دونالد کنفیلد

دونالد کنفیلد
نام هنگام تولددونالد یوجین کنفیلد
زادهٔ۱۴ نوامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۸ سال)
تحصیلات
دانشگاه میامی (کارشناسی)[۱]

دانشگاه ییل (دکتری)

شناخته‌شده
برای		اقیانوس کنفیلد
همسرماریان پریپ اولسن[۱]
جوایزعضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده (۲۰۰۷)، شوالیه نشان دنبرو (۲۰۲۱)
پیشینه علمی
شاخه(ها)
زیست‌زمین‌شناسی[۲]

اقیانوس‌شناسی زیست‌ژئوشیمی

محل کار
مرکز پژوهشی ایمز[۱]

دانشگاه آرهوس[۳] دانشگاه میشیگان[۳] مؤسسه ماکس پلانک برای میکروبیولوژی دریایی[۳] مؤسسه فناوری جورجیا[۳] دانشگاه جنوب دانمارک

پایان‌نامهاحیای سولفات و دیاژنز آهن در رسوبات دریایی بی‌هوازی (1988)
استاد راهنمارابرت برنر[۴]
وبگاه

دونالد یوجین کنفیلد (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۷)[۱][۵] ژئوشیمی‌دان آمریکایی و استاد بوم‌شناسی در دانشگاه جنوب دانمارک است که به‌خاطر پژوهش‌هایش دربارهٔ تکامل جو و اقیانوس‌های زمین شناخته می‌شود.[۳][۶][۷][۸][۹][۱۰] اقیانوس کنفیلد، اقیانوسی گوگردیدی و دارای اکسیژن محدود است که در میانهٔ پروتروزوییک وجود داشته و نام خود را از او گرفته است.[۱۱]

تحصیلات

کنفیلد در دانشگاه میامی و دانشگاه ییل تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۸، برای پژوهش دربارهٔ دیاژنز در رسوبات دریایی، زیر نظر رابرت برنر، مدرک دکتری دریافت کرد.[۱][۴][۱۲][۱۳][۱۴]

حرفه و پژوهش

کنفیلد از اوت ۲۰۰۶ مدیر مرکز نوردیک تکامل زمین (NordCEE) بوده و در دانشگاه جنوب دانمارک فعالیت می‌کند. پژوهش‌های او زیست‌زمین‌شناسی شیمی اقیانوس را بررسی می‌کنند.[۵][۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] او پیش از سمت فعلی‌اش در مرکز پژوهشی ایمز مشغول به کار بوده است.[۱] او پیش از تصدی سمت کنونی خود، در مرکز تحقیقات ایمز ، دانشگاه آرهوس، دانشگاه میشیگان، موسسه میکروبیولوژی دریایی ماکس پلانک در آلمان و «موسسه فناوری جورجیا» فعالیت داشته است. وی نویسنده بیش از ۳۵۰ مقاله علمی است و آثارش نزدیک به ۵۵ هزار بار مورد استناد قرار گرفته‌اند. او همچنین نویسنده کتاب «اکسیژن: تاریخی چهار میلیارد ساله» (۲۰۱۴) است که توسط انتشارات دانشگاه پرینستون منتشر شده است.

جوایز و افتخارات

کنفیلد در سال ۲۰۰۷ به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد.[۱] او در سال ۲۰۱۰ مدال ولادیمیر ایوانوویچ ورنادسکی اتحادیه علوم زمین اروپا را دریافت کرد.[۲۰][۲۱]

در سال ۲۰۲۱، ملکه مارگرت دوم او را به مقام شوالیهٔ نشان دنبرو منصوب کرد.[۲۲]

کنفیلد عضو انجمن سلطنتی لندن، آکادمی سلطنتی علوم و ادبیات دانمارک، آکادمی سلطنتی علوم سوئد، اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا، انجمن میکروبیولوژی، انجمن ژئوشیمی و انجمن آمریکایی پیشبرد علوم (AAAS) است.

کنفیلد رئیس مؤسسه مطالعات پیشرفته دانمارک (DIAS) است. او در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان پژوهشگر ویلِوم (Villum Investigator) انتخاب شد.

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Downey, P. (2011). "Profile of Donald E. Canfield". Proceedings of the National Academy of Sciences. 108 (8): 3105–3107. Bibcode:2011PNAS..108.3105D. doi:10.1073/pnas.1101311108. PMC 3044362. PMID 21321217.
  2. ↑ "فهرست اعضای آکادمی ملی علوم: دونالد ای. کنفیلد". 2007. Archived from the original on 2015-03-02.
  3. 1 2 3 4 5 "رزومهٔ دونالد یوجین کنفیلد". Retrieved 24 May 2020.
  4. 1 2 Canfield, Donald (2015). "Robert A. Berner (1935–2015) Geochemist who quantified the carbon cycle". Nature. 518 (7540): 484. doi:10.1038/518484a. PMID 25719659.
  5. 1 2 دونالد کنفیلد's publications indexed by the اسکوپوس bibliographic database, a service provided by الزویر. (نیازمند آبونمان)
  6. ↑ Canfield, Donald (2014). Oxygen: a four billion year history. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-14502-0.
  7. ↑ Fischer, W. W. (2014). "Breathing Life into Oxygen". Science. 343 (6173): 840. Bibcode:2014Sci...343..840F. doi:10.1126/science.1248669. S2CID 51599638.
  8. ↑ Falkowski, P.; Scholes, R. J.; Boyle, E.; Canadell, J.; Canfield, D.; Elser, J.; Gruber, N.; Hibbard, K.; Högberg, P.; Linder, S.; MacKenzie, F. T.; Moore III, B.; Pedersen, T.; Rosenthal, Y.; Seitzinger, S.; Smetacek, V.; Steffen, W. (2000). "The Global Carbon Cycle: A Test of Our Knowledge of Earth as a System". Science. 290 (5490): 291–296. Bibcode:2000Sci...290..291F. doi:10.1126/science.290.5490.291. PMID 11030643.
  9. ↑ Canfield, D. E.; Raiswell, R.; Westrich, J. T.; Reaves, C. M.; Berner, R. A. (1986). "The use of chromium reduction in the analysis of reduced inorganic sulfur in sediments and shales". Chemical Geology. 54 (1–2): 149–155. Bibcode:1986ChGeo..54..149C. doi:10.1016/0009-2541(86)90078-1.
  10. ↑ Canfield, D. E. (1989). "Reactive iron in marine sediments". Geochimica et Cosmochimica Acta. 53 (3): 619–32. Bibcode:1989GeCoA..53..619C. doi:10.1016/0016-7037(89)90005-7. PMID 11539783.
  11. ↑ Canfield, D. E. (1998). "A new model for Proterozoic ocean chemistry". Letters to Nature. Nature. 396 (6710): 450–453. Bibcode:1998Natur.396..450C. doi:10.1038/24839. S2CID 4414140.
  12. ↑ Canfield, Donald Eugene (1988). Sulfate reduction and the diagenesis of iron in anoxic marine sediments (PhD thesis). Yale University. OCLC 40356769.
  13. ↑ Canfield, D. E. (1999). "The evolution of the sulfur cycle". American Journal of Science. 299 (7–9): 697–723. Bibcode:1999AmJS..299..697C. doi:10.2475/ajs.299.7-9.697.
  14. ↑ Canfield, D. E.; Teske, A. (1996). "Late Proterozoic rise in atmospheric oxygen concentration inferred from phylogenetic and sulphur-isotope studies". Nature. 382 (6587): 127–32. Bibcode:1996Natur.382..127C. doi:10.1038/382127a0. PMID 11536736. S2CID 4360682.
  15. ↑ Stolper, D. A.; Revsbech, N. P.; Canfield, D. E. (2010). "Aerobic growth at nanomolar oxygen concentrations". Proceedings of the National Academy of Sciences. 107 (44): 18755–60. doi:10.1073/pnas.1013435107. PMC 2973883. PMID 20974919.
  16. ↑ Canfield, D. E. (1989). "Sulfate reduction and oxic respiration in marine sediments: Implications for organic carbon preservation in euxinic environments". Deep-Sea Research Part A: Oceanographic Research Papers. 36 (1): 121–38. Bibcode:1989DSRA...36..121C. doi:10.1016/0198-0149(89)90022-8. PMID 11542177.
  17. ↑ Canfield, D. E.; Poulton, S. W.; Narbonne, G. M. (2007). "Late-Neoproterozoic deep-ocean oxygenation and the rise of animal life". Science. 315 (5808): 92–5. Bibcode:2007Sci...315...92C. doi:10.1126/science.1135013. PMID 17158290. S2CID 24761414.
  18. ↑ Canfield, D. E. (2004). "The evolution of the Earth surface sulfur reservoir". American Journal of Science. 304 (10): 839–861. Bibcode:2004AmJS..304..839C. doi:10.2475/ajs.304.10.839.
  19. ↑ Canfield, D. E.; Habicht, K. S.; Thamdrup, B. (2000). "The Archean sulfur cycle and the early history of atmospheric oxygen". Science. 288 (5466): 658–61. Bibcode:2000Sci...288..658C. doi:10.1126/science.288.5466.658. PMID 10784446.
  20. ↑ "Vladimir Ivanovich Vernadsky Medal 2010". Archived from the original on 2011-10-05.
  21. ↑ University of Southern Denmark (2005-10-06). "The travelling scientist". Archived from the original on 2007-09-11. Retrieved 2007-06-30.
  22. ↑ "DIAS Chairs appointed Knight of The Order of Dannebrog". Retrieved 11 July 2022.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.