برادر رهبر و راهنمای انقلاب
| برادر رهبر و راهنمای انقلاب جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی | |
|---|---|
| الأخ القائد ومرشد الثورة الجماهرية العربية الليبية الشعبية الإشتراكية العظمى | |
.svg.png) | |
| لقب | عالی‌جناب |
| گونه | رئیس کشور (دفاکتو) |
| اقامت‌گاه | باب‌العزیزیه، طرابلس |
| سند انتصاب | اعلامیه ایجاد اقتدار مردم |
| بنیادگذاری | ۲ مارس ۱۹۷۹ |
| برافتاده | ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ (کشته‌شدن معمر قذافی) |
برادر رهبر و راهنمای انقلاب بزرگ سوسیالیستی خلق لیبی (عربی: الأخ القائد ومرشد الثورة الجماهریة العربیة اللیبیة الشعبیة الإشتراکیة العظمی) عنوانی بود که معمر قذافی، رهبر سابق لیبی، به خود اختصاص داده بود و ادعا می‌کرد که صرفاً یک چهره نمادین در ساختار رسمی حکومت این کشور است.[۱][۲] با این حال، منتقدان مدت‌ها او را به عنوان یک دیکتاتور توصیف می‌کردند،[۳] با اشاره به موقعیت او به عنوان دفتر سیاسی سابق، علی‌رغم انکار دولت لیبی مبنی برداشتن هرگونه قدرت توسط او.[۱][۲]
نظام سیاسی لیبی در زمان قذافی
جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی به‌طور رسمی بر اساس ایدئولوژی سیاسی مندرج در کتاب سبز اداره می‌شد. ایدئولوژی مبتنی بر ایده دموکراسی مستقیم و تصمیم‌گیری مستقیم همه شهروندان در مورد همه مسائل سیاسی بود. در سراسر کشور کنگره‌های مردمی اساسی برگزار می‌شد که دارندگان اصلی حاکمیت به‌شمار می‌رفتند. این شامل ترکیب شهروندان بالغ آن اعم از مرد و زن بود. از نهادهای مدیریتی و اجرایی آنها، کنگره‌ها و کمیته‌های مردمی شهرداری و سپس کنگره عمومی خلق (ارگان قانون‌گذاری) و کمیته عمومی خلق (هیئت اجرایی) تشکیل شد.
قذافی نمایندگی پارلمانی مردم یا نمایندگان منتخب را رد کرد، زیرا کنگره عمومی خلق به عنوان یک نهاد هماهنگ‌کننده تلقی می‌شد که همه کنگره‌ها و کمیته‌های مردمی را گرد هم می‌آورد، نه اعضای منتخبی که به نمایندگی از مردم تصمیم می‌گرفتند. همه قوانین توسط کنگره‌های مردمی پایه تصویب شد و سپس در نهایت توسط کنگره عمومی خلق به تصویب رسید.
پیشنهادهای جانشینی
یکی از برنامه‌های قذافی واگذاری رهبری کشور به پسرش سیف‌الاسلام و پیامدهای احتمالی این طرح بود. دوم خط سیاسی اتخاذ شده توسط دومی و نقش‌های داخلی و خارجی است که او ایفا کرده است. سیف‌الاسلام در مقابل «محافظه‌کاران» که گارد قدیمی رژیم، به‌ویژه کمیته‌های انقلاب، نمایندگی می‌کردند، به‌عنوان رهبر جنبش اصلاحات معرفی شد.[۴]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 Wynne-Jones, Jonathan (19 March 2011). "Libyan minister claims Gaddafi is powerless and the ceasefire is 'solid'". The Daily Telegraph. London. Retrieved 22 October 2011.
- 1 2 "Gaddafi: Libya dignity under attack". Al Jazeera. 2 March 2011. Retrieved 22 October 2011.
Libyan leader Muammar Gaddafi has said that he is not a president and so cannot resign his position, and that power is in the hands of the people, during a televised public rally in the capital, Tripoli.
- ↑ Bazzi, Mohamad (27 May 2011). "What Did Qaddafi's Green Book Really Say?". The New York Times. Retrieved 28 October 2011.
- ↑ Khechana, Rachid (29 January 2010). "Bedouinocracy: Libya Between Hereditary Succession and Reform". Arab Reform Initiative.
| سیاست |
|  |
|---|---|---|
| همسران |
| |
| فرزندان |
| |
| جستارهای وابسته | ||
درگاه لیبی | ||