ذخیره نیروی زمینی بریتانیا

ذخیره نیروی زمینی بریتانیا
فعال	۱۹۰۸–تاکنون
وفاداری	بریتانیا
رسته	ارتش بریتانیا
نقش	نیروهای داوطلب ذخیره
وبگاه	Army Reserve
فرماندهان
رئیس ستاد کل بریتانیا	ژنرال رولند واکر
فرمانده	سرلشکر مارک لنکستر
نشان
پرچم جنگ
نشان شناسایی

ذخیره نیروی زمینی بریتانیا (انگلیسی: Army Reserve) نیروی ذخیره داوطلب فعال نیروی زمینی بریتانیا است. این نیرو جدا از نیروی ذخیره عادی است که اعضای آن پرسنل عادی هستند که مسئولیت قانونی خدمت را برعهده دارند. نیروی ذخیره ارتش که از نیروی سرزمینی (۱۹۰۸ تا ۱۹۲۱) منشعب شده است، از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۶۷ و دوباره از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۴ با نام ارتش سرزمینی و از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹ با نام ذخیره داوطلب سرزمینی و ارتشی شناخته می‌شد.

این نیرو در سال ۱۹۰۸ توسط وزیر جنگ، ریچارد هالدین، ایجاد شد، زمانی که قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره ۱۹۰۷، نیروی داوطلب که قبلاً توسط غیرنظامیان اداره می‌شد را با نیروی سواره‌نظام یئومانری (در همان زمان شبه‌نظامیان به ذخیره ویژه تغییر نام دادند) ترکیب کرد.

هالدین یک «نیروی سرزمینی» داوطلب را برنامه‌ریزی کرد تا خط دومی برای شش لشکر نیروی اعزامی که او به عنوان محور ارتش منظم ایجاد می‌کرد، فراهم کند. قرار بود نیروی سرزمینی از ۱۴ لشکر پیاده‌نظام و چهارده تیپ سواره‌نظام، همراه با تمام سلاح‌ها و خدمات پشتیبانی مورد نیاز برای جنگ در خارج از کشور، از جمله توپخانه سلطنتی، سپاه مهندسین سلطنتی، کمیساریا و پشتیبانی پزشکی، تشکیل شود. قرار بود نیروی ذخیره ویژه جدید، به عنوان یک نیروی ذخیره گسترش یافته برای ارتش منظم، انبارهای شبه‌نظامیان را در اختیار بگیرد. هالدین تحت فشارهای سیاسی متعدد، در آخرین لحظه هدف عمومی نیروی سرزمینی را در قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره خود به دفاع داخلی تغییر داد، اما ساختار برنامه‌ریزی شده را تغییر نداد. در طول جنگ جهانی اول، تا پایان آوریل ۱۹۱۵، شش لشکر کامل سرزمینی به نبرد اعزام شده بودند.

بین دو جنگ، ارتش سرزمینی (همانطور که اکنون نامیده می‌شد) دوباره تأسیس شد تا تنها وسیله گسترش در جنگ‌های آینده باشد، اما کوچکتر از قبل و دارای منابع ضعیفی بود. با این حال، ۸ لشکر نیروی سرزمینی قبل از سقوط فرانسه مستقر بودند. پس از جنگ جهانی دوم، نیروی سرزمینی با ده لشکر بازسازی شد، اما سپس به طور متوالی کاهش یافت تا اینکه بازسازی در سال ۱۹۷۰ آغاز شد و تعداد آنها به نزدیک به ۷۳۰۰۰ نفر رسید. سپس با وجود نقش عمده در جنگ عراق و جنگ افغانستان، دوباره کاهش یافت و به حدود ۱۴۰۰۰ نفر رسید. از سال ۲۰۱۱ این روند معکوس شد و هدف جدیدی برای ۳۰۰۰۰ نیروی انسانی آموزش دیده تعیین شد که با تأمین منابع برای آموزش، تجهیزات و تأکید بر نقش‌های واحدها و زیرمجموعه‌های تشکیل شده، احیا شد.

در طول دوره‌های جنگ تمام‌عیار، نیروی ذخیره ارتش با حق ویژه سلطنتی در خدمت منظم تحت یک قانون نظامی برای مدت زمان خصومت‌ها یا تا زمان تصمیم‌گیری در مورد غیرفعال‌سازی گنجانده می‌شود. برای مثال، پس از جنگ جهانی دوم، ارتش سرزمینی، آنطور که در آن زمان شناخته می‌شد، تا سال ۱۹۴۷ منحل نشد. نیروهای ذخیره ارتش معمولاً یک شغل یا حرفه غیرنظامی تمام‌وقت دارند که در برخی موارد مهارت‌ها و تخصص‌هایی را فراهم می‌کند که مستقیماً قابل انتقال به یک نقش نظامی تخصصی هستند، مانند کارمندان ان‌اچ‌اس که در واحدهای خدمات پزشکی ارتش ذخیره خدمت می‌کنند. تمام پرسنل ذخیره ارتش در صورت بسیج اجباری، مشاغل غیرنظامی خود را تا حد محدودی طبق قانون حفظ می‌کنند. با این حال، هیچ گونه حمایت قانونی در برابر تبعیض در استخدام برای عضویت در ذخیره ارتش در روند عادی وقایع (یعنی زمانی که بسیج نمی‌شوند) وجود ندارد.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Army Reserve (United Kingdom)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ اوت ۲۰۲۵.