رستوران ماکسیم

ماکسیم

ماکسیم (Maxim's, تلفظ در فرانسوی: [maksim‿s]) رستورانی در پاریس، فرانسه است. این رستوران در منطقه ۸، خیابان رویال، پلاک ۳ قرار دارد. ماکسیم به خاطر دکوراسیون داخلی خود به سبک هنر نو شناخته شده است. در میانه سدهٔ بیستم، رستوران ماکسیم به عنوان مشهورترین رستوران جهان شناخته می‌شد.

تاریخچه

آغاز کار

بار ماکسیم، اثر پیر-ویکتور گالارد
منویی مربوط به سال ۱۸۹۹، چاپ شده روی دستمال

رستوران ماکسیم در ۱۸۹۳ توسط ماکسیم گیلارد، پیشخدمت پیشین، به عنوان یک بیسترو در خیابان رویال، پلاک ۳ پاریس تأسیس شد.[۱] آن مکان پیشتر یک بستنی‌فروشی بود.[۲] در ۱۸۹۹، دکوراسیونی کنونی آن به پیشواز نمایشگاه پاریس ۱۹۰۰ رفت؛ سقف‌ها با شیشه‌های رنگی و دیوارها با نقاشی‌های دیواری از فرشتگان طراحی شدند.

در ۱۹۳۲ پس از گذشت مدتی کسادی کار،[۳] اکتاو وودابل، صاحب رستوران نوئل پیترز، رستوران ماکسیم را خریداری کرد. او از همان آغاز، به انتخاب مشتریان خود دست زد. وودابل، مشتریان دائمی، ترجیحاً مشهور یا ثروتمند را به دیگران ترجیح می‌داد. دوره جدیدی از پذیرایی، تحت نظر خانواده او آغاز شد که بیش از نیم سده دوام آورد. مهمانان مشهور دههٔ ۱۹۳۰ ماکسیم، شامل ادوارد هشتم، ژوزفین بیکر و ژان کوکتو (دوست نزدیک و همسایه وودابل‌ها) بودند.

جنگ جهانی دوم و میانه سده بیستم

در جریان اشغال پاریس توسط آلمانی‌ها، اتو هورچر به عنوان مدیر رستوران منصوب شد. ماکسیم همچنان به فعالیت خود ادامه داد.[۴] رستوران ماکسیم، محبوب‌ترین رستوران پاریس برای فرماندهان عالی‌رتبه آلمانی و فرانسویان همدست با آلمان بود. هرمان گورینگ، اتو آبتز و ارنست یونگر در زمان حضور در پاریس، به ماکسیم می‌آمدند. به دلیل حمایت مقامات، ماکسیم در طول اشغال از حمایت‌ برخوردار بود؛ کارمندان آن تبعید نشدند و از محدودیت‌های غذایی معاف بود. پس از آزادسازی پاریس، ماکسیم توسط نیروهای مقاومت فرانسه بسته شد ولی در سپتامبر ۱۹۴۶، بازگشایی شد.

پس از پایان جنگ، خانواده وودابل رستوران را بازسازی کردند و شروع به گسترش آن در جهان کردند. رستوران‌هایی در استانبول، شیکاگو، توکیو و مکزیکوسیتی با نام ماکسیم اما به مدیریت‌ افراد گوناگون باز شدند.[۵] در ۱۹۴۹، رستوران پیکاک گریل در هیوستون افتتاح شد و سپس با طراحی بر اساس ماکسیم پاریس، به ماکسیم تغییر نام داد.[۶] در اواخر دهه ۱۹۵۰، شرکت هواپیمایی پن ام در طول پروازهای خود غذاهای ماکسیم پاریس را سرو می‌کرد، از جمله غذای اصلی معروف گوشت گاو، زیرا هواپیماهای بوئینگ‌ ۳۷۷ استراتوکروز «فرهای مخصوص به خود را داشتند و معمولاً یک فیله گوشت گاو در هواپیما پخته و جلوی شما برش داده می‌شد.»[۷]

در دهه ۱۹۵۰ ماکسیم بین افراد مشهور جهان بسیار محبوب بود، از جمله مهمانانی مانند آریستوتلیس اوناسیس، ماریا کالاس،[۸] دوک ویندزور و همسرش والیس سیمپسون ، پورفیریو روبیروسا، ماکس افولس و باربارا هاتن .

در جریان بازسازی رستوران در اواخر دهه ۱۹۵۰، کارگران ماکسیم گنجینه‌ای از سکه‌ها و جواهرات گمشده را کشف کردند که از جیب ثروتمندان بیرون افتاده و بین بالشتک‌ مبل‌های رستوران افتاده بود.[۸]

در۱۹۵۶، شهرت این رستوران منجر به نامگذاری رستورانی در هنگ کنگ، با نام بلوار ماکسیم، شد. این رستوران به سرعت به موفقیت دست یافت و سرانجام به شرکت پذیرایی ماکسیم، بزرگترین شرکت پذیرایی در هنگ کنگ از نظر درآمد و سهم بازار و یکی از بزرگترین‌ها در کل شرق آسیا تبدیل شد.

در دههٔ ۱۹۶۰، رستوران ماکسیم در فرودگاه اورلی پاریس گشوده شد.[۹]

بریژیت باردو یک بار با ورود پابرهنه به ماکسیم رسوایی به بار آورد.[۱۰] ژان پل گوتیه به یاد می‌آورد که پیر کاردن به دلیل قوانین پوشش از ورود به رستوران ماکسیم پاریس منع شد که آن هم "رسوایی بزرگی" بوجود آورد،[۱۱] چون او به جای پیراهن رسمی و پاپیون، بافت یقه‌اسکی پوشیده بود.[۱۲] دیگر مهمانان این دوره زمانی شامل سیلوی وارتان، جان تراولتا ، ژن مورو، باربارا استرایسند و کیری ت کانه‌وا بودند.[۸]

توسعه بین‌المللی و شرکت‌ کاردن

در اوایل دهه ۱۹۷۰، فرودگاه شارل دوگل پاریس افتتاح و در پی آن شرکت بین‌المللی ایر مکسیم برای مدیریت تمام رستوران‌های آن فرودگاه گشوده شد. این شرکت همچنین مدیریت دو رستوران فرودگاهی در لیون و مارسی٬ پذیرایی در قطارها و فروشگاه‌های بزرگ فرانسه و نیز مدیریت دو هتل در فرانسه را آغاز کرد.[۱۳]

در ۱۹۷۱، به دلیل تهیه خوراک و شراب برای جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران، ماکسیم برای مدتی کوتاه بسته شد.[۱۴]در آن مهمانی که پذیرایی‌اش با ماکسیم بود، ۶۰۰ مهمان عالی‌رتبه، بیش از پنج‌ونیم ساعت در طولانی‌ترین و مجلل‌ترین ضیافت رسمی تاریخ مدرن که در نسخه‌های متوالی کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت شده است، پذیرایی شدند.

در ۱۹۷۸ شرکت‌ کاردن اجازه استفاده از نام خود به مالکان ماکسیم، لوئی و مگی وودابل، دادند.[۱۵] برند ماکسیم به طیف وسیعی از کالاها و خدمات گسترش یافت .[۱۶] در ۱۹۸۱، بوتیک‌های ماکسیم حدود ۹۰۰ قلم کالا را که توسط کاردن ساخته شده‌ بود، به فروش می‌رساندند، اما همه آنها تحت برند ماکسیم، از جمله یک خط تولید لباس شب مردانه، فروخته می‌شدند. سایر اقلام شامل رومیزی، ظروف چینی، ظروف شیشه‌ای، مبلمان و گل، در حدود ۲۰۰ بوتیک در فرانسه عرضه می‌شدند.

در ۱۹۸۱، شرکت بین‌المللی ایر ماکسیم سالانه بیش از ۵۰ میلیون دلار درآمد داشت که بیشتر آن از محل هزینه‌های صدور مجوز نامگذاری بود.[۱۷] وقتی شایعه شد که کتاب راهنمای میشلن، که سال‌ها به ماکسیم سه ستاره داده بود، در حال بررسی کاهش تعداد ستاره‌ها به دو ستاره است، وودابل می‌گوید که ما «درخواست یک نماد ویژه کردیم زیرا ما رستورانی مانند دیگران نبودیم. با امتناع میشلن، من درخواست کردم که ما را از فهرستشان کنار بگذارند». به گفته «نیویورک تایمز»، این اختلاف بر محبوبیت رستوران تأثیری نگذاشت، زیرا رزرو هنوز یک روز قبل لازم بود و «چینش بر اساس مرتبه مهمان» کماکان توسط مدیر رستوران انجام می‌شد.

نمایی از ماکسیم در سال ۲۰۱۲

در۱۹۸۱، دولت فرانسه، فضای داخلی رستوران ماکسیم به سبک آرت نوو را میراث تاریخی اعلام کرد.[۱۸] در همان سال، خانواده وودابل که از شایعات افتادن رستوران به دست خارجی‌ها ناراحت بودند، پیشنهاد فروش رستوران ماکسیم را به طراح مد، پیر کاردن، دادند.[۸] شرکت کاردن در ماه مه ۱۹۸۱ آن را با قیمتی نامعلوم، که گفته می‌شود بیش از ۲۰ میلیون دلار آمریکا بوده، خریداری کرد.[۱۹] دکوراسیون و فضای رستوران به همان شکل باقی بماند. با مدیریت کاردن، یک موزه در سه طبقه از ساختمان ماکسیم و نیز یک کاباره گشوده شد.

از سرآشپزهایی که در رستوران ماکسیم کار می‌کردند یکیولفگانگ پاک جوان بودند.

در ۱۹۸۵ شعبه‌ای در نیویورک، پس از دو سال کار آماده‌سازی، گشوده شد. این رستوران در سال اول خود ضرر داد،[۲۰] و پس از هفت سال بسته شد.[۲۱] همان سال، شعبه‌‌های بروکسل و ریودوژانیرو هم به دلیل مسائل فنی بسته شدند. هتل ماکسیم در پالم اسپرینگز که در فوریه ۱۹۸۶ افتتاح شد نیز با اختلاف با مالک بنا مواجه شد.[۲۰]

پیر کاردن در سال ۲۰۲۰ درگذشت.[۲۲] تا ۲۰۲۳، رستوران ماکسیم عمدتاً فقط برای رویدادهای خصوصی باز بود. در مارس ۲۰۲۳، لوران دو گورکف، مدیرعامل انجمن پاریس، اعلام کرد که شرکت او برای احیای رستوران انتخاب شده است و یک بار کوکتل و تراس در طبقات بالایی رستوران ایجاد خواهد شد.[۲۳] رزرو روزانه در نوامبر ۲۰۲۳ از سر گرفته شد.[۲۴]

منابع

  1. ↑ "The Maxim's Restaurant". www.maxims-shop.com.
  2. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  3. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  4. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  5. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  6. ↑ Magazine, Houston History. "Maxim's Introduces Fine Dining to Houston | Houston History Magazine" (به انگلیسی). Archived from the original on 9 June 2021. Retrieved 2023-02-09.
  7. ↑ Marples, Megan (22 December 2020). "Pan Am Boeing 377: The luxury airplane with beds in overhead compartments". CNN (به انگلیسی). Archived from the original on 27 March 2021. Retrieved 2022-07-24.
  8. 1 2 3 4 "The Maxim's Restaurant". www.maxims-shop.com. Archived from the original on 9 June 2021. Retrieved 2023-02-09.
  9. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  10. ↑ "The Maxim's Restaurant". www.maxims-shop.com. Archived from the original on 9 June 2021. Retrieved 2023-02-09.
  11. ↑ Sayej, Nadja. "Who Is Pierre Cardin? A New Documentary Wants To Know". Forbes (به انگلیسی). Archived from the original on 28 July 2021. Retrieved 2023-02-09.
  12. ↑ "At 98, Pierre Cardin Holds the Secret to What's Next in Fashion". ELLE (به انگلیسی). 2020-09-02. Archived from the original on 9 June 2021. Retrieved 2023-02-09.
  13. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  14. ↑ Van Kemenade, Willem (November 2009). "Iran's relations with China and the West" (PDF). Clingendael. Archived from the original (PDF) on 11 October 2021. Retrieved 9 August 2013.
  15. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  16. ↑ "Maxim's decline leaves Cardin with food for thought". The Independent (به انگلیسی). 1997-11-25. Archived from the original on 9 June 2021. Retrieved 2022-07-24.
  17. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  18. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  19. ↑ Prial, Frank J. (1981-05-06). "Maxim's, The Paris Restaurant, Is Sold To Cardin Enterprises". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2 June 2022.
  20. 1 2 Meyers, William (2020-12-29). "From the Archives, 1987: Maxim's – icon of La Belle Epoque". The Sydney Morning Herald. Archived from the original on 9 June 2021. Retrieved 2023-02-09.
  21. ↑ Whitaker, Jan (May 3, 2012). "Maxim's three of NYC". Restaurant-ing through history. Retrieved February 3, 2024.
  22. ↑ "Pierre Cardin, designer who transformed fashion in 1960s, dies at 98". Washington Post. ISSN 0190-8286. Archived from the original on 27 January 2021. Retrieved 2022-07-24.
  23. ↑ Visseyrias, Mathilde (29 March 2023). "Paris Society veut faire revivre Maxim's comme à la Belle époque". Le Figaro (به فرانسوی).
  24. ↑ Tattoli, Chantel (January 24, 2024). "Can a Forgotten Hot Spot Reclaim Its Cool?". The New York Times.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.