دوره ایلخانان رقیب
دوره ایلخانان رویارو یا عصر ایلخانان رقیب دورهای است، که پس از مرگ ابوسعید بهادرخان واپسین ایلخان، ایلخانان در ایران رقم خورد.
با نگرش به اینکه ابوسعید بهادرخان فرزند پسری از خود بر جای نگذاشت پس از او کسان فراوانی از خاندان ایلخانی، خانات ایلخانی را از آن خود دانستند و به زد و خورد با یکدیگر پرداخته، رویاروی هم قرار گرفتند و دورهٔ ایلخانان رویارو را در تاریخ ایران رقم زدند.[۱] عباس اقبال آشتیانی فهرست این ایلخانان را بدین شرح نقل کردهاست:
۱- آرپاخان… بن اریق بن کابن تولوی ۷۳۶ (قمری)
۲- موسیخان بن علی بن بایدو شوال تا ۱۴ ذیحجهٔ ۷۳۶ (قمری)
۳- محمدخان… بن منگوتیمور بن هلاکو از ذیحجهٔ ۷۳۶ (قمری)
۴- ساتیبیگ دختر اولجایتو (خواهر ابوسعید بهادرخان) از ۷۳۹ تا ۷۴۶ (قمری)
۵- شاهجهان بن تیمور بن آلافرنگ بن گیخاتو از ۷۳۹ تا ۷۴۰ (قمری)
۶- سلیمانخان… بن یشموت بن هولاکو از ۷۴۱ تا ۷۴۵ (قمری)
۷- طغاتیمور خان از ۷۳۶ تا ۷۵۳ (قمری)
۸- انوشروان از ۷۴۴ تا ۷۵۶ (قمری)
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ [www.noormags.ir/view/fa/articlepage/14756/119/text «مرتبه شاهزادگی فرزندان جوجی قسار و تلاش طغاتیمورخان برای مقام ایلخانی»] مقدار
|نشانی=را بررسی کنید (کمک). نشریهٔ شناخت» پاییز ۱۳۸۵ - شمارهٔ ۵۱ (علمی-پژوهشی) (۱۴ صفحه - از ۱۱۹ تا ۱۳۲).