راهآهن چابهار–زاهدان
| راهآهن چابهار–زاهدان | |
|---|---|
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | در دست ساخت |
| موقعیت | ایران، استان سیستان و بلوچستان |
| پایانه | خلیج چابهار زاهدان |
| شمار ایستگاهها | ایستگاه راهآهن زاهدان ایستگاه راهآهن جیگولی ایستگاه راهآهن خاش ایستگاه راهآهن ایرانشهر ایستگاه راهآهن نیکشهر ایستگاه راهآهن چابهار |
| عملکرد | |
| گونه | مسافری باری |
| تاریخچه | |
| گشایش | ۱۹ آبان ۱۴۰۱ (فاز اول: زاهدان-خاش)[۱] |
| فنی | |
| طول خط | ۷۵۰ کیلومتر (۴۷۰ مایل) |
| سرعت | ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت (۷۵ مایل بر ساعت) |
راهآهن چابهار–زاهدان یک خط راهآهن در دست ساخت در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موقعیت
این خط ریلی برای اتصال بندر چابهار در ساحل اقیانوس هند به شبکه ریلی ایران از طریق زاهدان است و طبق برنامههای اولیه قرار بود از سال ۲۰۲۱ به بهرهبرداری برسد. بندر چابهار تنها بندر اقیانوسی ایران است که بدون نیاز به عبور از تنگه هرمز دسترسی مستقیم به اقیانوس هند دارد، بنابراین این خط راهآهن برای ایران دارای اهمیت نظامی استراتژیک است. این مسیر برای هند نیز امکان ترابرد باری برای دستیابی به اتصال آبی/زمینی به روسیه و آسیای مرکزی را با دور زدن پاکستان فراهم میسازد.
ایستگاهها
| ایستگاهها | تقاطعها |
|---|---|
| جیگولی | کرمان-زاهدان |
| پودیان | |
| باگو | |
| میراباد | |
| دهپابید | |
| تفتان | |
| کلچات | |
| خاش | |
| ایرانشهر |
|
| نیکشهر |
|
| چابهار |
پیشینه
احداث این خط ریلی بصورت رسمی از سال ۱۳۹۲ آغاز شد. نخستین ریلگذاری این مسیر در نوامبر ۲۰۲۰ انجام شد. راهاندازی کامل این برای سال ۲۰۲۴ برنامهریزی شده بود[۲] که در پایان این سال به بهرهبرداری نرسید.
جزئیات فنی
این خط به طول ۷۵۰ کیلومتر و در یک مسیر با عرض ریل استاندارد رایج در ایران ساخته خواهد شد.[۳] بیشینه شیب مسیر ۱۵ درصد و بیشینه شعاع منحنی ۱۰۰۰ متر خواهد بود. این خط برای حداکثر سرعت مجاز ۱۲۰ کیلومتر در ساعت برای قطارهای مسافربری و ۹۰ کیلومتر در ساعت برای قطارهای باری طراحی شده است. قرار است در سال نخست بهرهبرداری ۱٫۳ میلیون تن کالا حمل شود و تا ۲۰ سال آینده به ۳۵ میلیون تن افزایش یابد.[۴]
طرحهای توسعه
راهآهن چابهار–زاهدان قرار است بعداً از زاهدان در حدود ۸۰۰ کیلومتر بهسمت شمال تا مشهد و سرخس در مرز ترکمنستان گسترش یابد.[۵] این طرح یک اتصال شمال به جنوب در امتداد مرز شرقی ایران ایجاد میکند و به کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی کوتاهترین مسیر دسترسی را به یک بندر دریایی میدهد. همچنین قرار است شاخهای از این مسیر نیز برای تسهیل تجارت کالا در نزدیکی زرنج به افغانستان متصل شود.[۶]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «◄ راه آهن زاهدان - خاش افتتاح شد». ایسنا.
- ↑ "Zahedan-Chabahar railway to be completed by Mar. 2024". Tehran Times (به انگلیسی). 2022-03-04. Retrieved 2024-04-11.
- ↑ "Issue 95 C. Iran, (ii) New Line in the East, p. 16" (PDF). harakevetmagazine.com.
- ↑ Abbas Nazari: Port of Chabahar: South-East Gate of Iran's International Routes. In: OSJD Bulletin (2018), p. 6–9.
- ↑ "LOK Report - Iran: Strecke Chabahar - Zahedan geht Ende 2020 in Betrieb". www.lok-report.de (به آلمانی). Retrieved 2024-04-11.
- ↑ "Irans Hafensektor macht Fortschritte | owc.de". 2019-08-06. Archived from the original on 2019-08-06. Retrieved 2024-04-11.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Chabahar–Zahedan railway». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵.