رحیم شب‌خیز

رحیم شب‌خیز
زاده۱۳۲۵
رشت، ایران
اعضاخانهٔ موسیقی ایران
اعضای پیشینسازمان رادیو تلویزیون ملی ایران
استودیو بل
استودیو صبا
دانشگاهمدرسهٔ عالی تلویزیون و سینما (دانشکدهٔ صدا و سیما)

رحیم شب‌خیز (زادهٔ ۱۳۲۵ در رشت) صدابردار موسیقی اهل ایران است.

زندگی

رحیم شب‌خیز در سال ۱۳۲۵ در رشت متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۸ به مدرسهٔ عالی تلویزیون و سینما (دانشگاه صدا و سیما) راه یافت و در رشتهٔ صدابرداری به تحصیل مشغول شد. او در سال ۱۳۵۱ تحصیلات خود را به پایان رساند و از همان زمان با استودیوهای ضبط موسیقی نظیر «استودیو بل» همکاری خود را آغاز نمود[۱] و «استودیو صبا» را راه‌اندازی کرد.[۲] وی بیش از ۲۳ سال به عنوان صدابردارِ ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران و برنامه‌های مختلف، با سازمان صدا و سیما همکاری نمود.[۱] حمید شب‌خیز، مجری و مدیر شبکهٔ تلویزیون ایران (ITN) و فرید شب‌خیز، آهنگساز و تهیه‌کننده، برادران او هستند.[۳] او از اعضای[۴] هیئت مؤسس کانون صدابرداران خانهٔ موسیقی ایران است.[۲]

در اردیبهشت ۱۳۹۳ مراسم نکوداشت رحیم شب‌خیز به همراه ۲ صدابردار پیشکسوت دیگر در خانهٔ موسیقی ایران برگزار شد.[۵][۶]

آثار

رحیم شب‌خیز ضبط موسیقی فیلم و آلبوم‌های موسیقی بسیاری را انجام داده‌است که از آن میان می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

پانویس

  1. 1 2 3 4 5 6 7 نصیری‌فر، حبیب‌الله (۱۳۸۳). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران جلد دوم. تهران: نگاه. صص. صفحه ۴۴۹. شابک ۹۶۴-۶۱۷۴-۱۳-۲.
  2. 1 2 «مؤسسان کانون صدابرداران خانه موسیقی مشخص شدند». خبرگزاری مهر. ۴ دی ۱۳۸۴.
  3. ↑ «همه چیز درمورد حمید شب‌خیز». ایرانیان انگلستان. ۸ آذر ۱۳۸۵.
  4. ↑ «وجود ۳۰۰ استودیوی صدابرداری غیرحرفه‌ای در ایران». همشهری آنلاین. ۱ تیر ۱۳۸۷.
  5. ↑ «نکوداشت سه تن از صدابرداران در خانه موسیقی». خبرگزاری مهر. ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳.
  6. ↑ «مراسم نکوداشت سه پیش‌کشوت صدابرداری برگزار شد». تحریر نو. ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۳.
  7. 1 2 «استودیو رحیم شب خیز». سوره سینما.
  8. ↑ «تا رهایی». TVi. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۹.
  9. ↑ «موسیقی پاپ بی‌هویت شده‌است». موسیقی پارس. ۲۰ بهمن ۱۳۹۵.
  10. 1 2 «رحیم شب‌خیز». Discogs.
  11. ↑ سیامک رحمانی. «آنتی حاشیه». روزنامه کارگزاران/ویستا.
  12. ↑ «زیر آسمون شهر». موسیقی ما.
  13. ↑ «دو رنگی». موسیقی ما.

منابع