دو گلادیاتور
| دو گلادیاتور | |
|---|---|
| کارگردان | ماریو کائیانو |
| تهیهکننده | آرماندو موراندی |
| نویسنده | |
| بازیگران | |
| موسیقی | کارلو فرانچی |
| فیلمبردار | پییر لودویکو پاوونی |
| توزیعکننده | واریتی دیستریبوشن |
تاریخهای انتشار |
|
مدت زمان | ۹۸ دقیقه |
| کشور | ایتالیا |
| زبان | ایتالیایی |
دو گلادیاتور (به ایتالیایی: I due gladiatori) که با نام بجنگ یا بمیر نیز شناخته میشود، فیلمی در ژانر شمشیر و صندل محصول سال ۱۹۶۴ ایتالیا به کارگردانی ماریو کائیانو و با بازی ریچارد هریسون است.[۱][۲]
در این داستان، امپراتور روم مارکوس آئورلیوس دارای فرزندان دوقلو میشود. تصمیم گرفته میشود که یکی از پسران وارث او باشد، در حالی که دیگری برای جلوگیری از بحران جانشینی کشته شود. اما سناتوری که مامور این کار شده از روی شفقت نوزاد را به خانوادهای میسپارد. سالها بعد، کومودوس جانشین پدرش میشود و سناتور میکوشد برادر دوقلوی او، لوسیوس کراسوس، را جایگزین وی کند.
داستان
با مرگ امپراتور مارکوس آئورلیوس، پسرش کومودوس — فردی مغرور و بیرحم که به مبارزات آماتوری گلادیاتوری علاقه دارد — بر تخت مینشیند. رم به زودی از زیادهرویهای کومودوس به ستوه میآید. معشوقهاش، مارکیا، تلاش میکند او را اصلاح کند اما کومودوس او را طرد کرده و توجهش را به زنی اشرافزاده به نام گنس آیمیلیا معطوف میسازد.
در همین حال، لوسیوس کراسوس (برادر دوقلوی پنهانشدهٔ کومودوس) به سربازی شایسته تبدیل شده است. سناتور تارونتیوس او را تشویق میکند تا علیه برادر ستمگرش قیام کند. کومودوس از این توطئه آگاه شده و دستور نابودی لوسیوس را میدهد. لوسیوس و همرزمانش وارد رم میشوند تا شورش برپا کنند و از دست گارد پریوتوری بگریزند. در نهایت، لوسیوس در یک مبارزهٔ گلادیاتوری کومودوس را شکست داده و میکشد. سنا او را امپراتور جدید مینامد، اما لوسیوس به نفع سناتور دانا، پرتیناکس، از قدرت کنارهگیری میکند.
بازیگران
- ریچارد هریسون در نقش لوسیوس کراسوس
- مویرا اورفی در نقش مارکیا
- میمو پالمارا در نقش کومودوس
- آلبرتو فارنزه در نقش لتوس
- پییرو لولی در نقش کلئاندر
- میرکو الیس در نقش پرتیناکس
- انتسو فییرمونته در نقش تارونتیوس
- جولیانو جما در نقش سرباز رومی
پانویس
پیوند به بیرون
- فیلمهای ۱۹۶۰ (میلادی)
- فیلمها به زبان ایتالیایی
- فیلمهای ۱۹۶۴ (میلادی)
- فیلمهای واقعشده در امپراتوری روم
- نمودهای فرهنگی مارکوس آئورلیوس