دیوار شیروانی
دیوار شیروانی ( در بعضی از ترجمه ها سنتوری نیز گفته می شود)، بخش عموماً مثلثی شکل دیوار بین لبه‌های
شیب‌های متقاطع سقف است. شکل شیروانی و نحوه جزئیات آن به سیستم سازه‌ای مورد استفاده بستگی دارد که منعکس کننده آب و هوا، در دسترس بودن مصالح و ملاحظات زیبایی‌شناختی است. اصطلاح دیوار شیروانی یا انتهای شیروانی معمولاً به کل دیوار، شامل شیروانی و دیوار زیر آن اشاره دارد. برخی از انواع سقف ها، شیروانی ندارند (به عنوان مثال سقف‌های شیبدار ندارند). و جان‌پناه را بشکل مثلثی یا از مجموعه‌ای از منحنی‌ها می سازند .[۱]
انتهای شیروانی ساختمان‌های جدیدتر اغلب به همان شیوه فرم کلاسیک سنتوری رفتار می‌شوند. اما برخلاف سازه‌های کلاسیک انتهای شیروانی بسیاری از ساختمان‌ها در واقع سازه‌های دیوار باربر هستند.
در سبک شیروانی و همچنین در طراحی سازه‌های پارچه‌ای (چادر) با سقف‌های شیبدار با درجه شیب متغیر، بسته به میزان بارش برف مورد انتظار، استفاده می‌شود.
سقف‌های شیروانی تیز از ویژگی‌های سبک‌های معماری گوتیک و کلاسیک یونان هستند. [۲]
شکل مخالف یا معکوس سقف شیروانی، سقف V یا پروانه‌ای است.
منابع
- معماری
- عناصر معماری
- سقفها
- انواع دیوار