ذخیره‌گاه طبیعی دریایی حوضچه هملین

ذخیره‌گاه طبیعی دریایی حوضچه هملین
استروماتولیت‌های مدرن در حوضچه هملین، خلیج کوسه، استرالیای غربی
مکاناسترالیای غربی
نزدیک‌ترین شهردنهام
مختصات۲۶°۲۶′۲۸″ جنوبی ۱۱۴°۲۰′۵۸″ شرقی / ۲۶٫۴۴۱۱۱°جنوبی ۱۱۴٫۳۴۹۴۴°شرقی / -26.44111; 114.34944
مساحت۱٬۲۷۰ کیلومتر مربع (۴۹۰ مایل مربع)[۱]
ارگان حاکماداره پارک‌ها و حیات وحش استرالیای غربی
وبگاهوبگاه رسمی
استروماتولیت‌های حوضچه هملین
مسیر پیاده‌روی چوبی اطراف حوضچه هملین
استروماتولیت‌های حوضچه هملین در هنگام جزر
نمای نزدیک از استروماتولیت‌های حوضچه هملین

ذخیره‌گاه طبیعی دریایی حوضچه هملین یک ذخیره‌گاه طبیعی دریایی حفاظت‌شده است که در خلیج کوسهٔ ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو، در منطقهٔ گاسکوین در استرالیای غربی واقع شده است. این ذخیره‌گاه طبیعی ۱۲۷٬۰۰۰-هکتار (۳۱۰٬۰۰۰-جریب-فرنگی)[۱] دارای متنوع‌ترین و غنی‌ترین نمونه‌های استروماتولیت‌های دریایی زنده در جهان است که یادمان‌هایی از حیات روی زمین در بیش از ۳٬۵۰۰ میلیون سال پیش از امروز هستند.[۲]

موقعیت و دسترسی

حوضچه هملین بخش اصلی آب‌های شرقی خلیج کوسه است که توسط شبه‌جزیره پرون از ناحیهٔ غربی جدا می‌شود. یک پیکرهٔ آبی کوچک‌تر درست در مجاورت مرز شمالی آن با جزیره فوره قرار دارد - خلیج لاریدون که نقطه اتصال آن‌ها با پوینت پتیت مشخص می‌شود. در لبهٔ شمالی ناحیهٔ حوضچه هملین، بانک علف دریایی وورامل قرار دارد.[۳] این ذخیره‌گاه دریایی در مجاورت ذخیره‌گاه ایستگاه هملین و ایستگاه تاریخی تلگراف حوضچه هملین، حدود ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) غرب رستوران بین‌راهی اورلندر در بزرگراه ساحلی شمال غربی واقع شده است. دسترسی از طریق جادهٔ حوضچه هملین و سپس از میان محوطهٔ ایستگاه تلگراف حوضچه هملین امکان‌پذیر است. بازدید رایگان است.

ذخیره‌گاه دریایی

حوضچه هملین به نام ژاک فلیکس امانوئل هملین (۱۷۶۸–۱۸۳۹)، افسر نیروی دریایی فرانسه و ناخدای کشتی نچرالیست نام‌گذاری شده است.[۴] نام فرانسوی آن هاور هملین است.

این ذخیره‌گاه دریایی ۱٬۲۷۰ کیلومتر مربع (۴۹۰ مایل مربع) را پوشش می‌دهد. این مکان یکی از معدود نقاطی در جهان است که می‌توان استروماتولیت‌های دریایی زنده را در آن یافت.[۵] دیگر مکان‌های دارای استروماتولیت شامل یک سایت زیرآبی (با عمق ۶ متر (۲۰ فوت)) در کارائیب، خلیج فارس، و در دریاچه نمک بزرگ یوتا است. حوضچه هملین شامل متنوع‌ترین طیف استروماتولیت‌ها و تنوع میکروبی در جهان است.[۶][۷]

استروماتولیت‌های حوضچه هملین در سال ۱۹۵۶ توسط نقشه‌بردارانی که برای یک شرکت اکتشاف نفت کار می‌کردند، کشف شدند و نخستین نمونه‌های زنده از ساختارهای ساخته‌شده توسط سیانوباکتری‌ها بودند.[۸] سیانوباکتری‌های ساکن حوضچه هملین، نوادگان مستقیم قدیمی‌ترین شکل حیات فتوسنتزی روی زمین هستند.[۹] این استروماتولیت‌ها شبیه به سنگواره‌های استروماتولیت با قدمت ۳٬۵۰۰ میلیون سال هستند که در بسیاری از نقاط جهان یافت می‌شوند. استروماتولیت‌ها نمونه‌ای از قدیمی‌ترین شواهد حیات روی زمین هستند. آن‌ها در اطراف سواحل، عمدتاً در حوالی ۲۶°۲۳′ جنوبی ۱۱۴°۰۹′ شرقی / ۲۶٫۳۸۳°جنوبی ۱۱۴٫۱۵۰°شرقی / -26.383; 114.150 یافت می‌شوند.

حوضچه هملین فوق‌شور است (تقریباً دو برابر شوری آب دریای معمولی)، که محیطی ایده‌آل برای رشد استروماتولیت‌ها فراهم می‌کند و مانع از رشد دیگر جانداران دریایی می‌شود که به‌طور معمول از این باکتری‌ها تغذیه می‌کنند. سیانوباکتری‌ها در جوامعی روی بستر دریا با تراکم ۳ میلیارد فرد در هر متر مربع زندگی می‌کنند. آن‌ها ساده‌ترین شکل‌های حیات هستند که از فتوسنتز برای تأمین غذا و اکسیژن استفاده می‌کنند. آن‌ها میلیاردها سال پیش از ظهور گیاهان، بیشتر اکسیژن جوّ اولیه زمین را تأمین کردند. ذرات بسیار ریز جامد، یعنی ماسه، صدف خرد شده و غیره، توسط باکتری‌های چسبناک به دام می‌افتند و با کربنات کلسیم تولیدشده توسط باکتری‌ها سیمانی می‌شوند و بدین ترتیب ساختارهای استروماتولیت را می‌سازند. برخی از ساختارها ستون‌هایی تا ارتفاع ۱٫۵ متر (۵ فوت) هستند و رشد آن‌ها هزاران سال طول کشیده است. در ناحیه ماربل بار در استرالیای غربی سنگواره‌های استروماتولیت با ارتفاع تقریبی ۵۰ متر (۱۶۰ فوت) و قطر ۳۰ متر (۹۸ فوت) وجود دارد. تخمین زده می‌شود که سن این‌ها بیش از سه میلیارد سال باشد. رشد معمولی حدود ۰٫۵ میلیمتر (۰٫۰۲۰ اینچ) در سال است.

سه نوع اصلی استروماتولیت وجود دارد: نوع ستونی زیر-جزرومدی (همیشه زیر آب) و نوع سندانی یا قارچی شکل میان-جزرومدی (که در هنگام جزر در معرض هوا و خورشید قرار می‌گیرند) که در بیشتر تصاویر به تصویر کشیده شده‌اند. تشک‌های جلبکی در ناحیهٔ میان-جزرومدی شکل می‌گیرند و به صورت پهنه‌های گلی سیاه مسطح ظاهر می‌شوند، اما در واقع استروماتولیت زنده هستند.

در حوضچه هملین یک مسیر پیاده‌روی چوبی تفسیری برای گردشگران وجود دارد تا بتوانند به میان استخرها رفته و ساختارهای استروماتولیت را بررسی کنند. این تنها منطقهٔ دسترسی برای عموم مردم به دلیل ماهیت شکنندهٔ محیط در حوضچه هملین است.[۱۰]

جزایر هاچینسون و پلیکان در داخل این ذخیره‌گاه طبیعی قرار دارند.

ایستگاه تلگراف

ایستگاه تلگراف حوضچه هملین

در ایستگاه تاریخی تلگراف حوضچه هملین که در سال ۱۸۸۴ ساخته شد و اداره پست تاریخی که نخستین بار در سال ۱۸۸۶ بنا گردید و اکنون اداره پست محلی/باجه تلفن عمومی است. موزه‌ای اطلاعاتی در مورد رشد استروماتولیت‌ها را نشان می‌دهد و شامل تنها استروماتولیت‌های زنده در اسارت (در یک آکواریوم) در جهان است. این موزه همچنین ساخت و بهره‌برداری از ایستگاه تاریخی تلگراف را از دهه ۱۸۸۰ پوشش می‌دهد.[۱۱]

منابع

  1. 1 2 "Hamelin Pool & The Stromatolites". The Barracks. Ancient Enterprises Ptv Ltd. Archived from the original on 4 March 2014. Retrieved 30 August 2014.
  2. ↑ "Hamelin Pool Marine Nature Reserve". WA Department of Parks and Wildlife. Government of Western Australia. Retrieved 30 August 2014.
  3. ↑ "Shark Bay Marine Park and Hamelin Pool Marine Nature Reserve: recreation guide" (PDF). WA Department of Environment and Conservation; and WA Department of Fisheries (PDF). Government of Western Australia. November 2010. Archived from the original (PDF) on 3 September 2014. Retrieved 30 August 2014.
  4. ↑ "Discovering Australia". Western Australia Museum. Retrieved November 23, 2025.
  5. ↑ Logan, Brian W. (1971). Conservation of Hamelin Pool: a marine- basin environment with unique algal stromatolites, in Shark Bay, Western Australia. Baltimore, Md: Brian W. Logan.
  6. ↑ Burne, Robert V.; Bauld, John; Hunt, Geoffrey (1990). The Geobiology of Hamelin Pool: research reports of the BAAS Becking Geobiological Laboratory's Shark Bay Project. Canberra, Australia. {{cite book}}: از |work= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده)
  7. ↑ Papineau, Dominic; Walker, Jeffrey J.; Mojzsis, Stephen J.; Pace, Norman R. (2005). "Composition and Structure of Microbial Communities from Stromatolites of Hamelin Pool in Shark Bay, Western Australia". Applied and Environmental Microbiology. 71 (8). American Society for Microbiology: 4822–4832. Bibcode:2005ApEnM..71.4822P. doi:10.1128/AEM.71.8.4822-4832.2005. PMC 1183352. PMID 16085880.
  8. ↑ McNamara, Ken; Berry, P. F. (1995). Stromatolites at Shark Bay. Perth, WA: Western Australian Museum.
  9. ↑ Goh, Falicia Qi Yun (2007). Osmoadaptation mechanisms of cyanobacteria and archaea from the stromatolites of hamelin pool, Western Australia. University of New South Wales. {{cite book}}: از |work= صرف‌نظر شد (کمک)
  10. ↑ Playford, Phillip (1993). Tourist access to stromatolites and shell deposits at Hamelin Pool: report for the Department of Conservation and Land Management. Perth, WA: Government of Western Australia. {{cite book}}: از |work= صرف‌نظر شد (کمک)
  11. ↑ Moynihan, J. F.; Telecom Australia (1994). The Hamelin Pool Telegraph Station. Telecom Australia.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • (1994) Shark Bay marine reserves draft management plan: Shark Bay Marine Park, Hamelin Pool Marine Nature Reserve Department of Conservation and Land Management for the National Parks and Conservation Authority. Perth, W.A: CALM for the National Parks and Nature Conservation Authority. "Shark Bay marine reserves draft management plan ۱۹۹۴"—Cover.
  • Thomson, Carolyn (1997) Discovering Shark Bay Marine Park and Monkey Mia Como, W.A. Department of Conservation and Land Management. شابک ‎۰−۷۳۰۹−۶۸۵۴−۵
  • Western Australia & Bancroft, K & Davidson, J (2002). In Field survey of marine ecological communities in Shark Bay Marine Park and Hamelin Pool Marine Nature Reserve (18–2۹ مارس ۲۰۰۲): Marine Management Support, Shark Bay. Dept. of Conservation & Land Management, Marine Conservation Branch, Fremantle, W.A

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ذخیره‌گاه طبیعی دریایی حوضچه هملین موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.