رابرت بایرون

رابرت بایرون
بایرون و دزموند پارسونز در چین، پیش از ۱۹۳۷
بایرون و دزموند پارسونز در چین، پیش از ۱۹۳۷
زاده۲۶ فوریه ۱۹۰۵
ویمبلدون، میدلسکس
درگذشته۲۴ فوریه ۱۹۴۱ (۳۵ سال)
در نزدیکی Cape Wrath، اسکاتلند
پیشهنویسنده، مورخ، منتقد هنری
ملیتانگلیسی
دوره۱۹۲۸–۳۷
سبک(های) نوشتاریتاریخ، سفرنامه، ناداستان

رابرت بایرون (۲۶ فوریه ۱۹۰۵ – ۲۴ فوریه ۱۹۴۱) نویسنده سفرنامه‌نویس انگلیسی بود که بیشتر به خاطر سفرنامهٔ خود جاده اوکسیانا شناخته می‌شود. او همچنین منتقد هنری و مورخ بود.

زندگی‌نامه

رابرت بایرون در ۲۶ فوریه ۱۹۰۵ در ویمبلدون لندن به دنیا آمد. او تنها پسر از میان سه فرزند اریک بایرون، مهندس عمران، و همسرش مارگارت، دختر ویلیام رابینسون از ساوثال مانور در میدلسکس بود. او در ایتن و مرتون کالج آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۵ در رشته تاریخ مدرن فارغ‌التحصیل شد.[۱][۲] او در آکسفورد عضو Hypocrites' Club بود.[۳]

بایرون در سال ۱۹۲۵ با خودرو از اروپا به یونان سفر کرد همراه با آلفرد داگن و گاوین هندرسون.[۴] این سفر به نخستین کتاب او انجامید و کتاب دوم او دربارهٔ کوه آتوس توسط توماس بالستون برای انتشارات Duckworth سفارش داده شد.[۵] او بعدها به هند، اتحاد جماهیر شوروی و تبت سفر کرد.

آرامگاه خواجه ابونصر پارسا، عکس‌برداری شده توسط رابرت بایرون. این عکس در آرشیو Conway کتابخانه هنر و معماری کورتولد نگهداری می‌شود.

در ایران و افغانستان بود که بایرون موضوع مناسب سبک نوشتاری خود را یافت. او گزارش جاده اوکسیانا را در پکن، محل اقامت موقت خود، تکمیل کرد. نوآوری او در سفرنامه‌نویسی که او را از رقیبش پیتر فلمینگ متمایز می‌کرد، کنار گذاشتن روایت خطی سنتی بود.[۶]

در آثار بایرون، توجه به معماری نقش مهمی دارد. او از مدافعان جدی حفظ بناهای تاریخی و از بنیان‌گذاران Georgian Group بود. همچنین علاقه‌مند به فرهنگ یونان باستان بود و از پیشگامان احیای علاقه به تاریخ امپراتوری بیزانس در جهان انگلیسی‌زبان به‌شمار می‌رود. گفته شده است که او «یکی از نخستین و درخشان‌ترین فیلهلن‌های قرن بیستم» بود.[۷] عکس‌هایی از معماری ایران که توسط بایرون در سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۴ هنگام نگارش جاده اوکسیانا گرفته شده‌اند، در آرشیو Conway در مؤسسه هنر کورتولد در لندن نگهداری می‌شوند.[۸]

او در سال ۱۹۳۸ در آخرین رالی نورنبرگ همراه با یونیتی میتفورد، هوادار نازی‌ها، حضور داشت. بایرون از مخالفان سرسخت نازیسم بود. نانسی میتفورد زمانی امیدوار بود که او از او خواستگاری کند، اما بعدها از گرایش‌های همجنس‌گرایانه او شگفت‌زده شد.[۹] Paul Fussell در مقدمهٔ نسخه آکسفورد جاده اوکسیانا اشاره می‌کند که بایرون منتقد سرسخت هیتلر بود.[۱۰]

عشق بزرگ اما بی‌پاسخ او دزموند پارسونز بود، برادر کوچک‌تر ارل ششم رُس. آن‌ها در ۱۹۳۵ در پکن زندگی می‌کردند تا زمانی که پارسونز به بیماری هوچکین مبتلا شد و در سال ۱۹۳۷ در زوریخ در ۲۶ سالگی درگذشت.

مرگ، میراث و جایگاه

گذرنامه بریتانیایی رابرت بایرون (۱۹۲۳)

بایرون در سال ۱۹۴۱ در سن ۳۵ سالگی در جریان جنگ جهانی دوم، هنگامی که کشتی او در مسیر آفریقای غربی توسط اژدر غرق شد، جان باخت. او به مقصد مصر در حرکت بود و احتمالاً قصد داشت سفر خود را ادامه دهد.[۱۱] کشتی SS Jonathan Holt توسط زیردریایی آلمانی U-97 غرق شد. جسد او هرگز پیدا نشد.

اِولین وو در نامه‌ای از او یاد کرد و در ابتدا او را فردی باهوش دانست، اما بعدها او را «دیوانه‌ای خطرناک» توصیف کرد.[۱۲]

در سال ۲۰۱۲ کتاب Europe in the Looking Glass او در برنامه BBC Radio 4 به عنوان کتاب هفته پخش شد.

کتاب‌شناسی

  • Europe in the Looking-Glass (۱۹۲۶)
  • The Station (۱۹۲۸)
  • The Byzantine Achievement (۱۹۲۹)
  • Birth of Western Painting (۱۹۳۰)
  • An Essay on India (۱۹۳۱)
  • The Appreciation of Architecture (۱۹۳۲)
  • First Russia, Then Tibet (۱۹۳۳)
  • The Road to Oxiana (۱۹۳۷)
  • Imperial Pilgrimage (۱۹۳۷)
  • Letters Home (۱۹۹۱)

منابع

  1. ↑ Pottle, Mark. "Byron, Robert". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/32229. (Subscription or UK public library membership required.)
  2. ↑ Levens, R. G. C., ed. (1964). Merton College Register 1900-1964. Oxford: Basil Blackwell. p. 150.
  3. ↑ Williams, Emlyn (1965) [1961]. [(http://papyrocentricperformativity.wordpress.com/words-on-waughs-world/wafted-onto-the-antimacassars/) George: An Early Autobiography]. London, LND, GBN: New English Library (Four Square). p. 260. Retrieved 11 July 2015. {{cite book}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  4. ↑ Knox, James (2003). Robert Byron (in English). John Murray. p. 80. ISBN 978-0-7195-4841-3.
  5. ↑ Knox, James (2003). Robert Byron (in English). John Murray. p. 123. ISBN 978-0-7195-4841-3.
  6. ↑ Knox, James (2003). Robert Byron (in English). John Murray. p. 359. ISBN 978-0-7195-4841-3.
  7. ↑ Norwich, John Julius (1996) Byzantium – The Decline and Fall, p. 449, Penguin, شابک ‎۹۷۸−۰−۱۴−۰۱۱۴۴۹−۲
  8. ↑ Bilson, Tom (2020). ["The Courtauld's Witt and Conway Photographic Libraries: Two approaches to digitisation". Art) Libraries Journal. 45 (1): 35–42. {{cite journal}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  9. ↑ D. J. Taylor, Bright Young People, p. 210.
  10. ↑ Byron, Robert (1982). The Road To Oxiana. Oxford University Press.
  11. ↑ The Secret History of The SS Jonathan Holt- Brendan Keelan
  12. ↑ Waugh, Evelyn (1980). The Letters of Evelyn Waugh.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • Fussell, Paul (1982). Abroad: British Literary Traveling Between the Wars.
  • Knox, James (2003). Robert Byron: A Biography.
  • Hart, Vaughan (2027). ‘“In Search of Brick Towers”... ’

آرشیو ادبی

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.