راما یکم

راما یکم
پادشاه راما یکم
پادشاه سیام
سلطنت۶ آوریل ۱۷۸۲ – ۷ سپتامبر ۱۸۰۹
Coronation
  • 10 June 1782 (1st)
  • 17 June 1785 (2nd)
پیشینTaksin (as King of پادشاهی تونبوری)
جانشینPhutthaloetlanaphalai (Rama II)
Viceroy
  • Maha Sura Singhanat
  • Itsarasunthon (later Rama II)
Deputy ViceroyAnurak Devesh (1782–1806)
زادهThongduang (Thong Duang)
۲۰ مارس ۱۷۳۷
پرا ناکون سی آیوتایا
درگذشته۷ سپتامبر ۱۸۰۹ (۷۲ سال)
بانکوک
آرامگاه
Wat Pho, Bangkok
همسر(ان)
  • Amarindra (Nak)
  • and 43 concubines
فرزند(ان)21 sons and 21 daughters, including:
  • Phutthaloetlanaphalai (Rama II)
  • Maha Senanurak (Chui)
  • Sakdiphonlasep (Arunotai)
  • Paramanuchitchinorot
  • Kunthon Thipphayawadi
خاندانChakri dynasty
پدرThongdi (later Somdet Phra Pathom Borom Maha Chanok)
مادرDaoreung (Yok; later Phra Akkhara Chaya)
Sealامضاء راما یکم

راما یکم (ทองด้วง؛ یا (فوتایوتفا چولالوک) ۲۰ مارس ۱۷۳۷ – ۷ سپتامبر ۱۸۰۹) حاکم اهل تایلند بود. او پس از برکناری پادشاه تاکسین از تونبوری در سال ۱۷۸۲ بر تخت نشست. او همچنین به عنوان بنیان‌گذار پادشاهی راتاناکوسین (بانکوک کنونی) به عنوان پایتخت جدید پادشاهی متحد شناخته شد.

راما یکم، که نام واقعی‌اش تانگ دوانگ بود، در خانواده‌ای از تبار مرد مون، نوه کوسا پان به دنیا آمد. پدرش در دربار سلطنتی پادشاهی آیوتایا خدمت می‌کرد. Thongduang و برادر کوچکترش Boonma در جنگ‌ها علیه سلسلهٔ Konbaung برمه به پادشاه Taksin خدمت کردند و به او در اتحاد مجدد سیام کمک کردند. در این مدت او به عنوان قدرتمندترین رهبر نظامی سیام ظاهر شد. Thongduang اولین سامدت چائو فرایا بود؛ بالاترین رتبه‌ای که اشراف می‌توانستند به آن دست یابند، که برابر با سلطنت بود. در سال ۱۷۸۲ حکمرانی سیام را به دست گرفت و خود را به عنوان پادشاه برگزید. مشهورترین رویداد در دوران سلطنت او جنگ برمه-سیام (۱۷۸۵–۱۷۸۶) بود که آخرین حمله بزرگ برمه به سیام بود.

سلطنت راما یکم نشان دهندهٔ احیای فرهنگ و سازمان دولتی سیامی پس از فروپاشی پادشاهی سیامی در سال ۱۷۶۷ بود که پایتخت آن در آیوتایا قرار داشت. او یک فرقه بودایی تطهیر شده جدید را تأسیس کرد که بودیسم و سلطنت را متحد و به هم گره زد. راما اول لشکرکشی‌های نظامی تاکسین را در سرتاسر سرزمین اصلی جنوب شرقی آسیا که ماندالای آن در سال ۱۸۰۹ به ترتیب تا شمال و جنوب ایالت‌های شان و شبه جزیره مالایی شمالی و تا شرق تا محدوده آنامیت امتداد داشت، تثبیت و گسترش داد. سلطنت او همچنین آغاز یک «عصر طلایی فرهنگ» جدید بود، که در ردپای شکوفایی هنرها در اواخر دورهٔ آیوتایا ادامه یافت.[۱][۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Wyatt, David K. (2003). Thailand: A Short History (in English). Yale University Press. ISBN 978-0-300-08475-7.
  2. ↑ Baker, Chris; Phongpaichit, Pasuk (2017). A History of Ayutthaya (in English). Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-19076-4.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ راما یکم موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.