زحمت بسیار به من درس می‌دهد، و من با لذتی باورنکردنی به تعلیماتش گوش می‌سپارم، زیرا او یونانی است، زیرا او آتنی است، و زیرا او دمتریوس است. به‌نظرم در وجود او تمام خرد، ادب، و ظرافت آن قدمای چنین سرشناس و درخشان تجسم یافته است. تنها با دیدن او گمان می‌بری افلاطون را می‌بینی؛ و چون سخنش را می‌شنوی، این حس بسیار بیشتر می‌شود.[۱۷]

از میان شاگردانش می‌توان به یانوس لاسکاریس، پولیتسیانو، پاپ لئون دهم، بالداساره کاستیلیونه، لیلیوس گرگوریو ژیرالدی، استفانو نگری، و جووانی ماریا کاتانئو اشاره کرد.[۱۴]

در سال ۱۴۶۳، خالکوکوندیلس استاد دانشگاه پادوا شد و بعدها، به پیشنهاد فرانچسکو فیلفو، در سال ۱۴۷۹ جای یوانیس آرگیروپولوس را در ریاست بخش ادبیات یونانی گرفت و از سوی لورنتسو د مدیچی به فلورانس فراخوانده شد.[۱۸] خالکوکوندیلس چندین خطابه و رساله در فراخوان به آزادسازی میهنش، یونان،[۱۹] از آنچه او «ترکان بربر نفرت‌انگیز، هیولاصفت و بی‌دین» می‌نامید، نگاشت.[۲۰] در سال ۱۴۶۳، خالکوکوندیلس از جمهوری ونیز و «تمام کلیسای کاتولیک» خواست تا به یاری یونانیان در برابر امپراتوری عثمانی بشتابند؛ او این کار را دِینی معوقه دانست[۲۰] و به لاتین‌ها یادآوری کرد که چگونه یونانیان بیزانس زمانی در جنگ گوت‌ها (۵۳۵–۵۵۴ میلادی) به یاری ایتالیا در برابر گوت‌ها شتافته بودند:

همان‌گونه که او [یونان] با سخاوت و بدون هیچ دریغی، همهٔ گران‌بهاترین و برجسته‌ترین دارایی‌های خود را در راه آنان [لاتین‌ها] صرف کرده بود، و با دست و نیروی سلاح خود، وضعیت ایتالیا را که مدت‌ها زیر ستم گوت‌ها بود بازسازی کرده بود، اکنون بایسته است آنان [لاتین‌ها] نیز به همان شیوه، یونانِ به‌خاک‌افتاده و رنج‌دیده را برخیزانند و آن را با سلاح از دست بربرها آزاد کنند.[۲۰]

سنگ‌قبر او در میلان.

در دوران تصدی‌اش در استودیوم فلورانس بود که خالکوکوندیلس آثار هومر را برای انتشار ویرایش کرد، اثری که به لورنتسو د مدیچی تقدیم شد و مهم‌ترین دستاورد او به‌شمار می‌رود. او به مارسیلیو فیچینو در ترجمهٔ لاتینِ آثار افلاطون یاری رساند. در دوران تصدی‌اش در فلورانس، دانشور کلاسیک آلمانی، یوهان ریشلین، یکی از شاگردانش بود.[۱۸] او همچنین به الساندرا اسکالا، شاعر یونانی و لاتینیِ فلورانسی، درس داد.[۲۱]

خالکوکوندیلس در سال ۱۴۸۴، در سن شصت‌ویک‌سالگی، ازدواج کرد و صاحب ده فرزند شد.[۱۴] سرانجام، به دعوت لودویکو اسفورتسا، به میلان نقل‌مکان کرد (۱۴۹۱/۱۴۹۲) و تا زمان مرگش در آن‌جا تدریس کرد.

آثار

او کتاب دستور زبان پرسش‌های خلاصه‌شده دربارهٔ هشت بخش گفتار همراه با چند قاعده (Ἐρωτήματα συνοπτικὰ τῶν ὀκτὼ τοῦ λόγου μερῶν μετὰ τινῶν κανόνων) را به یونانی باستان نوشت.[۲۲] او کالبدشناسیِ جالینوس را به لاتین ترجمه کرد.[۲۳]

به‌عنوان دانشوری، خالکوکوندیلس چاپ نخستین آثار هومر (فلورانس، ۱۴۸۸)، ایسوکراتس (میلان، ۱۴۹۳) و واژه‌نامهٔ سودا (کتاب) بیزانسی (۱۴۹۹) را منتشر کرد.

  • دستور زبان یونانی، ویرایش‌شده در سال ۱۵۴۶ توسط ملشیور فولمار در بازل
  • ترجمهٔ لاتین شیوه‌های کالبدشناسی جالینوس، ویرایش و انتشاریافته در سال ۱۵۲۹ توسط یاکوپو برنگاریو دا کارپی
  • Ἡ τοῦ Ὁμήρου ποίησις ἅπασα، ۱۴۸۸، چاپ نخستین ایلیاد و ادیسهی هومر، ویرایش‌شده توسط برناردوس نرلیوس و خالکوکوندیلس، که نه پیش از ۱۳ ژانویهٔ ۱۴۸۹ در فلورانس در دو مجلد وزیری منتشر شد. این نخستین کتاب یونانی چاپ‌شده در فلورانس بود.[۲۴] باور بر این است که حروف چاپ یونانیِ استفاده‌شده برای چاپ نسخهٔ هومرِ ۱۴۸۸–۱۴۸۹ توسط دمتریوس دامیلاسی کرتی، از همان حروفی که او برای چاپ اروتماتاِ کنستانتین لاسکاریس (میلان، ۱۴۷۶)—نخستین کتابی که به‌طور کامل به یونانی چاپ شد—ریخته بود، ساخته شده باشد؛ حروفی که بر پایهٔ دست‌خط میخائیل آپوستولیس، هم‌قلمِ دامیلاس، طراحی شده بود.[۲۵]
صفحه‌ای از نخستین چاپ (چاپ نخستین) مجموعه‌آثار هومر، ویرایش‌شده توسط دمتریوس خالکوکوندیلس. فلورانس، ۱۴۸۹. کتابخانه ملی فرانسه

جستارهای وابسته

پانویس

  1. Sandys, John Edwin (1908). A History of Classical Scholarship …: From the revival of learning to the end of the eighteenth century (in Italy, France, England, and the Netherlands). Cambridge: Univ. Pr. pp. 62–64. OCLC 312685884. MARSILIO FICINO, CRISTOFORO LANDINO, ANGELO POLIZIANO, and DEMETRIUS CHALCOCONDYLES. Reproduced (by permission) from part of Alinari's photograph of Ghirlandaio's fresco on the south wall of the choir in Santa Maria Novella, Florence (ep. p.64 n.6)… A fresco in Santa Maria Novella painted by Ghirlandaio (d.1498) represents an apparently friendly group of scholars who have been identified as Ficino, Landino, Politian and Demetrius.
  2. Festa, Nicola (1935). Umanesimo: Ventisette tavole fuouri testo. U. Hoepli. p. 108. OCLC 3983429.
  3. Riccardi, Palazzo Medici (1939). Mostra Medicea: Palazzo Medici, Firenze, 1939-XVII. Casa Editrice Marzocco. p. 109. OCLC 7123855. DEMETRIO CALCONDILA Ritratto: copia dall'originale di Domenico Ghirlandaio negli affreschi della cappella Tornabuoni in SM Novella (1490)
  4. Geanakoplos, Deno John (1979). Medieval Western civilization and the Byzantine and Islamic worlds: interaction of three cultures. D. C. Heath. p. 463. ISBN 978-0-669-00868-5. This detail of a fresco by the painter Ghirlandaio in Santa Maria Novella, Florence.... Poliziano and Landino, and the Byzantine Demetrius Chalcocondyles, at the extreme right. The latter explained difficult passages in Plato to Ficino.
  5. Belloni, Gino; Fantoni, Marcello; Drusi, Riccardo (2007). Il Rinascimento italiano e l'Europa, Volume 2. Fondazione Cassamarca. p. 596. ISBN 978-88-89527-17-7. Demetrio Calcondila in un particolare dell'Apparizione dell'angelo a Zaccaria di Domenico Ghirlandaio, Firenze
  6. ↑ Sandys, John Edwin (1908). A History of Classical Scholarship …: From the revival of learning to the end of the eighteenth century (in Italy, France, England, and the Netherlands). Cambridge: Univ. Pr. pp. 62–64. OCLC 312685884. MARSILIO FICINO, CRISTOFORO LANDINO, ANGELO POLIZIANO, and DEMETRIUS CHALCOCONDYLES. Reproduced (by permission) from part of Alinari's photograph of Ghirlandaio's fresco on the south wall of the choir in Santa Maria Novella, Florence (ep. p.64 n.6)… A fresco in Santa Maria Novella painted by Ghirlandaio (d.1498) represents an apparently friendly group of scholars who have been identified as Ficino, Landino, Politian and Demetrius.
  7. ↑ Festa, Nicola (1935). Umanesimo: Ventisette tavole fuouri testo. U. Hoepli. p. 108. OCLC 3983429.
  8. ↑ Riccardi, Palazzo Medici (1939). Mostra Medicea: Palazzo Medici, Firenze, 1939-XVII. Casa Editrice Marzocco. p. 109. OCLC 7123855. DEMETRIO CALCONDILA Ritratto: copia dall'originale di Domenico Ghirlandaio negli affreschi della cappella Tornabuoni in SM Novella (1490)
  9. ↑ Geanakoplos, Deno John (1979). Medieval Western civilization and the Byzantine and Islamic worlds: interaction of three cultures. D. C. Heath. p. 463. ISBN 978-0-669-00868-5. This detail of a fresco by the painter Ghirlandaio in Santa Maria Novella, Florence.... Poliziano and Landino, and the Byzantine Demetrius Chalcocondyles, at the extreme right. The latter explained difficult passages in Plato to Ficino.
  10. ↑ Belloni, Gino; Fantoni, Marcello; Drusi, Riccardo (2007). Il Rinascimento italiano e l'Europa, Volume 2. Fondazione Cassamarca. p. 596. ISBN 978-88-89527-17-7. Demetrio Calcondila in un particolare dell'Apparizione dell'angelo a Zaccaria di Domenico Ghirlandaio, Firenze
  11. 1 2 Bisaha, Nancy (1997). Renaissance humanists and the Ottoman Turks. Cornell University. p. 125. OCLC 44529765.
  12. ↑ Petrucci, Armando (1973). "CALCONDILA (Calcocondila, Χαλκονδύλης Χαλκοκανδύλης), Demetrio". Dizionario Biografico degli Italiani (in Italian). Vol. 16.
  13. ↑ "Demetrius Chalcocondyles". www.britannica.com. Retrieved 25 September 2009.
  14. 1 2 3 Valeriano, Pierio; Gaisser, Julia Haig (1999). Pierio Valeriano on the ill fortune of learned men: a Renaissance humanist and his world. University of Michigan Press. p. 281. ISBN 978-0-472-11055-1.
  15. ↑ Stanford University; Libraries. Dept. of Special Collections; Carolan, James M.; Watson, Robert (1984). Scholars, texts, traditions: the influence of classical antiquity in Western culture. Dept. of Special Collections, Stanford University Libraries. p. 31. OCLC 11666932.
  16. ↑ Hulme, Edward Maslin (2004). The Renaissance, the Protestant Revolution and the Catholic Reformation in Continental Europe. Kessinger Publishing. p. 91. ISBN 978-1-4179-4223-7.
  17. 1 2 Cubberley, Ellwood Patterson (2008). The History of Education Volume 1. BiblioBazaar, LLC. p. 264. ISBN 978-0-554-22523-4. Another Greek of importance was Demetrius Chalcocondyles of Athens (1424–1511), who reached Italy in 1447. In 1450 he became professor of Greek at Perugia.
  18. 1 2 3 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Chalcondyles, Laonicus s.v. Demetrios Chalcondyles" . Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 804.
  19. ↑ Bisaha, Nancy (1997). Renaissance humanists and the Ottoman Turks. Cornell University. p. 29. OCLC 44529765.
  20. 1 2 3 Bisaha, Nancy (2006). Creating East and West: Renaissance humanists and the Ottoman Turks. University of Pennsylvania Press. pp. 113–115. ISBN 978-0-8122-1976-0.
  21. ↑ Robin, Diana (2007). Robin, Diana; Larsen, Anne R.; Levin, Carole (eds.). Encyclopedia of women in the Renaissance: Italy, France, and England. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. pp. 332–333. ISBN 978-1-85109-772-2.
  22. ↑ "All Scholars: Chalkokondyles, Demetrius". Database of Classical Scholars. Rutgers School of Arts and Sciences.
  23. ↑ Park, Katharine (2006). Secrets of Women: Gender, Generation, and the Origins of Human Dissection (in English). Zone Books. p. 300. ISBN 978-1-890951-67-2.
  24. ↑ "Homer Editio Princeps". Chetham's Library. Retrieved 7 January 2021.
  25. ↑ Pache, Corinne Ondine, ed. (February 2020). "Homer in Renaissance Europe (1488‒1649)". The Cambridge Guide to Homer. Cambridge University Press. pp. 490–504. doi:10.1017/9781139225649. ISBN 978-1-139-22564-9. S2CID 212932139.

منابع

  • Bisaha, Nancy. Creating East and West: Renaissance Humanists and the Ottoman Turks, University of Pennsylvania Press, 2006, pp. 113–15. شابک ‎۹۷۸−۰−۸۱۲۲−۱۹۷۶−۰.
  • Geanakoplos, Deno J. "The Discourse of Demetrius Chalcocondyles on the Inauguration of Greek Studies at the University of Padua", Studies in the Renaissance, 21 (1974), 118–44 and in Deno J. Geanakoplos, Interaction of the 'Sibling' Byzantine and Western Cultures in the Middle Ages and Italian Renaissance (330–1600), New Haven and London, 1976, pp. 296–304.
  • Harris, Jonathan. Greek Émigrés in the West, 1400–1520, Camberley: Porphyrogenitus, 1995. شابک ‎۹۷۸−۱−۸۷۱۳۲۸−۱۱−۰.
  • Proctor, Robert. The Printing of Greek in the Fifteenth-Century, London, 1930, pp. 66–9.
  • Vassileiou, Fotis, & Barbara Saribalidou. Short Biographical Lexicon of Byzantine Academics Immigrants to Western Europe, 2007.
  • Wilson, N. G. From Byzantium to Italy: Greek Studies in the Italian Renaissance, London, 1992. شابک ‎۹۷۸−۰−۷۱۵۶−۲۴۱۸−۰.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دمتریوس خالکوکوندیلس موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.