دولت یهود (کتاب)
 عنوان صفحه Der Judenstaat. ۱۸۹۶ | |
| نویسنده(ها) | تئودور هرتزل |
|---|---|
| عنوان اصلی | Der Judenstaat |
| کشور | اتریش-مجارستان |
| زبان | آلمانی |
| انتشار | ۱۴ فوریه ۱۸۹۶ |
متن اصلی | Der Judenstaat در آلمانی ویکی‌نبشته |
| ترجمه | دولت یهود در ویکی‌نبشته |
Der Judenstaat (به آلمانی، ت.ت. 'The Jew State' یا 'The Jews' State'، معمولاً به‌عنوان The Jewish State شناخته می‌شود)[۱][۲] جزوه‌ای است که توسط تئودور هرتزل نوشته شده و در فوریه ۱۸۹۶ در لایپزیگ و وین توسط انتشارات M. Breitenstein منتشر شد. عنوان فرعی آن «پیشنهاد یک راه حل مدرن برای مسئله یهود» است و در ابتدا «خطاب به روچیلدها» نامیده می‌شد که به سلسله بانکداران خانواده روچیلد اشاره دارد، زیرا هرتزل قصد داشت آن را به عنوان سخنرانی برای خانواده روچیلد ایراد کند. ادموند جیمز دو روتشیلد طرح هرتزل را رد کرد، زیرا احساس می‌کرد که یهودیان در دیاسپورا را تهدید می‌کند. او همچنین فکر می‌کرد که این طرح شهرک‌های خودش در فلسطین را به خطر می‌اندازد.
این کتاب یکی از مهم‌ترین متون صهیونیسم مدرن محسوب می‌شود. همان‌طور که در این کتاب بیان شده است، هرتزل تأسیس یک دولت مستقل یهودی در آینده را در طول سده بیستم پیش‌بینی کرده بود. او استدلال می‌کرد که بهترین راه برای جلوگیری از یهودستیزی در اروپا، ایجاد این دولت مستقل یهودی است. این کتاب یهودیان را تشویق می‌کرد تا در فلسطین، سرزمین تاریخی یهودیان، زمین بخرند، اگرچه احتمال تشکیل یک دولت یهودی در آرژانتین نیز در نظر گرفته شده است، زیرا در ماده ۲۵ قانون اساسی آن کشور آمده است: از مهاجرت اروپایی‌ها استقبال خواهد شد.
هرتزل اصطلاح «صهیونیسم» را که توسط ناتان بیرنباوم ابداع شده بود، رواج داد.[۳] جنبش ملی‌گرایی در سال ۱۹۴۸ با ایجاد کشور اسرائیل به اوج خود رسید، اما صهیونیسم همچنان با حمایت سیاسی از اسرائیل مرتبط است.
خلاصه
این کتاب استدلال می‌کند که پس از سده‌ها محدودیت‌های مختلف، خصومت‌ها و قتل‌عام‌های مکرر، یهودیان اروپا به زندگی در گتوها تنزل یافته بودند. طبقه مرفه مجبور به مقابله با اوباش خشمگین بود و بنابراین ناراحتی زیادی را تجربه می‌کرد؛ طبقه پایین در ناامیدی زندگی می‌کرد. متخصصان طبقه متوسط مورد بی‌اعتمادی قرار گرفتند و جمله «از یهودیان خرید نکنید» اضطراب زیادی را در بین یهودیان ایجاد کرد. منطقی بود که فرض کنیم یهودیان در آرامش نخواهند بود. نه تغییر در احساسات غیریهودیان و نه جنبشی برای ادغام در محیط اطراف اروپا، امید زیادی به یهودیان نداد:
«مسئله یهود هر جا که یهودیان به تعداد قابل توجهی زندگی می‌کنند، همچنان پابرجاست. هر جا که وجود نداشته باشد، با مهاجران یهودی همراه می‌شود. ما به‌طور طبیعی به مکان‌هایی کشیده می‌شویم که مورد آزار و اذیت قرار نمی‌گیریم و حضور ما در آنجا باعث آزار و اذیت می‌شود. این موضوع در همه جا، حتی در کشورهای بسیار متمدن—به عنوان مثال، فرانسه—تا زمانی که مسئله یهود در سطح سیاسی حل نشود، وجود دارد و ناگزیر چنین خواهد بود.»
کتاب نتیجه می‌گیرد:
بنابراین من معتقدم که نسلی شگفت‌انگیز از یهودیان به وجود خواهند آمد. مکابیان دوباره خیزش خواهند کرد.
بگذارید یک بار دیگر سخنان آغازین خود را تکرار کنم: یهودیانی که آرزوی داشتن یک کشور را دارند، آن را خواهند داشت.
ما سرانجام همچون مردانی آزاد در خاک خود زندگی خواهیم کرد و در خانه‌های خود با آرامش خواهیم مرد.
جهان با آزادی ما آزاد، با ثروت ما غنی و با عظمت ما بزرگ خواهد شد.
و هر آنچه که ما در آنجا برای رفاه خودمان تلاش کنیم، به‌طور قدرتمند و سودمندی به نفع بشریت واکنش نشان خواهد داد.[۴]
هرتزل دو منطقه احتمالی برای اسکان پیشنهاد داد – آرژانتین و فلسطین – اما در Der Judenstaat به رسمیت شناخته شد اینکه استعمار در هر دو کشور دشوار خواهد بود: «در هر دو کشور، آزمایش‌های مهمی در استعمار انجام شده است، هرچند بر اساس اصل اشتباه نفوذ تدریجی یهودیان. نفوذ محکوم به پایان بدی است. این نفوذ تا لحظه اجتناب‌ناپذیری ادامه می‌یابد که جمعیت بومی خود را در معرض خطر احساس کند و دولت را مجبور به جلوگیری از هجوم بیشتر یهودیان کند. در نتیجه، مهاجرت بیهوده است، مگر اینکه ما حق حاکمیتی برای ادامه چنین مهاجرتی داشته باشیم.»
به همین دلیل، هرتزل، هم در Der Judenstaat و در فعالیت سیاسی خود به نمایندگی از صهیونیسم، تلاش‌های خود را بر تأمین مجوز قانونی رسمی از، به گفته خودش، «اربابان فعلی سرزمین، و قرار دادن خود تحت الحمایه قدرت‌های اروپایی، در صورت اثبات دوستی آنها با این طرح» متمرکز کرد. تلاش‌ها برای مذاکره با مقامات عثمانی شکست خورد، اما با فروپاشی امپراتوری عثمانی در پایان جنگ جهانی اول و متعاقباً ایجاد فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا، صهیونیست‌ها به موفقیت دست یافتند: بریتانیا اعلامیه بالفور را صادر کرد که از ایجاد یک سرزمین یهودی در فلسطین حمایت می‌کرد.
نتیجه
همان‌طور که مایکل استاین اشاره کرد، هرتزل به درستی پیش‌بینی کرد که در واقع چه اتفاقی در آینده خواهد افتاد: هجوم یهودیان به فلسطین تحت قیمومیت در دهه ۱۹۳۰ باعث شد جمعیت بومی عرب احساس خطر کنند و منجر به شورش اعراب در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ شد – که دولت بریتانیا را مجبور کرد در کتاب سفید ۱۹۳۹ توقف هجوم بیشتر یهودیان را اعلام کند.
ابزاری که هرتزل در نظر داشت «شرکت یهودی» بود - «تا حدودی بر اساس الگوهای یک شرکت بزرگ خرید زمین. می‌توان آن را یک شرکت دارای مجوز یهودی نامید» - یعنی، پیروی از شرکت‌های دارای مجوز متعددی که از سده شانزدهم نقش عمده‌ای در گسترش بیرونی قدرت‌های مختلف اروپایی داشتند. شرکت یهودی مورد نظر هرتزل، هم مسئول اموال همه یهودیان در کشورهای فعلی‌شان و هم مسئول زمین‌ها و املاک در دولت یهودی آینده خواهد بود؛ این شرکت، اموال قبلی را واگذار کرده و به هر یهودی املاک معادل آن را در سرزمین جدید ارائه می‌دهد. هرتزل به وضوح تصریح کرد که «شرکت یهودی به عنوان یک شرکت سهامی تابع صلاحیت قضایی انگلیس، مطابق با قوانین انگلیس و تحت حمایت انگلیس تأسیس خواهد شد» - سیتی لندن در آن زمان به عنوان پایتخت مالی جهان شناخته می‌شد.
هرتزل تخمین زد که برای وظایف پیش‌بینی‌شده برای این شرکت، سرمایه آن باید حدود هزار میلیون مارک (حدود ۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ پوند یا ۲۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار) باشد. در واقع، جنبش صهیونیستی – چه در زمان هرتزل و چه پس از آن – نمی‌توانست به چنین ارقامی نزدیک شود. چند سال بعد، تحت نظارت هرتزل، «صندوق استعماری یهود» ایجاد شد – که در واقع در لندن مستقر بود و تحت قانون بریتانیا ثبت شده بود، اما با سرمایه ناچیز ۲۵۰٬۰۰۰ پوند، حدود نیم درصد از شرکت یهودی پیش‌بینی‌شده. با این حال، «صندوق استعماری» و شرکت وابسته به آن، شرکت آنگلو-فلسطین، نقش کلیدی در اجرای واقعی پروژه صهیونیستی داشتند و در نهایت به بانک لومی، یکی از بانک‌های اصلی اسرائیل، تبدیل شدند.
منابع
- ↑ Overberg, Henk (2012) [1997]. The Jews' State – A Critical English Translation (1 ed.). Plymouth, UK: Rowman & Littlefield. pp. 3–4. ISBN 978-0-7657-5973-3.
The very title of the work, Der Judenstaat, requires comment. Judenstaat is a compound noun consisting of two nouns, Jude and Staat. The first of the constituent nouns of this compound could either be singular or plural, so that the literal rendition of Der Judenstaat in English is either The Jew State or The Jews' State.
- ↑ Hazony, Yoram. "Did Herzl Want A "Jewish" State?: Azure". Ideas for the Jewish Nation. Retrieved 8 October 2024.
- ↑
{{cite book}}: Empty citation (help) - ↑ دولت یهود، نوشته تئودور هرتزل، (شرکت کوریر، ۲۷ آوریل ۲۰۱۲)، صفحهٔ ۱۵۷
برای مطالعه بیشتر
- Garrett, Leah (21 September 2012). "A Knight at the Opera: Heine, Wagner, Herzl, Peretz and the Legacy of Der Tannhäuser". Purdue University Press. Retrieved 8 October 2024.
پیوند به بیرون
