رد کار کردن

دو ولگرد که از قطار پیاده شده‌اند، در امتداد ریل راه‌آهن قدم می‌زنند. یکی از آنها یک دستمال حمل می‌کند.

رد کردن کار (به انگلیسی: Refusal of work) رفتاری است که در آن فرد از اشتغال منظم خودداری می‌کند.[۱] با یا بدون برنامه سیاسی یا فلسفی، این امر توسط خرده‌فرهنگ‌ها و افراد مختلف انجام شده است. کسانی که مفهوم کار را نقد می‌کنند، اغلب به آن می‌پردازند و پیشینهٔ طولانی دارد. مواضع سیاسی رادیکال آشکارا از امتناع از کار حمایت کرده‌اند. از درون مارکسیسم، این امر توسط پل لافارگ و کارگرگرایان / اتونومیست‌های ایتالیایی (مانند آنتونیو نگری، ماریو ترونتی)،[۱] چپ افراطی فرانسوی (مانند Échanges et Mouvement) و در درون آنارشیسم (به‌ویژه باب بلک و گرایش آنارشی پسا-چپ)[۲] پشتیبانی شده است.

منابع

  1. 1 2 "Refusal of work means quite simply: I don't want to go to work because I prefer to sleep. But this laziness is the source of intelligence, of technology, of progress. Autonomy is the self-regulation of the social body in its independence and in its interaction with the disciplinary norm.""What is the Meaning of Autonomy Today?" by Bifo بایگانی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine
  2. ↑ "Inspiracy presents Bob Black". inspiracy.com. Archived from the original on 2020-01-17. Retrieved 2010-01-10.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.