رالف فاولر

رالف فاولر
زادهٔ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۸۹
رویدون، اسکس، انگلستان
درگذشت۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ (۵۵ سال)
ترامپینگتون، انگلستان
محل تحصیلدانشگاه کمبریج
شناخته‌شده
برای		فیزیک آماری
گسیل میدانی الکترون
جوایزانجمن سلطنتی[۱]
پیشینه علمی
شاخه(ها)فیزیک‌دان
محل کاردانشگاه کمبریج
راهنمایان دانشگاهیآرچی‌بالد هیل
دانشجویان دکتریگرت بیرکهوف
سوبرامانیان چاندراسخار
پل دیراک
هومی جی. بهابها
داگلاس راینر هارتری
جان لنارد-جونز
هریه مسی
ویلیام مک‌کری
نویل فرانسیس مات
برتا سویرلز

سر رالف هاوارد فاولر (به انگلیسی: Sir Ralph Howard Fowler؛ ۱۷ ژانویه ۱۸۸۹ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۴) فیزیک‌دان نظری بریتانیایی بود. او استاد فیزیک ریاضی در کالج ترینیتی، کمبریج بود و به عنوان چهره‌ای کلیدی در توسعه مکانیک آماری و کاربرد پیشگامانه آن در اخترفیزیک شناخته می‌شود. فاولر همچنین نقشی اساسی در آموزش نسل بعدی فیزیکدانان بریتانیایی ایفا کرد و استاد راهنمای سه برنده جایزه نوبل، از جمله پل دیراک و سوبرامانیان چاندراسکار بود.[۲]

او در جنگ جهانی اول و دوم به عنوان مشاور علمی فعالیت کرد و برای خدماتش لقب شوالیه دریافت کرد.

اوایل زندگی و تحصیلات

رالف هاوارد فاولر در ۱۷ ژانویه ۱۸۸۹ در رویستون، هرتفوردشر، انگلستان، به عنوان پسر ارشد هاوارد فاولر، قاضی صلح، و فرانسیس اوا به دنیا آمد. او تحصیلات اولیه خود را در کالج وینچستر، یک مدرسه شبانه‌روزی معتبر، به پایان رساند. فاولر با کسب بورسیه ورودی، وارد کالج ترینیتی، کمبریج شد تا در رشته ریاضیات تحصیل کند. او در امتحانات نهایی ریاضی به عنوان «رانگلر» فارغ‌التحصیل شد که نشان‌دهنده کسب بالاترین افتخارات بود.[۳] پس از فارغ‌التحصیلی، او تحقیقات خود را در زمینه ریاضیات محض و معادلات دیفرانسیل زیر نظر گادفری هارولد هاردی آغاز کرد، اما با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، فعالیت‌های آکادمیک او متوقف شد.[۴]

خدمت در جنگ جهانی اول

فاولر در طول جنگ به توپخانه سلطنتی نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا پیوست. او در نبرد گالیپولی خدمت کرد و در آنجا به شدت از ناحیه شانه مجروح شد. پس از بهبودی، جراحات مانع از بازگشت او به نبرد فعال شد. در عوض، او به بخش آزمایش‌های اچ‌ام‌اس اکسلنت در پورتسموث منتقل شد. در آنجا، او دانش ریاضی خود را برای حل مسائل آیرودینامیک و پدافند هوایی به کار گرفت و با آرچیبالد هیل، فیزیولوژیست و برنده آینده نوبل، همکاری کرد.[۵] تجربیات او در زمان جنگ، علاقه او را از ریاضیات محض به فیزیک ریاضی و مکانیک شاره‌ها تغییر داد. به دلیل خدمات ارزنده‌اش در جنگ، او در سال ۱۹۱۹ نشان امپراتوری بریتانیا (OBE) را دریافت کرد.[۶]

فعالیت‌های آکادمیک و پژوهش‌ها

کنفرانس سولوی ۱۹۲۷

فاولر در سال ۱۹۱۹ به کالج ترینیتی بازگشت و در سال ۱۹۲۰ به عنوان مدرس کالج در رشته ریاضیات منصوب شد. او به سرعت به چهره‌ای محوری در آزمایشگاه کاوندیش تبدیل شد و به عنوان پلی میان ارنست رادرفورد (رئیس آزمایشگاه و فیزیکدان تجربی) و نسل جدید فیزیکدانان نظری مانند پل دیراک عمل کرد.[۷]

مکانیک آماری و کوتوله‌های سفید

مهم‌ترین سهم علمی فاولر در سال ۱۹۲۶ رقم خورد. او اولین کسی بود که آمار فرمی-دیراک (که به تازگی توسط انریکو فرمی و پل دیراک توسعه یافته بود) را بر روی ماده در کوتوله سفید به کار برد. او نشان داد که در چگالی بسیار بالای این ستارگان، الکترونها یک «گاز تبهگن» تشکیل می‌دهند. فشار ناشی از این تبهگنی الکترونی (یک اثر کاملاً کوانتومی) برای مقابله با کشش گرانشی ستاره کافی است و پایداری آن را توضیح می‌دهد. این کار، اخترفیزیک را با مکانیک کوانتومی پیوند داد و درک مدرن از تکامل ستاره‌ای را پایه‌گذاری کرد.[۸] فاولر همچنین نقش مهمی در تدوین قانون صفرم ترمودینامیک ایفا کرد. اگرچه این مفهوم پیش از او نیز به‌طور ضمنی وجود داشت، اما فاولر در دهه ۱۹۳۰، آن را به عنوان یک اصل اساسی و مستقل که مفهوم دما را تعریف می‌کند، به وضوح صورت‌بندی کرد. کتاب درسی تأثیرگذار او با عنوان «مکانیک آماری» (۱۹۲۹) به یکی از متون استاندارد در این زمینه تبدیل شد.[۹]

میراث و شاگردان

شاید ماندگارترین میراث فاولر، نقش او به عنوان استاد راهنما در کمبریج باشد. او در دوران طلایی فیزیک در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، سرپرستی گروهی استثنایی از دانشجویان دکترا را بر عهده داشت. در مجموع، ۶۴ دانشجوی دکترا زیر نظر او فارغ‌التحصیل شدند که از این میان، پانزده نفر به عضویت انجمن سلطنتی درآمدند و سه نفر موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شدند:

در طول جنگ جهانی دوم، فاولر بار دیگر به خدمات دولتی فراخوانده شد. او به عنوان رابط علمی اصلی با کانادا و ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و نقش حیاتی در هماهنگی تلاش‌های تحقیقاتی متفقین، از جمله تبادل اطلاعات مربوط به پروژه منهتن و توسعه انرژی اتمی ایفا کرد. او به دلیل خدماتش در سال ۱۹۴۲ لقب شوالیه دریافت کرد.[۱۱]

زندگی شخصی

فاولر در سال ۱۹۲۱ با ایلین امیلی رادرفورد، تنها دختر استاد و همکارش، ارنست رادرفورد، ازدواج کرد. این ازدواج پیوندهای او را با جامعه فیزیک کمبریج و آزمایشگاه کاوندیش عمیق‌تر کرد. آن‌ها صاحب چهار فرزند شدند. فاولر یک بازیکن کریکت مشتاق بود و حتی مقاله‌ای علمی در مورد آیرودینامیک و حرکت توپ کریکت در هوا منتشر کرد.[۱۲] رالف هاوارد فاولر در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۴، در حالی که هنوز درگیر فعالیت‌های جنگی بود، در سن ۵۵ سالگی در کمبریج درگذشت.[۱۳]

منابع

  1. ↑ "Ralph Howard Fowler, 1889 - 1944". Obituary Notices of Fellows of the Royal Society. 5 (14): 60–78. 1945. doi:10.1098/rsbm.1945.0005. ISSN 1479-571X.
  2. ↑ O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. (August 2003). "Ralph Howard Fowler". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. Retrieved 26 October 2025.
  3. ↑ "Sir Ralph Howard Fowler". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. 24 July 2025. Retrieved 26 October 2025.
  4. ↑ O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. (August 2003). "Ralph Howard Fowler". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. Retrieved 26 October 2025.
  5. ↑ O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. (August 2003). "Ralph Howard Fowler". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. Retrieved 26 October 2025.
  6. ↑ "Sir Ralph Howard Fowler". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. 24 July 2025. Retrieved 26 October 2025.
  7. ↑ O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. (August 2003). "Ralph Howard Fowler". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. Retrieved 26 October 2025.
  8. ↑ "This Month in Physics History - September 1926: Fowler Applies Physics to White Dwarfs". APS News. American Physical Society (APS). September 2014. Retrieved 26 October 2025.
  9. ↑ Mehra, Jagdish (23 September 2004). "Ralph Howard Fowler". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. Retrieved 26 October 2025.
  10. ↑ O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. (August 2003). "Ralph Howard Fowler". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. Retrieved 26 October 2025.
  11. ↑ "Sir Ralph Howard Fowler". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. 24 July 2025. Retrieved 26 October 2025.
  12. ↑ O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. (August 2003). "Ralph Howard Fowler". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. Retrieved 26 October 2025.
  13. ↑ "Sir Ralph Howard Fowler". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. 24 July 2025. Retrieved 26 October 2025.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ralph H. Fowler». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۴.
  • «Ralph H. Fowler». دریافت‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ رالف فاولر موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.