دوریس کولمان-ویلسدورف
دوریس کولمان-ویلسدورف | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۵ فوریهٔ ۱۹۲۲ |
| درگذشت | ۲۵ مارس ۲۰۱۰ (۸۸ سال) |
| همسر | هاینتس گ.ف. ویلسدورف |
| فرزندان | گابریله و میشائل |
دوریس کولمان-ویلسدورف (۱۵ فوریه ۱۹۲۲ – ۲۵ مارس ۲۰۱۰) یک متالورژیست آلمانی بود.
اوایل زندگی و تحصیلات
دوریس کولمان در برمن، آلمان، در ۱۵ فوریه ۱۹۲۲ در خانواده آدولف فریدریش و الزا کولمان زاده شد.[۱] او از سال ۱۹۴۲ در دانشگاه گوتینگن تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۷ دکترای خود را در رشته علم مواد دریافت کرد. کولمان-ویلسدورف پژوهش‌های خود را زیر نظر سر نویل فرانسیس مات در دانشگاه بریستول ادامه داد.[۱][۲] او در سال ۱۹۵۰ با هاینتس ویلسدورف ازدواج کرد و همان سال به همراه او برای تدریس به عنوان مدرس به دانشگاه ویتواترسرند رفت. او از آن پس از نام خانوادگی کولمان-ویلسدورف استفاده کرد.[۱]
حرفه
در سال ۱۹۵۶، این زوج به ایالات متحده آمریکا نقل مکان کردند. در سال ۱۹۵۷، دانشکده مهندسی و علوم کاربردی دانشگاه پنسیلوانیا، دوریس کولمان-ویلسدورف، دارای مدارک B.S.، M.S. و Ph.D. و متالورژیست مکانیک، را از اول ژوئیه ۱۹۵۷ به سمت عضو هیئت علمی با عنوان دانشیار پژوهشی مهندسی متالورژی (که امروزه بخش مهندسی علم مواد است) منصوب کرد. او نخستین زنی بود که به هیئت علمی رسمی دانشکده مهندسی و علوم کاربردی این دانشگاه پیوست.[۲]
در سال ۱۹۶۰، دانشکده بار دیگر او را منصوب کرد و عنوانش را به دانشیار متالورژی تغییر داد. از این رو، او نخستین زنی بود که در دانشکده مهندسی و علوم کاربردی به مقام استادی رسمی دست یافت. تنها یک سال بعد، در ژوئیه ۱۹۶۱، دانشکده او را به استادی مهندسی متالورژی ارتقا داد و کولمان-ویلسدورف نخستین زنی شد که در دانشکده مهندسی و علوم کاربردی دارای مقام استادی ارشد بود. با این حال، در سال ۱۹۶۳، پروفسور کولمان-ویلسدورف دانشگاه پنسیلوانیا را ترک کرد تا به عنوان استاد فیزیک مهندسی در دانشگاه ویرجینیا و عضو گروه‌های فیزیک و علم مواد منصوب شود.[۱][۲] او در سال ۱۹۶۶ به عنوان استاد دانشگاه در علوم کاربردی منصوب شد؛ وی نخستین زنی بود که در دانشگاه ویرجینیا، خارج از دانشکده‌های پزشکی و پرستاری، به مقام استاد تمام منصوب شد.[۱]
در سال ۱۹۹۴، کولمان-ویلسدورف و همسرش یک کرسی استادی به نام خود تأمین مالی کردند و دانشجویان پیشین آنها نیز در سال ۲۰۰۱ ساختمانی یادبود به نام آنان در محوطه دانشگاه ایجاد کردند.[۲]
کولمان-ویلسدورف در سال ۲۰۰۵ بازنشسته شد و پس از یک بیماری کوتاه در ۲۵ مارس ۲۰۱۰ در شارلوتزویل، ویرجینیا درگذشت.[۳][۴] مقالات و نوشته‌های او در کتابخانه مجموعه‌های ویژه آلبرت و شرلی اسمال در دانشگاه ویرجینیا نگهداری می‌شوند.[۵]
پژوهش
کولمان-ویلسدورف بیش از ۲۵۰ مقاله منتشر کرد و به عنوان مشاور با شماری از شرکت‌ها همکاری داشت.[۲] پژوهش‌های او عمدتاً در زمینه‌های متالورژی و علم مواد بود و تخصص او در تریبوژولوژی بود؛ او به‌دلیل طراحی برس‌های الیاف فلزی الکتریکی مورد استفاده به عنوان کنتاکت‌های الکتریکی لغزشی شناخته می‌شد.[۲] او عضو انجمن فیزیک آمریکا و انجمن فلزات آمریکا بود.[۶]
افتخارات و جوایز
منابع
- 1 2 3 4 5 Elizabeth H. Oakes (2007). Encyclopedia of World Scientists. Infobase Publishing. p. 417. ISBN 978-1-4381-1882-6. Retrieved 7 April 2014.
- 1 2 3 4 5 6 7 Tiffany K. Wayne (2011). American Women of Science Since 1900: Essays A-H. Vol.1. ABC-CLIO. pp. 590–591. ISBN 978-1-59884-158-9. Retrieved 7 April 2014.
- ↑ Pipkin, Josie (30 March 2010). "Pioneering Professor Doris Kuhlmann-Wilsdorf Dies; Service Thursday". UVA Today. Archived from the original on 25 February 2014. Retrieved 8 April 2014.
- ↑ "Barrier-breaking professor Doris Wilsdorf dies at 88". The Daily Progress. 29 March 2010. Archived from the original on 8 March 2023. Retrieved 8 April 2014.
- ↑ "Doris Kuhlmann-Wilsdorf Papers". University of Virginia Library. Retrieved 2025-10-09.
- ↑ "Doris Kuhlmann-Wilsdorf". Contributions of 20th Century Women to Physics. University of California. 1997. Archived from the original on 26 September 2004. Retrieved 8 April 2014.
- ↑ "Deutsche Gesellschaft für Materialkunde e.V. : Heyn-Denkmünze". www.dgm.de. Archived from the original on 2019-09-06. Retrieved 2019-02-07.
- دریافتکنندگان جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن