راکابیلی

راکابیلی یا راکِبیلی (انگلیسی: Rockabilly) از قدیمی‌ترین سبک‌های موسیقی راک اند رول[الف] است که ریشه‌اش به اوایل دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده (به‌ویژه ایالت‌های جنوبی آمریکا) بازمی‌گردد.[۱] به‌لحاظ سبکی حاصل آمیزش سنت موسیقایی غرب آمریکا از جمله موسیقی کانتری[ب] با سبک ریتم و بلوز[پ] است در مسیری که نهایتاً به راک اند رولِ کلاسیک ختم می‌شود. برخی نیز این سبک را آمیزه‌ای از بلوگرس[ت] و راک اند رول دانسته‌اند. واژهٔ «راکابیلی» خود ترکیبی از واژه‌های راک (از راک اند رول) و هیلبیلی[ث](به معنای روستایی) است که این دومی نامی بود که به موسیقی کانتری در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی گفته می‌شد.[۲]

ویژگی‌های بارز سبک راکابیلی عبارتند از: ریتم‌های قوی، استفاده از تحریر در خوانندگی[ج]و به‌کارگیری افکت اکوی نواری[چ] در ساخت این موسیقی است.

بزرگانی همچون جانی کش، بیل هیلی، بادی هالی، الویس پریسلی، کارل پرکینز، باب لومن و جری لی لوئیس در شکل‌گیری و محبوبیت این سبک سهم عمده داشته‌اند.[۱]

پانویس

  1. ↑ Rock n Roll
  2. ↑ Country
  3. ↑ Rhythm and blues
  4. ↑ Bluegrass music
  5. ↑ Hillbilly
  6. ↑ Vocal Twang
  7. ↑ Tape echo

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 Craig Morrison (November 21, 2013). "rockabilly (music) - Encyclopædia Britannica". Britannica.com. Retrieved May 22, 2014.
  2. ↑ "Fundamentals of Rockabilly". Guitar.com. Archived from the original on July 6, 2014. Retrieved May 22, 2014.

پیوند به بیرون